พักนี้ยุ่งอยู่กับภารกิจหลายอย่าง จึงยังไม่ได้นำเรื่องราวหนังสือ “เรียนนอกฤดู” ของตัวเองออกมาเผยแพร่ในบล็อก พลอยได้แต่ส่งคำขอบคุณไปยังท่านต่างๆ ที่สัญจรมาเป็นแรงใจอย่างต่อเนื่อง โดยล่าสุดคุณเอก- จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร ก็ได้ประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับหนังสือเล่มดังกล่าวไปแล้ว...
ครับ-มันเป็นหนังสือพ็อกเก็ตบุ๊คเล่มแรกในชีวิตของผม เรียกได้ว่ามันเป็นอีกหนึ่ง “ความฝัน” ของผมเลยก็ว่า หากแต่เมื่อลงแรงไปกับหนังสือเล่มนี้แล้ว ผมกลับรู้สึกว่า มันเป็นยิ่งกว่าความฝันของผมเอง เพราะมันไม่ใช่แค่ “อยากทำแล้วลงมือทำ” เท่านั้น หากแต่มันมีความหมายมากกว่านั้นอย่างคาดไม่ถึง
ซี่งผมคงได้บอกเล่าอย่างชัดเจนในบันทึกต่อไป หากแต่เบื้องต้นนี้ ผมยังอยากให้มิ่งมิตรทั้งหลาย ได้อ่านคำไม่นิยมอีกชุดหนึ่ง เผื่อบางทีท่านใดที่ปลงใจไม่เป็นเจ้าของหนังสือเล่มนี้ จะทั้งโดยซื้อหาไม่ได้ หรือไม่ปรารถนาซื้อหาไปเก็บไว้เป็นการส่วนตัว ก็ยังพอได้อ่านเรื่องราวเหล่านี้ผ่านบันทึกบ้าง ...
นี่เป็นคำไม่นิยมจาก อ.มงคล คาร์น อาจารย์ประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมืองและนฤมิตศิลป์ของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ลองอ่านดูนะครับ เพราะมันคือหนึ่งในแรงใจที่ทำให้ผมอุ่นใจและมีพลังใจที่จะดูแลความฝันของผมและคนรอบข้างสืบต่อไป ถึงไม่รู้ว่าจะยาวนานแค่ไหน แต่อย่างน้อย ก็ยังไม่หยุดแค่วันนี้ หรือพรุ่งนี้ เป็นแน่ ...

ห้องเรียนนอกฤดูของพนัส ปรีวาสนา เป็นงานที่ถูกขับออกมาด้วยแรงบันดาลใจของชายคนหนึ่ง ที่เติบโตขึ้นมาในทางแห่งกิจกรรม และฝีไม้ลายมือแสดงออกมาอย่างชัดเจนตั้งแต่ครั้งยังเป็นผู้นำนิสิต และยังปรากฎเป็นรูปธรรมมาจนถึงทุกวันนี้อย่างต่อเนื่องในบทบาทของผู้ขับเคลื่อนเฟืองกิจกรรมนิสิตของมหาวิทยาลัยอีกคนหนึ่ง
‘พนัส’เป็นคนที่มีความตั้งใจจริงเสมอในการทำงาน มีความคิดมุ่งมั่น มีความรั้นที่จะทำให้สำเร็จ และมีความหงุดหงิดเมื่อความล้มเหลวเกิดขึ้น แต่ที่สำคัญคือการทุ่มเททำงานให้มหาวิทยาลัยด้วยเอาใจรักเป็นที่ตั้ง เมื่อเราทำสิ่งใดเพื่อสิ่งที่รัก ด้วยความรัก อุปสรรคก็กลายเป็นเรื่องเล็กน้อย...
