ปลูกศีลธรรมนำกล่อมเกลาจิตใจตน

ยามบ่ายคล้อยตะวันลอยลับเหลี่ยมผา

ถึงเวลามาหาห้องจองไว้สอน

เปิดประตูดูผู้เรียนเพียรเว้าวอน

เหมือนละครสอนจิตใจให้จดจำ

ด้วยต่างคนต่างจิตใจต่างความคิด

ต่างชีวิตต่างโศกเศร้าต่างขบขำ

ต่างเจอะเจอต่างพูดคุยต่างเล่นคำ

ต่างแนะนำต่างสั่งสอนต่างซึ้งใจ

ต่างมวลมิตรต่างศิษย์รักต่างเรียนรู้

ต่างเฝ้าดูต่างปัญญาต่างสดใส

ต่างปรับปรุงต่างเปลี่ยนแปลงต่างแจ้งใจ

ต่างสอนไปต่างคุยไปต่างเพลินดี

ท้ายคาบสอนก่อนสั่งลาอีกคราแล้ว

ครูต้องแจวจากไปให้สุขขี

มากมวลศิษย์ติดตามอยู่รู้วิธี

จดจำที่ครูสอนสั่งฝังกมล

กล่าวคำลาศิษย์รักเรียนเพียรทำดี

คิดอีกทีพูดก็ดีมีเหตุผล

ปลูกศีลธรรมนำกล่อมเกลาจิตใจตน

เกิดกุศลคนมีครูชูเชิด..เอย.