วันเสาร์ที่ ๒๖ กันยายน ๒๕๕๒ ฉันได้พาน้องนัทและน้องนุ่นไปเที่ยวเมืองเลย ตามที่ตั้งใจไว้ล่วงหน้ามาประมาณ ๒ สัปดาห์ โทรศัพท์จองห้องพักของโรงแรมไว้แล้ว  เมื่อถึงเวลาน้องนัทเป็นกังวลว่าฝนตกกลัวจะไปไม่ได้  ฉันให้คำตอบน้องนัทว่า "จะฝนตกหรือแดดออกไม่ใช่ปัญหาอุปสรรค" 

         น้องนุ่นเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๒  เช่นเดียวกับน้องนัท  ครั้งนี้นอกจากน้องนุ่นจะไปเป็นเพื่อนน้องนัทด้วยแล้ว  ถือว่าเป็นการหยิบยื่นโอกาสให้น้องนุ่นได้เปิดหูเปิดตา   เก็บเกี่ยวประสบการณ์ได้บ้าง  เพราะหากน้องนุ่นจะรอไปพร้อมกับครอบครัวนั้นคงแทบจะไม่มีโอกาส 

        พวกเราออกเดินทางโดยรถประจำทางจากพิษณุโลก อุดรธานี ตั้งแต่เวลา ๘.๓๐ น.ถึงจังหวัดเลยเวลา ๑๒.๔๕ น. เริ่มต้นในการเดินทางฉันได้พบผู้คนจิตใจงดงามหรือคนใจดีนั่นเอง  นับตั้งแต่สุภาพสตรีที่ทำหน้าที่เป็นพนักงานขายตั๋ว ได้ช่วยเหลือจัดที่นั่งให้สะดวกโดยไม่ได้ร้องขอ 

        เมื่อไปถึงสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดเลย  ฉันไปแจ้งกับพนักงานขายตั๋วที่เป็นสุภาพสตรีอีกเช่นกัน  ว่าต้องการจะซื้อตั๋วล่วงหน้าในการเดินทางกลับของเที่ยวสุดท้ายในวันอาทิตย์  เธอได้บอกว่า ไม่ต้องซื้อล่วงหน้าก็ได้  ให้มาซื้อในวันเดินทางกลับมีที่ว่างพอ  พร้อมกับให้คำแนะนำร้านอาหารที่สะอาดใกล้บริเวณนั้น  กิริยาของเธอยิ้มแย้มแจ่มใสมาก 

        พวกเราตรงไปที่ร้านอาหารตามที่เธอแนะนำ  เมื่อรับประทานอาหารแล้ว  ตามธรรมชาติในความเอื้ออารีของเจ้าของร้านและลูกสาว ได้ทักทายสอบถามว่าพวกเรามาจากที่ไหนและจะไปที่ไหน  เมื่อฉันบอกชื่อโรงแรม  เธอบอกให้พวกเรารอก่อนจนกว่าเจ้าของรถสามล้อเครื่องที่เป็นคนคุ้นเคยมาแล้วจะเรียกให้  เพราะถ้าไม่รู้จักจะทำให้เสียเงินแพง  โดยเฉพาะต่างชาติบ้านพี่เมืองน้องที่มามีอาชีพนี้ด้วยควรระวัง 

        ไม่นานนักมีสามล้อเครื่องเป็นผู้ชายวัยเลยกลางคนผ่านมา เธอและลูกสาวได้เรียกรถคันนี้มาให้  พร้อมกับต่อรองราคาให้เสร็จ  ขณะที่เรานั่งรถไป  คนขับสามล้อมเครื่องได้อธิบายให้ทราบถึงร้านอาหารและสถานที่ต่าง ๆ   

          ตอนเย็นพวกเราไปเดินตลาดแลง  ซึ่งเป็นตลาดขึ้นชื่อของเมืองเลย  และตลาดสดที่วางขายของบนพื้นดิน เด็ก ๆ ตื่นเต้นกับสินค้าพื้นบ้านที่แปลก ๆ กุ้ง หอย ปู ปลา ผัก ผลไม้ แมลงและอาหารพื้นบ้านที่แตกต่างจากพื้นบ้านของตนเอง  รวมไปถึงพ่อค้าแม่ขายที่มากจากบ้านพี่เมืองน้องอีกด้วย แม่ค้าจิตใจดีมาก ยินดีให้คำอธิบายและดีใจที่พวกเราขอถ่ายภาพ 

