ทำกิจกรรม memorial service
วันนี้เป็นวันหยุดเเต่ว่าวันนี้มีนัดค่ะ 23 ก.ค.52 ได้นัดหมายครอบครัวสูญเสีย มาทำกิจกรรมร่วมกัน ตื่นเเต่เช้าหลังจัดเเจงอาบน้ำเเต่งตัวให้ลูกชายส่งลูกขึ้นรถให้พ่อไปส่งเเล้ว จึงขับรถบึ่งมาที่โรงพยาบาล ที่นัดหมายของเรา วันนี้จริงๆเเล้วนัดมา 4 ครอบครัวพอใกล้ถึงวันโทรมายกเลิก ติดธุระ สุดท้ายเหลือเพียง 1 ครอบครัวคือครอบครัวน้องหญิง น้องหญิงเป็นคนไข้มะเร็งปมประสาท ( Neuroblastoma) น้องหญิงจากเราไปเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2551 ด้วยวัยเพียง 7 ขวบ นับถึงวันนี้ก็ 11 เดือนเเล้ว ทีมยังติดตามดูแลต่อเนื่องจนถึงวันนี้(ตามปกติเราจะดูแลต่อถึง 1 ปี)
ความทรงจำดีดีที่ค่ายสะเเกราช น้องหญิงมีความสุขมากค่ายนี้

ภาพนี้ทำภาพประทับใจให้กับครอบครัวไว้เป็น memory
ป้าเขียว(ยืน)หัวหน้าฉันเองและป้าอ้อยคนนั่งเสื้อฟ้าและพี่ใย
คุณเเม่น้องหญิง(เสื้อฟ้า)คุณยายและน้องชาย
เมื่อคราวมาร่วมกิจกรรม รำลึกถึงน้องผู้จากไปครั้งเเรก ( memorial service)

คุณยายเเละคุณยายทวดเข้าร่วมกิจกรรมค่ายสร้างเสริมพลังชีวิตที่สกลนคร
คุณยายที่ 2 จากซ้ายและคุณยายทวดคนถัดไปในภาพขณะทำกลุ่มมีอาร์มนักสังคมสงเคราะห์ตัวใหญ่ใจดีและเเตนทีมการพยาบาล 3ง
และน้องก้อยมาช่วยกิจกรรมกลุ่ม
ครอบครัวน้องหญิงเคยมาร่วมกิจกรรมรำลึกถึงน้องผู้จากไปเเล้วเมื่อครั้งที่สูญเสียใหม่ๆ หากจำไม่ผิด ต.ค.51 ซึ่งครั้งนั้นมี เเม่ ยาย เเละน้องของหญิงมาร่วม เเละเดือน ม.ค.52 เราจัดค่ายสร้างเสริมพลังชีวิตที่ไร่ภูพานรีสอร์ท คุณยายของหญิงและยายทวดก็มาร่วมกิจกรรม วันนี้เป็นอีกครั้งหนึ่งที่เราได้เชิญคุณยายมาร่วมกิจกรรมเนื่องจากเเม่และพ่อไปทำงานที่กรุงเทพฯแล้ว ฉันเเละครูพรพาคุณยายมุ่งหน้าไปที่หออภิบาลหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต(หอสงฆ์อาพาธ)ซึ่งอยู่ที่ชั้น 10 อาคาร 19 ชั้น
ลืมบอกนะคะว่าครูพรเป็นใคร ครูพรคือครูโครงการเพื่อคุณภาพชีวิตเด็กป่วยโรงพยาบาลศรีนครินทร์ ครูพรเป็นอีกท่านหนึ่งที่ช่วยเหลือเด็กและครอบครัวในด้านจิตใจ เเละคนนี้เเหละค่ะที่สอนงานฝีมือให้กับเด็กๆและคุณพ่อคุณเเม่โดยเฉพาะหงส์สีขาวที่ตอนนี้เรียกว่าพับเป็นกันทุกคนเเล้ว จนถือว่าครูพรนี่นะคะเข้าไปนั่งอยู่ในใจเด็กๆและคุณพ่อคุณเเม่เเทบจะทุกครอบครัวไปเเล้ว

จากซ้าย ครูพร คุณยายน้องหญิง ฉัน

คุณยายน้องหญิงถวายสังฆทานหลังจากฉันพาทุกคนสวดมนต์ไหว้พระ เเละพระท่านให้ศีลและให้พร

อิ่มบุญกันถ้วนหน้า

หลวงปู่มหาโส กัสสโป พระปฏิบัติจากวัดคำเเคนเหนือ อ.มัญจาคีรี จ.ขอนเเก่น
ทราบภายหลังเดินออกมาว่าพระที่เราถวายสังฆทานคือท่านเป็นพระอุปฐาก สาธุ..

