พวกที่ชอบโชว์ของสงวนของตนให้คนอื่นดู ส่วนใหญ่เกิดจากความผิดปกติทางเพศ ซึ่งการแสดงพฤติกรรมดังกล่าวเป็นไปเพื่อการกระตุ้นหรือสนองตอบทางอามรณ์เพศของตน บุคคลประเภทนี้จะนิยมชมชอบเสาะแสวงหาเหยื่อ ที่เป็นเพศหญิงมากกว่าเพศชาย เพราะส่วนใหญ่พวกชอบโชว์มักจะเป็นเพศชายมากกว่าเพศหญิง และบุคคลเหล่านี้มักจะจบลงด้วยการสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง พวกนี้เป็นพวกที่มีความผิดปกติทางจิตใจในขั้นพัฒนาการ (นพ.เกียรติภูมิ วงศ์รจิต จากรายการ U-Life ออกอากาศทางช่อง UBC 7)

พฤติกรรมการโชว์ของสงวนนั้น ดิฉันก็เคยประสบมาตอนเป็นเด็กนักเรียน ประมาณ 3 ครั้ง และรู้สึกว่าคนโชว์จะเป็นบุคคลคนเดียวกันทั้งสามครั้ง ตอนนั้นดิฉันจำได้ว่าขับรถจักยานยนต์เพื่อไปซื้อของ และก็สำรวจตนเองก่อนออกจากบ้านแล้วว่าไม่ได้แต่งกายหล่อแหลมแต่ประการใด...ขณะที่ขับรถเพลิน ๆ บนถนนหลังวิทยาลัยเทคนิค ซึ่งเป็นถนนที่มีรถค่อนข้างน้อย ขณะขับรถก็ไม่ได้สนใจอะไรหรือสิ่งใดทั้งสิ้น มารู้ตัวอีกครั้งก็ตอนที่รถจักยานยนต์อีกคันเข้ามาเทียบข้าง ๆ ดิฉันก็รีบหันไปดู...ใจคิดว่าคงเป็นคนรู้จัก แต่พอหันไปปรากฎว่าเจอเอ่น เอ่น เอ้น...เข้าอย่างจัง!! ตอนนั้นดิฉันตกใจมาก ร้องว๊าย!! ออกมา แล้วรีบตะบึงรถหนีทันที ไม่ดูหน้าอินทร์หน้าพรมแล้ว...

ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น ดิฉันก็ทราบดีว่าหากเจอพวกชอบโชว์ของแปลกหรืออาจจะไม่แปลกก็ตาม...อย่าตกใจกลัว ให้ทำเป็นไม่สนใจ พวกนี้ก็จะหยุดทำพฤติกรรมการโชว์ เนื่องจากอารมณ์ทางเพศของพวกเขาไม่ได้รับการกระตุ้น แต่หากเราตกใจแล้วร้องกรี๊ดกร๊าดโวยวายมากเท่าไร อารมณ์ทางเพศของพวกเขาก็จะยิ่งถูกกระตุ้นเพิ่มมากขึ้น...เพื่อนดิฉันบอกว่าหากเจออีกให้ร้องตะโกนเสียงดังไปเลยว่า "ว้ายๆๆๆๆ!! มีแค่นี้เองเหรอ...เด็กจัง" แต่ดิฉันก็ยังไม่กล้าพอ เพราะกลัวเขาจะเปลี่ยนจากอารมณ์เพศมาเป็นอารมณ์อยากจะฆ่าคนขึ้นมาแย่เลย!! แล้วคุณละคะ...เคยเจอประสบการณ์เช่นนี้บ้างหรือไม่อย่างไร?
อื้อฮือ..คุณ Vij ..ขอบคุณที่นำมาบอกเล่า...แก่ๆอย่างพี่ยังต้องระวังค่ะ...