          แต่ละคนเดินขาลาก  ประกอบกับฝนตกทำให้แต่ละคนเดินค่อนข้างลำบาก  พวกเราได้ไปซื้อรองเท้าแตะฟองน้ำสำหรับเดินสะดวก  เจ้าของร้านและลูกสาวออกมาต้อนรับและทักทายถามไถ่ด้วยอัธยาศรัยงดงามประทับใจอย่างยิ่ง  แม้ว่าเราทำท่าดูเหมือนอยากจะเปลี่ยนรองเท้าที่ราคาแพงใส่ถุงแล้วมาเป็นราคาถูก ที่บังเอิญเจอเข้าภายหลัง  เธอเดาใจพวกเราออก  เธอจึงเอ่ยปากว่าให้เปลี่ยนได้โดยไม่แสดงอาการขัดเคืองแต่อย่างใด   

         ขากลับโดยรถสามล้อ   ได้บอกให้คุณลุงช่วยจอดให้ที่แม่น้ำเลย  ใกล้ ๆ กับโรงแรมที่พัก  เพราะจะปล่อยปลาและปลาไหล  คุณลุงใจดีมากอีกเช่นกัน  ได้ช่วยหาทำเลที่เหมาะสำหรับการปล่อยปลาและปลาไหลให้  เมื่อไปถึงที่พักพยายามหาที่จอดรถเพราะกลัวพวกเราเปียกฝน  แม้พวกเราจะบอกว่าไม่เป็นไร 

       วันนี้ก่อนกลับท่านเกษตร(อยู่)จังหวัดและภรรยา พามาจองตั๋วรถโดยสารเที่ยวสุดท้าย พนักงานขายตั๋วสุภาพสตรีคนเดิมที่พบเมื่อวานนี้บอกว่า "ไม่ต้องจองตั๋ว เพราะจะทำให้เสียเงินแพง  ซึ่งจะต้องจองจากต้นทางคืออุดรธานี  แม้ว่าฉันจะยอมจ่ายแพงแต่เธอกบอกว่าไม่สมควรจ่าย"  และเธอบอกว่าจะดูแลพวกเรา 

       เมื่อใกล้ถึงเวลากลับ  ภรรยาท่านเกษตร(อยู่)จังหวัด และน้องฝุ่นลูกสาว  ขับรถมาส่ง  พร้อมด้วยเสื้อผ้าสำหรับแจกเด็ก ๆ อีก ๑ ถุงขนาดใหญ่  พนักงานขายตั๋วสุภาพสตรีคนนี้ได้ช่วยเหลือให้น้องนัทและน้องนุ่นไปซื้อลังกระดาษมาใส่เสื้อผ้าอีกครั้งเพื่อสะดวกในการยกขึ้นลงจากรถโดยสาร  เธอได้ช่วยเหลือแบบกุลีกุจอ  และนั่งคุยด้วยความมีไมตรีอย่างยิ่ง 

        รถโดยสารมาถึงตามกำหนดเวลา เธอได้ช่วยยกของและคนรถที่เป็นภรรยาพนักงานขับรถโดยสารคันนั้น  เรียกให้ฉันไปนั่งที่ที่จัดไว้ให้   แทนที่จะได้เบียดเสียดหรือไปยืนแออัดด้านหลัง  ก่อนขึ้นรถฉันได้ไปลาและขอขอบคุณเธอครั้งหนึ่งแล้ว   ขณะที่รถกำลังจะออกจากท่าเธอได้มายกมือไหว้และโบกมือให้ฉันและเด็ก ๆ อีกครั้ง   

          สองวันคุ้มค่ากับธรรมชาติอันงดงามทั้งไปและกลับ  แม้ว่าจะชมจากบนรถโดยสารระหว่างการเดินทางก็ตาม  และกับบรรยากาศเล็กน้อยใกล้ ๆ บริเวณโรงแรมที่พัก และที่สำคัญธรรมชาติอันงดงามที่มาจากจิตใจของชาวเมืองเลย  กับความรู้สึกประทับใจไม่เคยลืม  สมกับเป็นเมืองท่องเที่ยว  และเป็นที่น่าภาคภูมิใจกันคนเมืองเลยจริง ๆ