ไปร่วมงาน GotoKnow Forum สัญจร ที่ขอนแก่น สุดแสนจะ happy ครับ

ได้พบ ได้พูดคุยกับเพื่อนๆ blogger ที่น่ารักๆ ทั้งนั้น

หนึ่งในจำนวนนั้นคือ พี่ติ๋ว - กฤษณา สำเร็จ ครับ

เป็นพี่ที่มีจิตใจดีงาม มีอารมณ์ขันเพียบ

แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นพยาบาลมืออาชีพที่ทำงานด้วยสมองและหัวใจ

ใครอยากรู้ว่าอย่างไร ให้ไปถาม อ.ภูฟ้า ดูได้ครับ

 

ส่วนเรื่องเมฆนี่ พี่ติ๋วบอกผมว่าจะส่งเมฆนางผีเสื้อสมุทรมาให้

แล้วก็มาจริงๆ ครับ นี่ไง

ฟังพี่ติ๋วบรรยายได้เลย! 

 

ตำนานเมฆผีเสื้อสมุทร

โดย พี่ติ๋ว - กฤษณา สำเร็จ

ขณะที่พระอภัยมณีรูปหล่อกำลังขับรถพานางเงือกผู้เลอโฉม (พร้อมบุตร 1 คน) หนีออกจากถ้ำ

ก็เห็นนางผีเสื้อสมุทรตามมาและยืนขวางทางอยู่  ปากหล่อนก็พร่ำว่า

"พี่ภัยจ๋า...พี่ภัย...กลับมาหาน้องหมุดเถอะ...ไปหลงอะไรกับนางเงือกผอมแห้งปานนั้น กลับมาอยู่กับน้องเถอะนะ...

น้องออกจะอวบอิ่ม  อบอุ่น ที่ผ่านมาน้องให้อภัยพี่หมดทุกอย่างแล้ว 

อยากไปตีกอล์ฟก็จะให้ไป...ไปมันทั้งเสาร์ ทั้งอาทิตย์ก็จะให้ไป

จะไม่เอาไม้กวาดใส่แทนไม้กอล์ฟแล้ว... อย่าหนีน้องไปเลยน้า...ฮือๆๆๆ..."

 

พระอภัยมณีหยุดรถข้างทาง แล้วทำปากจุ๊ๆๆๆ ไม่ให้นางเงือกส่งเสียงด้วยเกรงว่านางผีเสื้อสมุทรจะจับได้ แถมแอบคิดในใจว่า

"หนอยแน่...นางยักษ์ คิดเหรอว่าฉันจะเชื่อหล่อน 

ทีอีตอนอยู่ด้วยกัน ไอ้ที่เราชอบก็ไม่ให้เราไป...

หนอย...พอเราไม่อยู่ด้วย จะให้เราไปไอ้ที่ชอบๆ...อย่ามาหลอกกินไก่กันเล้ย..."

ว่าแล้วก็จอดรถข้างทาง ดับเครื่องยนต์  แอบมุดหัวซุ่มอยู่ในรถ...เงียบ...

 

[ข้อสังเกต : มีปรากฏการณ์สีรุ้ง (irisation) ด้านบนซ้าย แถมด้วยขอบสว่าง (silver lining) รอบๆ เศียร]

 

นางผีเสื้อสมุทรอุ้มลูกร้องเรียกพี่ภัยจนเสียงแหบ เสียงแห้ง ปากห้อยและท้องหิว

...นัยว่า ในท้องมีลูกอีกคน

สุดท้าย...ยังงั้ย ยังไงพี่ภัยก็ไม่โผล่หัว นางผีเสื้อสมุทรหมดปัญญา 

หน้าเศร้า  เดินคอตกกลับเข้าถ้ำอย่างโดดเดี่ยว

 

 

เห็นไหมครับ...คอตกไปแล้วจริงๆ!

 

พระอภัยมณีจึงซิ่งรถหนีไป (แถวๆ ขอนแก่น) พร้อมกับนางเงือกโฉมสคราญ! อิอิ