นี่คืออีกเรื่องราวหนึ่ง ระหว่างน้องนัท และป้าใหญ่ สาวสองวัยที่โคจรมารักเรื่องเล่าของกันและกัน ที่ gotoknow แห่งนี้...
หญิงสูงวัยอย่างข้าพเจ้า มีความสุขอย่างยิ่งที่ได้คุยสุงสิง คบหาสมาคมกับผู้อ่อนเยาว์กว่า..ไม่จำกัดอายุและเพศ...เช่น
-- ตื่นเช้าโผล่ออกมาหน้าบ้าน ได้รื่นเริงบันเทิงใจ เมื่อทักทายส่งเด็กๆลูกเพื่อนบ้านขึ้นรถกับพ่อ-แม่ไปโรงเรียนทุกวัน...วันไหนไม่ได้พบกันเหมือนชีวิตขาดอะไรที่ดีๆไป..
..ครั้นเดินทางมาถึงมูลนิธิสยามกัมมาจล ธนาคารไทยพาณิชย์ ได้พบปะ..พูดคุย..ร่วมงานกับเพื่อนๆในวงการกิจกรรมพัฒนาเยาวชน รุ่นน้อง....รุ่นลูก..รุ่นหลาน..ที่มีไฟแรงด้วยจิตใจที่มุ่งมั่น..อันยังความเพลิดเพลินเจริญใจยิ่งนัก...เวลาผ่านไปจากเช้าถึงเที่ยง..ถึงเย็นเมื่อใดไม่รู้สึกตัวเลย ...
-- หากมีช่วงว่างงานระหว่างวัน ได้โผล่เข้ามาเยี่ยมใน website สองแห่ง ทั้ง gotoknow :
http://gotoknow.org/blog/nongnarts/toc
และ okkid.net :
http://www.okkid.net/blog_profile.php?member_id=277
..เขียนเล่าโน่นนิดนี่หน่อย พริบตาเดียว..กัลยาณมิตรต่างวัย..ได้ผลัดกันเยี่ยมเยียนคุยแลกเปลี่ยนความเห็นและให้กำลังใจกันทั่วหน้า...ได้ทั้งความรู้และมิตรภาพที่เปี่ยมด้วยไมตรีจิต โดยไม่จำเป็นต้องเห็นหน้ากัน..พบปะกัน แม้แต่ครั้งเดียว..
-- เยาวชนคนแรกที่มาคุยทักทายแนะนำตัวกับข้าพเจ้าทาง website gotoknowแห่งนี้ จนผูกสัมพันธ์กันต่อเนื่อง คือ น้องนัท ลูกศิษย์รักของแม่ครูคิม จากโรงเรียนวิทยสัมพันธ์ จังหวัดพิษณุโลก
ผู้มีทักษะในการเล่าเรื่องประสบการณ์ในชีวิตที่น่าอ่านมาก...จนข้าพเจ้าอดมิได้ที่จะแอบนำเรื่องเล่าเรื่องหนึ่งของเธอ ไป post ให้เยาวชนวัยเดียวกัน ได้อ่านเป็นตัวอย่างของการรู้จัก "ค่าของเงิน".. ซึ่งปรากฏว่า ได้รับคะแนนโหวตในระดับสูง...รวมทั้งมีเยาวชนหลายคนให้ความเห็นในทางที่ดีหลายคน...ตาม weblink นี้ค่ะ..
