กำลังใจ...

              

              

               ไม่ต้องบินให้สูงอย่างใครเขา...
               จงบินเอาเท่าที่เราจะบินไหว
               ท่าที่บินไม่จำเป็นต้องเหมือนใคร
               แค่บินไปให้ถึงฝัน เท่านั้นพอ

 

 

ถ้าโกรธกับเพื่อน. . . มองคนไม่มีใครรัก
ถ้าเรียนหนัก ๆ . . . มองคนอดเรียนหนังสือ
ถ้างานลำบาก . . . มองคนอดแสดงฝีมือ
ถ้าเหนื่อยงั้นหรือ . . . มองคนที่ตายหมดลม

 

 

                            ถ้าขี้เกียจนัก . . . มองคนไม่มีโอกาส
                            ถ้างานผิดพลาด . . . มองคนไม่เคยฝึกฝน
                            ถ้ากายพิการ . . . มองคนไม่เคยอดทน
                            ถ้างานรีบรน . . . มองคนไม่มีเวลา

 

 

                ถ้าตังค์ไม่มี . . . มองคนขอทานข้างถนน
                ถ้าหนี้สินล้น . . . มองคนแย่งกินกับหมา
                ถ้าข้าวไม่ดี . . . มองคนไม่มีที่นา
                ถ้าชีวิตแย่ . . .มองคนที่แย่ยิ่งกว่า

 

 

อย่ามองแต่ฟ้า . . .ที่สูงเกินตาประจักษ์ 
ความสุขข้างล่าง . . . มีได้ไม่ยากเย็นนัก 
เมื่อรู้แล้ว . . . จัก . . . ภาคภูมิชีวิตแห่งตน

 

ไม่จำเป็นต้องรวย
มีความสุขแบบที่เรามี...ก็พอแล้ว

 

 

วรางค์ภรณ์  เนื่องจากอวน 

๒๗  กรกฎาคม  ๒๕๕๒