ใครว่าพี่นงนาทของหนูแก่ค่ะ...ยังวี้ดวิ้วอยู่เลย
ไม่เอาค่ะไม่พูดแก่นะคะไม่สุภาพ...เค้าเรียกว่า "ผู้มีประสบการณ์เยอะ" ค่ะ อิๆๆๆ
ไม่เคยพบจ้า พี่สายตายาว คงมองเห็นไม่ชัดน่ะ
ก๊ากกกกกกกกก๊ากกกกก เลยค่ะ...คุณ "ขจิต"
ตอนแรกกะว่าจะ "ดีดกับยางเส้น" แต่ดูท่ายิงกับ "ปานู" น่าจะดีกว่า ยิงระยะเผาขน...ท่าจะร้องเจี๊ยกกกกก
ฮ้าๆๆๆๆ ที่แท้เพราะพี่สาวเราสายตายาวนี่เอง...มาระยะเผาขน...เลยรอดตัวไป อิๆๆๆ
เคยเจอจัง ๆ สองครั้งค่ะ ตั้งแต่สมัยเรียน ป.ตรี เดินหนีทำไม่สนใจแบบไม่คิดชีวิต จิตระทึกมาก ๆ
โชคดีที่เจอใกล้ ๆ ที่ชุมชนหน่อย เลยรอดไป
ฟ้องพ่อ พ่อรีบหาน้ำมนต์เจ็ดวัดมาพรมให้ครั่งที่หนึ่ง
พอเจอครั้งที่สอง ทีนี้ พ่อเชิญน้ำมนต์เก้าวัดเลยค่ะ
ไม่เคยเจอคะ ถ้าเจอคงจะ ---นึกไม่ออก หนังติ๊กคงไม่ได้พก หรือว่าสายตาสั้น มองไม่เห็น เลยรอดไป
เคยได้รับแต่โทรศัพท์ พูดลามก วางหูเลย
ดีคะเรื่องที่น้องพูด ถือว่าเป็นประสบการณ์จะได้ระวังตัว ไม่ต้องตื่นเต้น ถ้าอยู่ใกล้สถานีตำรวจก้แจ้งความเลย
ถ้าไปเจอเด็กสาววัยรุ่น เขารับไม่ได้ ตะโกน เสียงหลงแน่ แล้วอะไรจะเกิดขึ้น เพราะน้องบอกว่า ยิ่งร้องเหมือนยิ่งยุ ยั่วโมโหมันด้วย มันจะมีอารมณ์ มันจะเป็นยิ่งยั่วเหมือนยิ่งยุไป เด็กสาวจะรอดไหมเนี่ย
สวัสดีค่ะ
อิๆๆๆ แอบไปดูน้องแพลนผู้น่ารักมาค่ะ...
คนสวยมักจะเจออะไรเหมือนกันอย่างนี้ละคะ...อิๆๆๆ คุณพ่อคุณแหม่มน่ารักจังค่ะ
รวม ๆ แล้วน้ำมนต์ทั้งหมดก็ 16 วัด ขลังมาก...หลังจากนั้นไม่เจออีกเลยใช่ไหมค่ะ อิๆๆๆๆ
เข้ามาเยี่ยมชม"โชว์สงวน"ครับ จะได้นำความรู้ไปบอกต่อ
ขอบคุณครับ
ถูกต้องค่ะคุณวิจิตรา ตั้งแต่เจอน้ำมนต์เก้าวัดไม่เจออีกเลย
สงสัยเจออีกทีอาจมียืนมองหน้าตาเฉย ไม่ต้องพึ่งน้ำมนต์ 555+
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมเจ้าแพลนนะคะ
รีบมีเจ้าตัวเล็กได้แล้วจ้า จะได้ดม ๆ จุ๊บ ๆ ทั้งวันไม่ต้องแบ่งใคร :P
เคยเจอคนประเภทนี้ค่ะ ยืนโชว์ในวัดบริเวณที่มองเห็นจากภายนอกวัดได้ ตอนนั้นก็เดินผ่านไปเฉยๆ
ช่วงหนึ่ง มีโทรศัพท์โรคจิตโทรมากวนบ่อยๆ เพื่อนๆก็สอนว่าควรจะตอบว่ายังไง แต่ไม่เคยตอบอย่างที่เค้าสอนได้สักทีค่ะ
พูดไม่ออกอ่ะ
ธรรมฐิตอ่านได้ไม่สงวนนะอาจารย์(๕๕ลบ๕)
ธรรมฐิตก็เคยโดนขอรับตอนวัยรุ่น(ตอนนี้ก็ยังวัยรุ่น)
ถ้าจำไม่ผิดอายุประมาณสิบเก้านี้แหละนึกไม่ถึงว่าหน้าตาดีแบบนนั้นยังกล้าโชว์
ยังจำได้ติดตาเลยแต่พอพูดออกมาเท่านั้นแหละว่า..