ความที่ตัวตนของ‘พนัส’คือการเป็นและอยู่อย่างติดดิน เรื่องราวที่ร้อยเรียงจึงบอกเล่าความเป็นไปของกิจกรรมนิสิตผ่านงานค่ายกิจกรรมต่างๆ ที่สะท้อนให้เห็นถึงวิถีปัญญาชนแบบที่เท้ายังแนบผืนดินอยู่ ไม่ใช่มองมุมสูงอย่างนักวิชาการบางจำพวก รูปแบบการถอดบทเรียนของ‘พนัส’จึงเป็นวิธีการที่สร้างขึ้นจากกระบวนการทำจริง และล้วนเกิดการจากการแลกเปลี่ยนแบ่งบัน ร่วมฝันร่วมสร้างไปด้วยกัน
ดังนั้นห้องเรียนนอกฤดูที่ปรากฏออกมานั้นจึงไม่ใช่งานวิจัยซีไรท์ลอยฟ้า แต่หากเป็นงานเขียนบันทึกด้วยการสัมผัสจริง และเป็นจริง และเข้าถึงแม้รายละเอียดเล็กน้อยของอารมณ์ของคนและเรื่องราวที่เขาสัมผัสพบ และด้วยที่‘พนัส’มีความที่ช่างจด ช่างจำ ช่างสังเกต ทำให้เรื่องราวห้องเรียนนอกฤดูจึงแฝงฝากไปด้วยหน้าประวัติศาสตร์ที่ถูกสร้างขึ้นจากผู้นำหนุ่มสาวรุ่นแล้วรุ่นเล่า
การที่คลุกคลีกับนักกิจกรรมมาอย่างต่อเนื่อง ‘พนัส’จึงเรียนรู้ถึงความสำคัญของการสร้างสมและบ่มเพาะ สติปัญญาให้กับคนรุ่นใหม่ ผมชอบคำว่า “(ผม)…เคยชินกับผู้คนที่เฉยชาต่อชะตาชีวิต...” มันเหมือนจะบอกให้หนุ่มสาวรู้ว่า เจ้าจงท้าทายกับชีวิต เจ้าจงยิ้มอย่างมีความหวัง เจ้าจงทำวันนี้ให้ดีที่สุด และเจ้าทั้งหลายจงสร้างแรงบันดาลใจให้เกิดสืบต่อไป แม้บางครั้งความเหนื่อยจะสะกิดอารมณ์ให้ท้อแท้ก็ตามที
ผมยินดีด้วยกับ‘พนัส’ ที่หนังสือเล่มนี้สำเร็จเป็นตัวเป็นตน ตามที่ได้หวังไว้ บันทึกของเขาที่เรียงร้อยไว้ด้วยอักขระและภาพนี้ ย่อมจะเป็นประโยชน์ต่อนักกิจกรรมและคนค่ายฯที่จะใช้อ่านและต่อยอดกระบวนการทางความคิด และผลิตวิถีชีวิตคนค่ายด้วยจิตวิญญาณแห่งความศรัทธาในสิ่งที่เชื่อมั่น และขอเป็นกำลังใจอีกแรงหนึ่งให้กับนักเรียนนอกฤดูทุกคนให้ก้าวต่อไปในเส้นทางที่ได้ฝันไว้
.......ปรากฎว่าเมื่ออ่านงานจบ......
ผมก็พบว่าหนังสือเล่มนี้สะท้อนเงาผู้เขียนไว้อย่างชัดเจน
เสมือนหนึ่งว่า
ผมกำลังนั่งฟังเขาเล่าเรื่องอยู่บนแคร่ใต้ร่มไม้กลางหมู่บ้าน
“....ดีใจที่ได้เขียน....
แต่
....ดีใจมากกว่าที่ได้อ่าน....”
.........................
หมายเหตุ..
ขออนุญาตบอกกล่าวว่า หากประสงค์จะอุดหนุนความฝันของผม ใคร่ขอทำความเข้าใจว่า รายได้ส่วนหนึ่งถูกนำไปช่วยกิจกรรมทางสังคมของนิสิต มมส.. โดยหาใช่การพ่วงผนวกเป็นช่องทางแห่งการจำหน่ายส่วนตัว หรือหารายได้เข้าตัวเอง นะครับ
แต่สำหรับชาวบล็อก นั้น จะอุดหนุนในราคาเท่าไหร่ไม่ว่ากันครับ ขอเพียงไม่ต่ำกว่า 80 บาทก็ได้ เพราะส่วนหนึ่งต้องหักเป็นค่าจัดส่งและหักสมทบเข้ากับกิจกรรมทางสังคม ต่อไป ซึ่งมีทีมงานของนิสิตมาดูแลให้อีกที
ราคาหนังสือกำหนดไว้ที่ 125 บาท เนื่องจากเป็นขนาดพิเศษ จำนวนหน้าเกือบๆ จะ 200 หน้าปกเคลือบยูวี ..และพิมพ์จำนวนน้อย ราคาต้นทุนจึงสูงกว่าปกติบ้าง
เลขที่บัญชีธนาคาร: ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขามหาสารคาม (6082260999)
ชื่อบัญชี พนัส ปรีวาสนา
...
