วันนี้มีเรื่องให้รู้สึกหดหู่ใจหัวใจทั้งวัน  เริ่มตั้งแต่เข้าแถวหน้าเสาธงครูแป้วญาติของครูรุตแจ้งให้ทราบว่าครูรุตเสียชีวิตเมื่อคืนนี้ ขณะนี้ยังไม่ทราบสาเหตุที่ชัดเจน .....ให้รู้สึกหนักอึ้งในหัวเพราะตั้งใจว่าจะโทร.หาเพื่อถามไถ่ทุกข์สุขและต่อว่า " ตั้งแต่แต่งงานเอ็งลืมครูไปแล้วหรือไรจึงไม่โทร.ไปเจ๊าะแจ๊ะ  ตามประสาลูกศิษย์และครู "  เพราะมัวแต่รอวันว่าง......

      ตกบ่ายเข้าสอนคาบแรกเสร็จครูพิสูจน์มาถามไถ่ว่าได้ข่าวครูขวัญไหมเขาว่าเสียชีวิตแล้วเมื่อคืนนี้ เด็กๆ เอามาลือกัน  จึงตรวจสอบข่าวจากครูท่านอื่นๆ ก็เป็นข่าวจริง......อะไรกันนี่คนนี้ก็ตั้งใจว่าจะจับเข่าคุยกันนานๆ สักหน่อยรู้สึกว่าน้องเขาเครียดๆ ....

    ยามค่ำกลับจากเรียนจึงแวะไปที่วัดฟังธรรมเนื่องในงานฌาปณกิจครูรุติพร้อมกับเด็กๆ ชุมนุมศิลปการดำรงชีพ ๔ - ๕ คนที่พอรู้ข่าวและบ้านอยู่ใกล้วัด  พรุ่งนี้ครูทั้งโรงเรียนจะไปฟังธรรมงานฌาปณกิจครูขวัญ

       ทั้งสองคนเป็นผู้ร่วมงานที่ครูพรรณา  สนิทสนมมาก  คนแรกเป็นศิษย์กลับมาช่วยครูทำค่ายจิตอาสา  สอนให้น้องๆ ได้รู้จักระลึกถึงบุญคุณและกราบไหว้ผู้มีคุณแก่ตน  คนที่สองสอนวิชาเคมีแต่มีความสามารถด้าน IT เป็นอย่างมากรักในการที่จะสอนให้ผู้อื่นเกิดการเรียนรู้นอกห้องเรียน

        ขอไว้อาลัยแด่ครูทั้งสอง   นายนิรุตติ์  สูงยิ่ง  และนายขวัญ  นาคมังสัง

บนขวา ครูรุต ครั้งสุดท้ายกับค่ายของชุมนุมศิลปการดำรงชีพ

ล่างขวาเสื้อสีชมพูครั้งสุดท้ายกับค่ายของชุมนุมศิลปการดำรงชีพ