ช่วงพักเที่ยงวันใน ม. ทักษิณ ถิ่นสงขลา วันนี้ดูบรรยากาศรอบตัวสลัว ๆ เหมือนฝนจะตกมิตกแหล่หลังจากช่วงเช้าฝนได้ตกโปรยปรายลงมาพอฉ่ำชื่นใจเล่น ในวันหยุดที่ผ่านมางานเข้าวันเสาร์ช่วงบ่ายถึงเย็นเข้าไปถวายความรู้แด่พระคุณเจ้าเป็นนิสิตของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย จังหวัดสงขลา
พระคุณเจ้าบางรูปอยู่ไกลออกมายืนรอรถทั้งรถประจำทาง รถสองแถว รถตู้ ต่างไม่จอดแวะรับพระคุณเจ้า ท่านยืนรอขึ้นรถเพื่อไปเรียนหนังสืออยู่เกือบสามชั่วโมง
ท่านบอกว่าเราก็จ่ายค่ารถตามหลักเกณฑ์ของผู้โดยสารแต่รถก็เหมือนไม่รับพระเณรเอาเสียเลย...น้อยใจ...บ่นให้ยูมิฟัง...แล้วเราจะแก้ไขตรงไหนดีละเรื่องนี้ฝากให้พุทธบริษัทช่วยกันคิดหาทางแก้ไขหาทางออกให้พระคุณเจ้าหน่อยนะ...
พระไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะอยู่ติดที่ในวัดเท่านั้นนะพระก็คนเหมือนกันนะ...พระก็มีหัวใจเดี๋ยวพระงอนแล้วจะเกินงามนะนี่...
สำหรับยูมิเองการเดินทางไปทัวร์ได้เห็นนำใจของคนหลายคน...อาจารย์กินโรตีสายไหมอยุธยาหน่อยนะ...เป็นไง...ที่เค็ม ๆ นะฝีมือหนู...อิ อิ อิ
เสียงจากลูกศิษย์คนหนึ่งหุ่นสมบูรณ์เธอชอบกินของประเภทนี้เอาให้ชิม...อาจารย์เชิญนิกล้วยทอดอร่อยหอม ๆ ...ฯลฯ ชิมจนพุงกลาง...นี่ละหนาคนจะงามงามน้ำใจใช่ใบหน้า...
ช่วงแวะร้านพ่อเข่งเมืองเพชรบุรี ทีมคณาจารย์จัดโต๊ะล้อมวงกินข้าวเที่ยงวันเสร็จแล้วยูมิขอเป็นเจ้าภาพวันนั้นพอจ่ายเงิน...อาจารย์เจ้าของร้านไม่เอาเงินคะ...
เลยไปหาชื้อขนมหม้อแกงบ้างของขบเคี้ยวสำหรับเด็ก ๆ ในร้านนี้พอจ่ายเงิน...ราคา 500 บาท ลดให้อาจารย์เหลือ 400 บาท แล้วอย่างนี้คงเรียกว่า...น้ำใจในเส้นทางจะได้ไหม..?
สวัสดีค่ะ ขอบคุณค่ะที่แวะไปเยี่ยมเยียนกัน
อยากมีโอกาสได้เรียนที่มหาจุฬาเหมือนกันค่ะ อยากศึกษาพุทธศาสนาให้ลึกซึ้งกว่านี้
มีดอกไม้มาฝากด้วยค่ะ
ยืนยันได้ว่า ของฟรี ของแถมก็มีในโลกนี้ด้วยครับ ฮิฮิ
สวัสดีครับ คุณณัฐรดา
วาว ๆ งามดอกกุหลาบราชินีแห่งมวลบุบผาชาตินะครับผม
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณจารุวัจน์ شافعى
สิ่งของเหล่านี้ เกินคาดหมาย
นึกไม่ถึง แต่ก็มีเป็นไปแล้ว...
อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
แวะมาอ่านเรื่องเล่าของอาจารย์เพลินดีนะคะ
สวัสดีครับ คุณมัณฑนา วิัสัยรัตน์
เล่าเรื่องจริงที่พบเจอ
ก่อนที่ทุกสิ่งจะผ่านไปตามกาลเวลานะครับ
อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
.... เพิ่งเขียนกลอน โชคดีจังที่ ในบันทึกครูป. 1 ค่ะ
อ่านบันทึกท่านอ. หล่อใหญ่ ได้อารมณ์อีกแล้ว
... โชคดีจัง ยังมีน้ำใจ ระหว่างทาง
.... แม้ความต่าง ใดใด มิกางกั้น
.... เหนือ ใต้ ออก ตก อิสาน ไทยด้วยกัน
... ยิ้ม เร็วพลัน อิ่มเอมใจ ในสยามเมืองยิ้ม
นี่คงเป็นเสน่ห์ของคนไทยนะคะ
น้ำใจของคนไทย ไม่มีวันจางนะคะอาจารย์ เป็นครู ก็ มักจะได้ของฝากจากลูกศิษย์เสมอๆ
แวะมาทักทายยามเย็นค่ะ
สบายดีไหมค่ะ
คิดถึงท่านคะ ประเทศไทยเรา ตามความจริงวัฒนธรรมไทยๆ การต้อนรับขับสู้ดีอยู่แล้วคะ แล้วยังมีน้ำใจตามรายทางให้อีก
ท่านยูมิ คงจะเป็นบุคคลที่เขายินดีต้อนรับตลอดทาง เพราะท่านก็เป็นคนดีเหมือนกัน คนดีเจอคนดี ก็เป็นอย่างนี้แหละคะไม่มีแล้งน้ำใจ
เงินทองหาเมื่อไหร่ก็ได้ แต่น้ำใจ และหาคนดีดี ไม่มีโอกาสจะหาได้ในครั้งต่อไป จึงเป็นเช่นนี้แหละคะ เหตุผล ก็คือ คนดีเจอคนดีคะ ท่านเป็นคนดีคะ
ขอบคุณนะคะ ที่เข้าไปเยี่ยมเยือน ตลอดเวลา แถมมีกลอนว่าตอบอีก ว่าไปเถอะคะ ทำไปแล้ว ใจชอบ ก็เป็นความสุขของคนถูกเยี่ยมแหละคะ ท่าน สบายดีนะคะ รักษาสุขภาพด้วย
ไม่เหนื่อยหรือคะ ไปโน่น ไปนี่บ่อยๆ บาย บาย คะ
น้ำใจในเส้นทาง ที่ห่างพระ
เป็นเรื่องแปลกที่พระท่านต้องประสบเหตุการณ์เช่นนั้น...หวังว่าคงมีเป็นส่วนน้อยนะคะ..ส่วนใหญ่ที่ดิฉันได้เห็นคือ..ท่านจะได้รับการถวายความสะดวกเป็นลำดับต้นด้วยความศรัทธาอย่างสูงเสมอ...
สวัสดีค่ะอาจารย์ umi
*** อาจารย์อยู่ที่ไหนก็มีความสุขได้ทุกที่เลยนะคะ
*** ขอบคุณที่มีเรื่องราวดีๆให้ผ่อนคลายตลอด
สวัสดีครับ คุณpoo
เป็นกลอนกล่าวเล่าขานหวานน้ำคำ
จึงจดจำนำมาเล่ากล่าวขานไข
เป็นสิ่งสื่อถือได้ว่ามีน้ำใจ
ชุ่มชื่นในเส้นทาง กลาง-ใต้...เอย...
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณธรรมทิพย์
ชื่นชมคนไทยน้ำใจงดงามอยู่ในระหว่างเส้นทางเดินของชีวิตนะครับ
อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณครู ป.1
เรื่องของฝากคงกลายเป็นวัฒนธรรมในบ้านเมืองเราไปแล้วละนะ
สถานที่ท่องเที่ยวมักจะมีของขายเป็นของฝาก ของที่ระลึกเยอะเลยละ
เกือบทุกที่ที่ไป
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณberger0123
ช่วงยามเย็นฝนเทลงมาในเมืองหาดใหญ่ ถูกฝนบ้าง มีอาการจามหน่อย ๆ ครับ
กำลังหาน้ำมะนาวดื่มให้ชุ่มคอ...
เหมือนน่าฝนจะมาเยือนแล้วละ
เห็นดอกไม้ใบหญ้าสดเขียวมองดูสดใสจังช่วงนี้
อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณสุ-มหาวิทยาลัยชีวิต ที่ไม่มีวันปิดทำการ
วาว ๆ อ่านแล้วละ...
ธรรมดาความเป็นคนเราก็พยายามทำความดีอยู่ตลอดไป เท่าที่เราจะกระทำได้นะครับ
เป็นการเดินทางไปตามหน้าที่นะครับ
การทำตามหน้าที่คือการปฏิบัติธรรม ท่านอาจารย์พุทธทาส ภิกขุกล่าวอย่างนั้นละ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับอาจารย์ ยูมิ วันนี้มีวาสนา ได้ไปสนทนากับพระคุณเจ้าวัดยางทองแบบ ผู้ถือศิลสนทนากับผู้ทรงศิล