ขอขอบคุณมิ่งมิตรที่ชิดใกล้

ท่านมหาพาใจสู้ไม่ให้ถอน

อีกทั้งครู ปอหนึ่ง มาเว้าวอน

มาออดอ้อนพี่สุจ๋าผิดเป็นครู

ท่านครูคิมมาสองครั้งทั้งดีร้าย

ครั้งหนึ่งหมายหนุ่มกรบอกผ่านหู

ว่าวันแม่ แม่พรากไปไร้อุ้มชู

ด้วยเป็นผู้มีพระคุณล้นดวงใจ

ครั้งที่สองให้กำลังใจทักทายอีก

ไม่ได้หลีกหรือหลบไปให้หวั่นไหว

ทุกข์หรือสุขแม้วันนี้ไม่มีใคร

ยังมีลมหายใจให้ยิ้มรับกับตนเอง

น้องขจิตเย้.. เย้...ชอบรูปภาพ พี่สุจ๋า

น้องยังมาร่วมฟังอ่านโสร่งเสรง(อาการคนสลืมสลืออยู่)

มายิ้มหัวฮ่า ฮ่า ด้วยครื้นเครง

ติบทเพลงชอบวัยรุ่นกรุ่นอารมณ์

แล้วยังมีน้องเพชรเข้ามาเยี่ยม

เพราะน้องเตรียมความรู้พี่สุจ๋าอย่าขื่นขม

ให้กลับไปบล็อคของเพชรแล้วพี่จะรื่นรมย์

ไปดูชมการแต่งรูปที่งดงาม

อีกทั้งครูวรางภรณ์อ้อนมาหา

คุณสุจ๋า ไว้ผมเปียดูน่ารักน่าเกรงขาม

นิยายรักนิยามเรื่องว่าพจมานเรืองนาม

ตามบทความดูน่ารักและสวยดี

ท่านเปลวเพลิงเข้ามาคราดึกแล้ว

เข้ามาแซวยืนตรงแน่วเหมือนทหารผ่านวิถี

คนอะไรเขามีทุกขังยังยิ้มพริ้มฤดี

กล่าวว่ามีกลอนเขียนมาไม่เหมือนใคร

ก็เป็นกลอนออกจากใจในหัวคิด

ไม่มีมิตรผู้ใดใคร่เขียนถึงคะนึงไหน

แม้จรจากก็หามีผู้เขียนออกจากใจ

จะมีใครเขียนกวีนี้ชวนเหงาเราสักคน

น้องลีลาวดีตามหลังปู่เข้านอนแล้ว

โอ้น้องแก้ว ทำนอนดึก นึกสับสน

พี่ไม่ไปไหนดอกนะจ๊ะดวงกมล

ยังเหลืออีกหนึ่งคนคือน้องปองสัมพันธ์

ขอขอบคุณเบอร์ที่ให้จำไว้แล้ว

เมื่อมีแนวหรือปัญหาคราเปลี่ยนผัน

จะคิดถึงน้องที่ยังรักและห่วงกัน

คงต้องมีซักวันได้อาศัยน้องลีลา

ส่วนน้องแดงให้ดอกไม้พร้อมว่าสู้

เพราะว่าหนู ใจถดถอยมากกว่าหนา

ถ้าพี่สุห่างเหินไปไร้คนมีเมตตา

จะหาใครเยียวยาใจให้แก่กัน

มาสุดท้ายท้ายสุดแสนคิดถึง

เธอผู้หนึ่งคือหญ้าบัวมิตรภาพไม่แปรผัน

แม้ว่าได้พบพรากจากกันมาเป็นนานวัน

โอ้สวรรค์มีตาที่เฝ้าคอย

รู้ไหมหญ้าบัวคือคนผู้ต้นคิด

เธอคือมิตรจะเข้ามาคราเหงาหงอย

ตั้งแต่แรกเริ่มเข้าใหม่ไร้คนจอย

เธอผู้เดียวที่คอยเอาใจใส่ให้ท้วงติง

ทุกทุกวันก็คอยใครด้วยใจเหงา

ไม่เหมือนเงาเหมือนหญ้าบัวคอยสุงสิง

แสนดีใจพบหญ้าบัวครานี้ไม่ประวิง

ดีใจยิ่งเคยท้อถอยทนต่อไปไม่ทรมาน

 

รักนะทุกๆคน  จุ๊บ  จุ๊บ