หลังอิ่มบุญแล้วเราก็ไปอิ่มท้องค่ะพาคุณยายไปทานข้าวที่ร้านปรีชาไก่ย่าง
มีน้องใย(เสื้อชมพู) หนึ่งในทีมการพยาบาลที่น่ารักและดุแลคนไข้ด้วยหัวใจ
humanize health care และน้องหญิงก็รักพี่ใยมาก

น้องใยกับคุณยาย
ขณะที่ทานข้าวไปเราก็พูดคุยกันไปถึงเรื่องราวน้องหญิง ซึ่งปกติกจะชวนคุยก่อนไปทำบุญเเต่วันนี้คุณยายมาคนเดียวก็เลยทานข้าวไปคุยไป สิ่งที่ได้เห็นวันนี้คือ
-
รอยยิ้มปนน้ำตาของคุณยายเมื่อพูดถึงหลานที่จากไปและทราบว่าคุณยายเเละทุกคนในครอบครัวกำลังดำเนินชีวิตได้อย่างปกติเเล้ว
-
ความประทับใจที่มีต่อทีมการดูแลรักษา ประทับใจท่านอาจารย์สุรพล เวียงนนท์ ครูพร ป้าเกศและทีมการพยาบาล 3ง ทุกคนที่รักน้องหญิงเหมือนลูกหลาน "อยากให้โรงพยาบาลอื่นดูแลคนไข้ได้อย่างนี้" ชาวบ้านพูดกันและคุณยายประทับใจเเม่คนไข้คนหนึ่งคือเเม่น้องโอ๊ตที่คอยช่วยเหลือเเละเป็นกำลังใจให้ในวันที่น้องหญิงจะเสียชีวิต วันนั้นมีเเม่โอ๊ตคอยอยู่เคียงข้าง
-
ดีใจที่วันนี้ได้มาทำบุญอุทิศให้ญิง "ยายทวดบอกว่าให้มาป่านนี้น้องหญิงนั่งรอเเล้ว" หลังทานข้าวเสร็จด้วยความที่ฉันเองขับรถเข้าเมืองไม่ได้จึงอาสาขับไปส่งที่ศาลาริมทาง เเต่น้องใยอาสานั่งรถไปส่งคุณยายที่บขส. เยี่ยมมากน้องใยแล้วฉันก็ส่งค่ารถคุณยายด้วยเงินกองทุนผุ้ป่วยเด็กมะเร็งที่สนับสนุนโครงการนี้มา(โครงการรำลึกถึงน้องผู้จากไป) ซึ่งเป็นหนึ่งในโปรเเกรมการดูแลเพื่อให้พ้นผ่านระยะเศร้าโศกจากการสูญเสีย ขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้