http://www.okkid.net/blog_journal_detail.php?journal_id=2286&member_id=277
--ในเวลาไล่เลี่ยกัน..แม่ครูคิม เขียนมาบอกว่าน้องนัท(ผู้แอบหลงรักเรื่องเล่าของข้าพเจ้าเกี่ยวกับโครงการพัฒนาเยาวชน..) ได้เสนอชื่อข้าพเจ้า ไปประชันชิงโหวตรางวัลสุดคะนึง ประจำเดือนนี้กับ อีก ๑๐ เซียนเขียน blog ของ gotoknow :
สวัสดีค่ะ
หนูขอเสนอคุณป้าใหญ่ นางนงนาท สนธิสุวรรณค่ะ
http://gotoknow.org/blog/nongnarts
เพราะเป็นบันทึกเกี่ยวกับกิจกรรมที่มีการเชิญชวนให้คนมีจิตสำนึกในการรับผิดชอบสังคมและหันมาใส่ใจช่วยเหลือกันมากขึ้นค่ะ
และเป็นการทำงานเพื่อเด็กและเยาวชนด้วยค่ะ
หนูขอขอบพระคุณค่ะ
----------------------------------------------
-- นี่คืออีกเรื่องราวหนึ่ง ระหว่างน้องนัท และป้าใหญ่ สาวสองวัยที่โคจรมารักเรื่องเล่าของกันและกัน ที่ gotoknow แห่งนี้ค่ะ...

คนดี คิดดี พูดดี ทำดี ใครก็อยากอยู่ใกล้ วิสาสะด้วยครับ
สวัสดีครับคุณนงนาท ผมก็อยู่กับเด็กๆกว่าทุกวัน ช่วงนี้ชวนสนทนาธรรมกับพระคุณเจ้าครับ
ขอบคุณค่ะ คุณหนานเกียรติ..ที่อยากเล่าเรื่องนี้ เพราะธรรมชาติของคนต่างวัย มีมุมมองที่เห็นร่วมกันได้นะคะ...
ขอบคุณ คุณวอญ่าฯ ที่มาเล่าประสบการณ์ดีๆกับเยาวชนค่ะ..
ที่นี่ดีจังเลยนะครับ
มีคนหลากหลายเข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างกัน
พื้นที่แบบนี้หายากครับ
ถ้าจะเจอคนแก่ด็ไปที่วัด
จะเจอหนุ่มสาวไปห้าง
จะเจอเด็กไปสนามเด็กเล่น
ไม่ค่อยมีที่จะเจอคนหลากหลายวัยที่อยู่รวมกันเท่าไร
บ้านเราไม่ค่อยสร้างพื้นที่ให้คนหลากวัยมาพบปะ ทำกิจกรรมร่วมกัน
แต่อย่างน้อยก็มีที่นี่แหละครับ เป็นทางเลือกที่ดีเยี่ยม
วัย หน้าที่การงานและเชื้อชาติศาสนา ไม่ใช่อุปสรรคในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้
ที่นี่เป็นบทพิสูจน์
ขอบคุณค่ะ คุณ Sila Phu Chaya ที่แวะมาทักทายและเห็นคุณค่าของการส่งเสริมศักยภาพเยาวชน..พี่สบายดีค่ะ..ขอให้มีความสุขนะคะ...
ขอบคุณค่ะ คุณครูป.1 ที่มองประโยชน์ของการลปรร.ไร้ขีดจำกัด..เราช่วยกันสนับสนุนนะคะ...
