คิดว่าท้อแท้ใจด้วย

                                 

  

ไม่อยากกินลูกท้อ อยากได้ดอกไม้สวยๆจ้า

 

 

 

ขาดเพื่อนมิตรคิดสับสนคนมองผ่าน

จึงขอวานผ่านเพื่อนเห็นเป็นอักษร

ร่างคำพูดออกจากใจไม่ขอวอน

เพื่อนนักกลอนโกทูโนมิตรอย่าคิดชัง

 คำพูดใดไม่สุภาพกราบขอโทษ

อย่าพึ่งโกรธปล่อยให้ไร้ความหวัง

ใช่อยากดีอยากเด่นเช่นคนดัง

เพียงประทังความเหงาเนาดวงใจ 

คิดอยากขีดอยากเขียนก็เพี้ยนหนัก

ด้วยใจรัก ศึกษาทุกวันคืน ฝืนสดใส

ซึ่งความจริงมีส่วนหนึ่งของหัวใจ

ตนเองไม่ มีความรู้พร้อมพอ ท้อทรมาน 

แล้งแม้เพื่อนเห็นใจให้โอกาส

บางครั้งพลาดทำบล็อกผิดน่าสงสาร

ขาดเพื่อนไร้มิ่งมิตรที่คิดรักและต้องการ

มาช่วยสานเติมเต็มแต่งให้ถูกวิธี 

เราจึงคิดเจียมตนทนสู้อยู่โดดเดี่ยว

ดังไร้เรี่ยว แรงกำลังใจ ให้หน่ายหนี

ไม่เอาแล้วเรียนลัดนี้คิดว่าคงพอที

จะหลบลี้วิธีอื่น ขืนป่วยการ 

ขอขอบคุณ น้ำใจจากมวลมิตร

ที่เคยคิดมาเยือนเตือนประสาน

ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้มาช้านาน

แม้เวลาผ่าน เล็กน้อย ดีดีมอบให้ จะไม่ลืม 

 

แด่ทุกคนด้วยใจ