สวัสดีค่ะมาให้กำลังใจคุณยายน้องหญิง....
เวลาจะช่วยเยียวยาหัวใจนะคะ...
ขอให้คุณยายระลึกถึงน้อง คิดถึงเวลาที่เราเคยอยู่ด้วยกันมา...
น้องหญิงเป็นเด็กดี น้องไม่ต้องทรมานแล้ว...
มาให้กำลังใจน้องกุ้ง น้อง ใย...สู้ๆๆๆทีม work...
ขอบคุณค่ะพี่เเดง พอนั่งคุยคุณยายรอบนี้คุณยายดีขึ้นมากค่ะ
ตอนนี้เข้าสู่สภาวะปกติกันเเล้ว คุณยายทวดที่เคยจัดอาหารเผื่อหญิงก็ไม่ทำเเล้ว เเต่จะไปวัดทำบุญอุทิศให้เเทน และทุกๆ 100 วันครอบครัวจะทำบุญอุทิศให้หญิงค่ะ
พ่อเเม่ที่อยู่กรุงเทพฯก็จะมา
ขอบคุณเเทนผู้สูญเสียทุกคนค่ะพี่ครูเเจ๋ว
เเละขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้ทีม
มาเยี่ยมน้องสุธีรา ตามมาจากบล็อคคุณป้าแดง เห็นเลยกดตามาคะ คิดถึงอยู่แต่ไม่ไปหากัน พี่สุตามมาเยี่ยมบ้านไม่ถูกคะ
กิจกรรมการทำบุญผู้ที่ล่วงลับไปแล้วพร้อมกับครอบครัวที่เขาสูญเสียลูกหลานไป ก็เป็นการ ยาใจ ให้ครอบครัวเขา ได้คิดโดยเร็วขึ้นเพราะทำบุญแล้วก็คิดว่าลูกหลานได้บุญ เขาก็พลอยหายห่วงและอิ่มบุญไปด้วย
และเป็นการสร้างสัมพันธไมตรีเยื่อใยที่เคยเกี่ยวข้องรักษากัน ได้รู้ใจกันมากขึ้นรู้ว่า ใครก็ไม่อยากเสียคนที่ตนเองรักไป นางฟ้าผู้อารย์ ก็พยาบาลที่สุดแล้วแต่เราห้ามการพลัดพราก การจากลาไม่ได้ คงต้องปล่อยให้เป็นไปตามความเป็นจริง ยังไงก็ต้องจากแท้แน่นอน ให้ทำใจ และพยายามหักห้ามใจ เพราะมันจะบั่นทอนสุขภาพจิต
เปลี่ยนรูปใหม่ ใช่ไหมคะ นึกว่ามาบล็อคผิด
ขอบคุณพี่สุที่มาเป็นกำลังใจนะคะ ให้กำลังใจยาวเหยียดเลยค่ะ
เปลี่ยนรูปใหม่จริงๆค่ะ สวยมั๊ยคะ
เป็นกำลังใจให้ทุกคนครับ
ขอบคุณกำลังใจจากท่าน ผอ.ประจักษ์และหลานม่อนค่ะ
อ่านแล้วซึ้งจังค่ะ..
ชื่นชมคนทำงานนี้นะคะ..ขอให้ได้กุศลมากมายเลยค่ะ..
...
เป็นกำลังใจให้้นะคะ..
^^
มาดูละครตอนจบใช่มั๊ยคะพี่เกศหนึ่งใน bereavement care program
ปลายเดือนสิงหาคม 28 ส.ค. 52 กุ้ง plan จะจัด memorial service special ค่ะ จะเชิญมาซัก 10 -15 ครอบครัว ตอนเช้าจะทำกลุ่มเหมือนเดิม บ่ายทำบุญเเละเย็นจะจัดปาร์ตี้เล็กๆ คุยกับครูพรเเล้วค่ะว่าจะทำการ์ดเชิญสวยๆ เเม่เจมส์ แม่โอ๊ต เเม่ติ๊ก เเม่คิง เเม่เเฮค ยายน้องหญิง ทาบทามไว้เเล้ว และอีกหลายๆครอบครัว กุ้งอยากเชิญทีมเราทั้งหมดมาร่วมกิจกรรม สถานที่ครูพรเสนอบ้านของ อ.ภพ น่ะค่ะที่ไหนคะพี่เกศ ท่านอาจารย์ศรีเวียงเล่าให้ฟังว่าได้อะไรเกี่ยวกับbereavement care จากที่ไป train มาเยอะมากเดี๋ยวจะเอามาให้กุ้งค่ะพี่เกศ
หัวใจดวงน้อย ๆ ของน้องหญิง
เป็นหนึ่งกำลังใจของใยค่ะ
ขอบคุณพี่กุ้งที่ทำให้ใยได้สร้างสิ่งดี ๆ ค่ะ
มาด้วยใจ จริงๆค่ะน้องใย ขอบคุณมากมาย ขอบคุณฟ้าที่ให้เจอ ขอบคุณเธอที่ให้ใจ
เพิ่งอ่านหนังสือกับฟังเทปธรรมะบันเทิง ชวนม่วนชื่น ของพระอาจารย์พรหม พระชาวอังกฤษที่เป็นลูกศิษญ์ท่านอาจารย์ชา
มีบทหนึ่งที่เกี่ยวกับ ความเศร้าโศก หลังการสูญเสีย
พระอาจารย์เขียนว่า สมัยที่ท่านยังบวชอยู่อิสาน ท่านไม่เคยเห็นน้ำตาในงานศพชาวอิสานขนานแท้
น้องกุ้งเคยอ่านแล้วยังครับ
การสูญเสียเลี่ยงไม่ได้ แต่ความเศร้าโศกเลี่ยงได้
เขาให้กุ้งเเลกเปลี่ยนเลยพูดถึงความประทับใจที่เขียนเเลกเปลี่ยนใน g2k เเล้วมีผู้ที่เชียวชาญ เเละเรียกได้ว่าเป็นครู palliative ของเราเลยก็ว่าได้มาร่วม share ก็คืออาจารย์ เเละได้ข้อชี้เเนะจากอาจารย์มากมาย เเหม พูดถึงก็มาเลย เเสดงว่าได้ยินที่กุ้งพูดนะเนี่ย.
อาจารย์คะ กุ้งเคยทราบว่ามีพระอาจารย์ที่เป็นชาวอังกฤษมาบวชที่วัดหลวงพ่อชา เเละเคยอ่านหนังสือที่ท่านเขียน ใช่พระชยสาโร ภิกขุ มั้ยคะหรือว่าคนละองค์ เรื่องน้ำตาในงานศพของคนอิสานเคยได้ยินเเต่ว่าไม่ให้ร้องไห้เเล้วทำน้ำตารดศพค่ะอาจารย์ เพราะทำให้คนตายห่วง
อาจารย์อย่าหายไปนานนะคะ มาชี้เเนะศิษย์บ่อยๆนะคะ