พี่ฮะไปเที่ยวกะหนูไหมฮะ..(โอ้ยๆไอ้ประเทืองนี่หว่า)ก็เลยตัวใครตัวมันละขอรับ..
งิๆเจอตั้ง 3 ครั้งเลยเน๊าะ..ครูอ้อยเจอครั้งเดียวตอนอยู่ปวช.1แต่ไปกับเพื่อนอีก 2 คน รวมว่ามันโชว์ครั้งเดียวได้ดู 3คนฮาๆแต่ทั้งสามคนนี่นะก็แบบว่าเอ๋อๆคนแรกเห็นก็พูดลอยว่า.เฮ้ยไอ้นั่นมันทำอะไร เราก็ถามเพื่อนว่าไอ้นั่นน่ะไอ้ไหนเพื่อนก็บอกว่าไอ้คนนั่งค่อมจักรยานพิงรั้วอยู่นั่นไงเราก็มองไปเราก็หันมาบอกเพื่อนว่ามันเอาลูกยางอะไรมาตีเล่นวะตีขึ้นตีลงอยู่นั่นแหล่ะเพื่อนคนสุดท้ายบอกในลำคอพอได้ยินว่า..ลูกยางบ้านแกดินั่นมันกะๆๆๆ.......ครูอ้อยเล็กก็กึกแล้วร้องพอได้ยินกันว่า..เออหว่ะ...เพื่อนคนสุดท้ายก็พูดว่าเอ็งเพิ่งนึกได้เหรอ...เพื่อนคนแรกบอกว่าแล้วทำไง..เพื่อนคนสุดท้ายบอกว่าทำไม่รู้ไม่ชี้นาว้อยกลับหลังหันแล้วเดินไปเฉยๆอย่าตกใจ ทั้ง 3 คนพร้อมใจกันปฏิบัติ..พอพ้นรัศมีการมองเห็น 3 สาววิ่งกระโปรงปลิวเลย..พอตั้งสติได้ทีนี้ล่ะก๊ากๆๆๆๆๆแบบว่าสติแตกขำตัวเองปนสยองว่านี่ดีนะที่เรามากัน 3 คน ถ้าแยกกันมาล่ะแย่เลย..วันหลังห้ามกลับบ้านคนเดียวนะ....เดี๋ยวเจอไอ้บ้านี่อีก..ต่อมาก็ได้ยินข่าวว่าเด็กมัธยมในละแวกนั้นโดนกันหมดเลย..ตำรวจเลยมาจัดการเป็นที่เรียบร้อย...ก๊ากๆๆๆๆ
คงรอดค่ะพี่สุ...เพราะพวกนี้มักจะจบลงด้วยการสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง มีความผิดปกติทางจิตใจในขั้นพัฒนาการค่ะ...ถ้าอยู่ในระยะนี้คงยังไม่ถึงขึ้นข่มขืนเหยื่อค่ะ
แต่ที่ไม่รอดคงไม่รอดสายตาค่ะ...วิธีแก้คือ ต้องรีบไปล้างตาด้วยน้ำมนต์สัก 9 วัด อย่างที่คุณแหม่มบอกถึงจะหายตกใจ หูตาจะได้สว่างกลับมาเหมือนเดิมเจ้าค่ะ อิๆๆๆๆ
สวัสดีค่ะพี่คิม...รออ่านบันทึกน้องนัทด้วยใจระทึก...เพราะเด็กเดี๋ยวนี้แต่งกายเหลือเกินค่ะ ขนาดในมหา'ลัยฯ ฮ้าย!! จู๋ๆๆๆ เลยค่ะ สงสัยผ้าราคาแพงมาก...เลยช่วยประหยัดเงินแม่
ขอบคุณมากค่ะ
ขอบคุณค่ะท่านรองฯ small man ตอนแรกคิดว่ามาเยี่ยมชม และนำความรู้ไปปรับกลยุทธใหม่ อิๆๆๆๆ (ล้อเล่นค่ะท่าน) ขอบพระคุณมากค่ะ
ยกหัวแม่โป้งให้เลยนะครับ สำหรับการตั้งชื่อบันทึกแต่ละบันทึก ระทึกใจดีครับ
ขอบคุณมากค่ะคุณแหม่ม อยากมีเหมือนกันค่ะ...สมบัติของตัวเอง จะได้จุ๊ปปปปปป ซะ