บันทึกต่อไป ผมคงได้คุยรายละเอียดของหนังสือมากกว่านี้
วาระนี้ แค่นี้ก่อนและขอบคุณมากๆ นะครับ
สวัสดี ค่ะ อาจารย์ ตามมาจากบันทึก น้องเอก นะคะ อุดหนุนความฝัน ของอาจารย์ 1 เล่มนะคะ วันเสาร์จะโอนเงินเข้าบัญชีให้ ค่ะ
มีหนังสือ ที่ลูกสาว ทั้งสอง เป็นนางเอก (เป็นความฝันที่เป็นจริง ของตนเอง) มาให้อาจารย์ ชมด้วยคะ
ที่อยู่ ที่จัดส่งหนังสือ โรงเรียนบ้านน้ำจุน อ.จุน จ.พะเยา 56150 ค่ะ
ไม่ได้เข้ามาที่นี่ซะนาน อ.แผ่นดิน เขียนหนังสือซะแล้ว ดีใจด้วยค่ะที่อาจารย์ตามฝันได้
ช่วยอุดหนุนความฝันของคนดี ๆ 1 เล่มค่ะ
เดี๋ยวจะออกไปโอนเงินให้เลยนะคะ ส่งที่ จรินทร์ ธงงาม โรงเรียนแม่ริมวิทยาคม อ.แม่ริม จ.เชียงใหม่ 50180
ป.ล.ไม่รู้ว่าอาจารย์ยังจำกันได้หรือเปล่านะคะ
สวัสดีค่ะคุณแผ่นดิน หนุ่มลูกทุ่งแสนโรฯ
มาชมหนังสือ คือ คนรักของข้าพเจ้า อีกรอบค่ะ
ชอบจังเลยค่ะ ... แหมปูคิดไว้จะเขียน ยังเขินเลยJ
มายินดีที่ความฝันเป็นจริงอย่างเป็นทางการอีกครั้งค่ะ
หนุ่มสาวปัญญาชนในมหาวิทยาลัย ต้อง "เข็มทิศ" คอยนำทางที่ถูกต้องเหมาะสม มหาวิทยาลัยจึงควรมีคนอย่างคุณพนัส หรือ นายแผ่นดิน แห่ง Gotoknow เพื่อคอยนำทางให้กับพวกเขา ... จงนำทางเขาต่อไปนะครับ ;)
อยากให้กำลังใจครับ
ความจริง หนังสือก็อยากได้ แต่ว่าจะรอเพื่อนสั่งให้ครับ อิ อิ (กันพลาด เหลือให้ผมสักเล่มนะครับ :)
สวัสดีค่ะอ.พนัส...
มาให้กำลังใจค่ะ...คนอีสานบ้านเฮา...
...มายินดีกับความฝันในวันนี้
จากเดือนปีที่ถักทอไม่ท้อถอย
ถึงสายรุ้งล่วงผ่านการรอคอย
ชีวิตค่อยคืบคลานผ่านหลักชัย...
