ผมชอบเพลงไม้ขีดไฟกับดอกทานตะวัน มากๆครับ ^^

คุณจิก ประภาส ชลศรานนท์ แต่งไว้ให้คุณวิยะดา โกมารกุล ณ นคร ร้องในอัลบั้ม "ให้ทั้งใจ" ตอนอยู่ค่ายมูเซอร์ ^_^

เป็นเพลงรักร้าวในดวงใจเราหลายๆคนเลยใช่มั้ยครับ ผมก็ชอบมากๆ เศร้าทั้งน้ำเสียงและภาษาสละสลวย ยกให้เป็นเพลงที่เล่าเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบได้สมบูรณ์แบบเพลงนึงเลย ^^

ผมชอบมาก ถึงขนาดนั่งวาดภาพตามเลยครับ 555 วาดไว้ลงหนังสือทำมือของตัวเอง ตอนเรียนมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี

วันนี้ไปค้นมาแบ่งให้ดูครับ ;)

ช่วงนั้นผมมานั่งนึกๆดูแล้ว ตอนจบมันเป็นโศกนาฏกรรมไปหน่อย ผมเลยคิดพิเรนไปเปลี่ยนเนื้อเพลงช่วงกลางจนจบให้พระเอกเราตายแบบเท่ห์ๆกว่าเดิมหน่อย 555

ลองชมภาพพร้อมอ่านเนื้อเพลงไปก่อนละกัน แล้วค่อยคุยกันตอนท้ายนะครับ ;)

ที่ Hi-Light สีเหลืองคือเนื้อเพลงเดิม ส่วนสีฟ้าคือเนื้อที่ผมแต่งเพิ่ม...เอาแต่ความนะครับ...ไม่สนทำนองคล้องจองใดๆทั้งสิ้น 555

 

 

 

....สักเวลา

จบครับ ;)

.................................

เรื่องของเรื่องคือผมสงสารเจ้าไม้ขีดไฟน้อยน่ะครับ จุดตัวเองสู้แสงอาทิตย์แรงกล้าขนาดนั้น ผลที่หวังให้ดอกทานตะวันหันควับเลยคงเป็นไปไม่ได้ หันมาอีกทีก็เจอแต่กองเถ้าถ่าน...อดส่งยิ้มหวาน บอกรักกันเลย :(

ผม(เมฆ)เลยถามไม้ขีดไฟว่า ตกลงยังจะอยากจุดตัวเองอยู่ใช่มั้ย...งั้นเอางี๊ ทำไมเราไม่รออีกหน่อยให้ตะวันคล้อยลับขอบฟ้า และเมื่อความมืดมาเยือน ก็ค่อยจุด เมื่อนั้นเจ้าจะเป็นสิ่งมีจิตใจชนิดเดียวที่สว่างที่สุดในท้องทุ่ง ^^

จะจุดก็จุดซะตอนกลางคืนนี่แหละ สว่างดี รับรองแม่ทานตะวันจะหันมามองอย่างที่เจ้าปราถนาแบบในเนื้อเพลงเป๊ะๆ ;)

รอแค่เวลาที่เหมาะสม...เวลาของเจ้านะไม้ขีดเจ้าเอ๋ย ^^

..........................................

ในชีวิตจริง...

เราได้พบเห็นคนมากมายที่จุดตัวเองเพราะความรักความหลง การเอาตัวไปเปรียบกับใครที่ไม่ควรเปรียบ หรือไปฉุดรั้งอีกฝ่ายให้อยู่กับเราตลอดไปทั้งๆที่อีกฝ่ายไม่เต็มใจนั้น...ไม่ดีแน่ ^^

เมื่อตัวเองประกอบขึ้นมาด้วยสารไวไฟ แต่ควบคุมไม่ได้ พอมาคุ มาคุเมื่อไหร่แล้วใจไม่มั่นพอ เรื่องราวไม่สมหวังหลังจากนั้นก็เป็นเช่นตัวอย่างในหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ที่เราๆคงพอจะทราบกันนะครับ ;)

ด้วยความเคารพคุณจิก พี่ชายช่างคิดของพวกเรา ถ้าบังเอิญแวะมาอ่านเจอบันทึกนี้ผมก็จะถือโอกาสบอกเลยว่า ขอบคุณทุกๆตัวหนังสือที่ทำให้ผมรู้จักพี่ฝ่ายเดียวนะครับ...

...เผลอเด็ดดอกไม้ในวันนั้น แรงสั่นมันสะเทือนมันยาวนาน และเต้นเป็นจังหวะที่ไพเราะมากๆเลยครับ ^_^

ขอบพระคุณมากครับพี่จิก...และพี่พี่ G2K ที่แสนดีทุกคน ;)