เป็นบันทึกที่น่ารักค่ะ...ความรักไม่มีช่องว่างค่ะ...อยู่กับเด็ก ๆ น่ารักค่ะ ได้คุยแล้วมีความสุขจริง ๆ ค่ะ เด็กไร้มารยา ไร้เดียงสา น่ารักค่ะ...หนูก็เป็นเด็กนะคะ...พี่นงนาทอยากคุยกับหนูไหมค่ะ...อิๆๆๆ
สวัสดีค่ะคุณป้าใหญ่ที่เคารพ
หนูกำลังจะออกจากเน็ตแต่หนูเห็นบันทึกของคุณป้าใหญ่ค่ะ
หนูอ่านตั้งหลายรอบด้วยความภูมิใจและดีใจอย่างบอกไม่ถูกค่ะ ที่คุณป้าใหญ่ให้ความสำคัญต่อหนู
วันโรงเรียนเปิดหนูได้อยู่กับเน็ตแค่ ๓๐ นาทีค่ะ
ถ้าเป็นวันเสาร์หรือวันอาทิตย์ก็อยู่ได้หลายรอบค่ะ
ถ้าโชคดีในปิดภาคเรียนนี้หนูคงจะได้มากราบเท้าคุณป้าใหญ่ค่ะ
หนูขอกราบขอบพระคุณ คุณป้าใหญ่เป็นอย่างสูงค่ะ
ด้วยความรักและเคารพ
น้องนัท
ขอบคุณค่ะ คุณVij ที่ร่วมชมรมรักเด็กกับพี่ใหญ่...เด็กๆคือทิพยโอสถทางใจของผู้ชรานะคะ..และยิ่งเด็กเขาหมั่นมาคุยด้วยเสมอๆ ลปรร.กัน ผู้ใหญ่ก็ไม่ตกยุค..เด็กๆๆก็ได้ซึมซับประสบการณ์ไว้ใช้ประโยชน์ด้วย...
หนูVij จ๋า..พี่ใหญ่ไปเยี่ยมคุยที่blog ของหนูบ่อยๆนะจ้ะ...ชอบแนวคิดลึกซึ้งของหนู Vij มากจ้ะ....
สวัสดีค่ะ ดีใจที่ได้รู้จัก ทางโกทูโน แม้จะไม่เคยเห้นหน้ากัน แต่ก็รู้สึกดีทุกครั้งที่ได้ทักทายค่ะ
น้องนัท จ๋า...ป้าใหญ่ดีใจจริงๆที่เราจะได้พบหน้ากันในเดือนตค.นี้ที่งานถนนพลังเยาวชน แม่ครูคิมก็จะได้พบทีมงานทำโครงการพัฒนาเยาวชนของเรา และรร.วิทยสัมพันธ์ ซึ่งเป็นตัวอย่างของพฤติกรรมหลายด้านที่สมควรจะเชิญมาเป็นรร.เครือข่ายของเรานะจ้ะ...
ขอบคุณค่ะ คุณแดง ที่มาเยี่ยมพร้อมดอกไม้งามๆ.เราทั้งสองคนต่างใช้ชีวิตอยู่กับเด็กๆที่น่ารักทุกวันนะคะ...
สวัสดี ค่ะ ป้าใหญ่
สาวสองวัย เพราะ ป้าใหญ่ มีความเอื้ออารี อาทร มอบให้ สัมผัสได้ จาก ตัวหนังสือ นะคะ
สาวสองวัย กับสองสองน้อย พี่พอ น้องเพียง ขอให้ป้าใหญ่ สบายดี เน้อ เจ้า
ขอบคุณค่ะครูใหม่ บ้านน้ำจุน ..ป้าใหญ่และหมีน้อยแวะไปเยี่ยมปลอบใจพี่พอ-น้องเพียง ด้วยลูกโป่งใบใหม่ ๒ ใบแล้ว..ถือไว้ดีๆนะจ้ะ..
พี่ใหญ่ครับ เป็นเรื่องของคนสองวัย
แต่ไม่มีช่องว่างระหว่างวัยครับ
พี่ใหญ่สบายดีไหมครับ
ขอบคุณค่ะ อ.ขจิตที่แวะมาเยี่ยม...พี่ใหญ่เข้าไปอ่านเรื่องเล่า ของ อ.ขจิต ที่หยิบน้าเต้าหู้เติมในกาแฟ เพราะคิดว่าเป็นนม...ขำกลิ้งจริงๆ..นี่อยากยุให้เขียน pocket book สไตล์เฮฮานะเนี่ย...
สวัสดีค่ะคุณป้าใหญ่
หนูมากราบคุณป้าใหญ่ค่ะ
หนูมีบันทึกถึงคุณป้าใหญ่ด้วยค่ะ