อภัยกันดีกว่า

เจ็บแค้นเคืองกันไยไร้ประโยชน์

คอยเพ่งโทษดีเลวสิ่งเหลวไหล

เกิดเป็นคนเขาก็จิตเราก็ใจ

ให้อภัยเถิดหนาพาร่มเย็น

 

จงรักกันดั่งเพื่อนหรือพี่น้อง

คอยประคองช่วยเหลือเมื่อยากเข็ญ

ศีลธรรมนำมาใช้สิ่งจำเป็น

จิตบำเพ็ญแลดูผู้ทุกข์ทน

 

อาทรเด็กไร้ญาติขาดพ่อแม่

ถูกรังแกทิ้งขว้างกลางถนน

มีชีวิตอ้างว้างกลางผู้คน

ต้องมืดมนหนทางย่างก้าวไป

 

ห่วงพ่อแม่แก่เฒ่าคนเก่าก่อน

ช่วยผัดผ่อนดูแลด้วยเลื่อมใส

เคยอาทรเรามาแต่เยาว์วัย

อย่าทอดทิ้งท่านให้ว้าเหว่เลย

 

ความโกรธขึ้งปึงปังไม่ยั้งคิด

เส้นโลหิตแตกได้ใคร่อยากเผย

สารทุกข์หลั่งสะสมมากกว่าเคย

คนจะเย้ยเยาะเราให้เศร้าตรม

 

หยุดสักคราให้อภัยใจล้ำเลิศ

แสนประเสริฐโลกนี้คงสุขสม

อาวุธร้ายสงครามความระทม

ให้เลิกล้มหมดไปหมดภัยพาล....สาธุ