เจ้าเหล่านี้ ข้าถือเหมือนลูกของข้า

หลังเที่ยงวันแล้วผมต้องแจวเข้าวัดไปถวายความรู้แด่พระคุณเจ้าจนถึงเย็นจึงหวนกลับมาเจอรถติดมาก  รถยนต์เคลื่อนที่ไม่ได้อยู่สองนานแถวหน้า มอ. หาดใหญ่ สังเกตดูช่วงเย็นย่ำค่ำคืนรถติดกันยาวเหยียดทั้งถนนหน้า มอ. และถนนปุณกัณฑ์แถวประตู 108 เนื่องมาจากผู้คนมาเที่ยวงานตลาดเกษตรใน มอ. นั้นเองละ

...ผศ. อดิศร ศักดิ์สูงอาจารย์สอนวิชาสายประวัติศาสตร์ยืนนำแถวหน้า...

ช่วงนี้มีเรื่องเล่าถึงคณาจารย์และนิสิต ม. ทักษิณ ประมาณ 120 คนไปเที่ยวชมสถานที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ในเขตภาคกลางและเช้าวันที่ 15 สิงหาคม 2552 พวกเราก็เดินทางกลับไปชมพระราชวังสนามจันทร์ จ. นครปฐม ที่นี่เราแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มมีเจ้าหน้าที่กลุ่มละหนึ่งคนนำชมและบรรยายให้ฟังถึงความเป็นมาและความสำคัญของพระราชวังนี้

โดยภาพรวมคือว่า ...ในสมัย ร. 6 เกิดมีสงครามโลกและมีการล่าอาณานิคม พระองค์เลยไปสร้างพระราชวังแห่งนี้เป็นสนามซ้อมรบของกองกำลังเสือป่า  ... พวกเราเดินชมภายในท้องพระโรงห้ามถ่ายรูปแต่ด้านนอกถ่ายรูปได้ตามปกติ 

ได้เข้าชมพระตำหนักการ์ตูนด้านหน้ามีอนุสาวรีย์ย่าเหล  เป็นสุนัขที่ ร.6 เสียพระทัยมากเมื่อจึงสร้างอนุสาวรีย์ไว้สอนผู้คน 

 พระตำหนักทับขวัญนี้เป็นบ้านทรงไทยตรงกลางลานบ้านมีต้นจันทน์ใหญ่มาก 

 ที่เห็นในภาพคือพระตำหนักทับแก้วเคยเป็นที่ประทับของ ร. 6 ในฤดูหนาว 

 ภายในมีเตาผิงและหลังคามีปล่องไฟตามบ้านแบบตะวันตกปัจจุบันเป็นที่แสดงพิพิธภัณฑ์คณะฟุตบอลแห่งสยาม...ที่ตรงนี้มีข้อคิดติดไว้ของพระองค์ท่านดังนี้...

เจ้าเหล่านี้  ข้าถือเหมือนลูกของข้า  ส่วนตัวเจ้า  เจ้าก็ต้องรู้สึกว่าข้าเป็นพ่อเจ้าธรรมดาพ่อกับลูก  พ่อย่อมอยากให้ลูกดีเสมอ  ถ้าลูกประพฤติตัวดีสมใจพ่อ  พ่อก็มีใจยินดี  ถ้าลูกเหลวไหลประพฤติแต่ความเสื่อมเสีย  พ่อก็โทมนัส  ลูกคนใดที่ประพฤติตนเลาทรามต่ำช้า  เป็นเหตุให้พ่อได้ความโทมนัส ลูกคนนั้นเป็นลูกเนรคุณพ่อ...

อ. ศุภการ สิริไพศาล ( คนพายเป้ ) ออกตรวจตราความเรียบร้อยแล้วก็  ถึงคราวพวกเราล่องใต้กลับมหาวิทยาลัยทักษิณเมืองสงขลาอย่างจริงจังและยูมิกลับถึงบ้านพักดูเวลาก็ตีสอง

ของวันอาทิตย์ ที่ 16 สิงหาคม 2552 จบการเดินทางไกลในช่วงวันแม่แห่งชาตินั้นแล.