จองครับจอง ๑ เล่มนะครับ
ชื่นชมนะครับ...สำหรับการเฝ้าติดตามที่คุ้มค่าขอให้พลังแห่งวิถีคนดีได้พัฒนาต่อไปกับเส้นทางสายนี้ครับ เป็นกำลังใจสำหรับหนังสือเล่มนี้ครับอาจารย์
ผมขอจอง 1 เล่มครับ
สวัสดีครับ ครูใหม่ บ้านน้ำจุน
ขอบคุณสำหรับแรงใจจากถ้อยคำและการอุหนุนหนังสือนะครับ
เช่นเดียวกันนั้น ยินดีกับความฝันที่มีชีวิตของอาจารย์ด้วยเช่นกัน
ถ้ามีจำหน่าย ผมก็ยินดีนะครับ
หรือจะแวะไปดูที่ร้านหนังสือ ด้วยก็เป็นได้
เรื่องการโอนเงินนั้น บอกตามครงนะครับ ไม่เร่งหรอก นะครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ ภูฟ้า
ขอบคุณมากนะครับ สำหรับกำลังใจจากคนบ้านใกล้เรือนเคียง...
หนังสือเล่มนี้ แทบจะเรียกว่าเป็นเล่มแรกๆ ของมหาวิทยาลัยเลยนะครับที่บันทึกเหตุการณ์อันกิจกรรมนิสิตไว้อย่างเป็นรูปเป็นร่าง
ต่อไปก็ไม่ต้องสาละวนค้นหากันแล้ว....
สวัสดีครับ..ธนิตย์ สุวรรณเจริญ
ขอบคุณการอุดหนุนหนังสือนะครับ
ผมทำหนังสือเล่มนี้ฉับพลันแบบไม่ต้องคิดนาน เสียดายก็แต่ไม่มีเวลาคัดเลือกเรื่องต่างๆ เท่าที่ควร เพราะจริงๆ ยังมีอีกหายเรื่องมากเลยที่ควรจะนำมาจัดพิมพ์ในชุดนี้
พรุ่งนี้ ผมจะส่งหนังสือไปให้ นะครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณครูจะริน
สบายดีนะครับ
ผมจำอาจารย์ได้ดีเลยแหละ...
เจอะเจอกันคราวโน้นที่เชียงใหม่..
ภาพทุกอย่างแจ่มชัด เหมือนเพิ่งผ่านมาได้เพียงชั่วคืนเท่านั้น
สุขกายสบายใจ นะครับ
ความที่ตัวตนของ‘พนัส’คือการเป็นและอยู่อย่างติดดิน เรื่องราวที่ร้อยเรียงจึงบอกเล่าความเป็นไปของกิจกรรมนิสิตผ่านงานค่ายกิจกรรมต่างๆ ที่สะท้อนให้เห็นถึงวิถีปัญญาชนแบบที่เท้ายังแนบผืนดินอยู่ ไม่ใช่มองมุมสูงอย่างนักวิชาการบางจำพวก รูปแบบการถอดบทเรียนของ‘พนัส’จึงเป็นวิธีการที่สร้างขึ้นจากกระบวนการทำจริง และล้วนเกิดการจากการแลกเปลี่ยนแบ่งบัน ร่วมฝันร่วมสร้างไปด้วยกัน
สวัสดีครับ...คุณปู poo
หนังสือ คือ คนรักของข้าพเจ้า...
นึกได้ยังไง ก็เขียนไปยังไงงั้นเลยครับ บันทึกแล้ว กลับมาอ่านอีกรอบ ก็เขินเหมือนกัน
ทำไงได้ครับ-ผมไม่อยากเป็นกบฏต่อความรู้สึกของตัวเอง
(ฮา).....ขอบคุณครับ...
สวัสดีครับ อ.Wasawat Deemarn
แค่ถ้อยคำแห่งมิตรภาพ ก็เป็นรางวัลอันยิ่งใหญ่สำหรับผมแล้วนะครับ...
ผมดีใจอยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือ การได้ทำหนังสือเล่มนี้ มันหมายถึงการเดินทะลุกำแพงในตัวตนของความฝันที่มีอยู่ในตัวตนของผมเอง - เล่มแรกมีได้ มันจะเป็นแบบเรียนของการทำงานของผมไปในตัว ซึ่งหมายถึงว่า เล่มที่สอง มันก็ต้องมีได้เช่นกัน และนั่นก็รวมถึงว่า อะไรๆ จะดีขึ้นกว่าเดิม เป็นแน่..
นั่นคือสิ่งที่ผมเชื่อ...
ขอบคุณครับ
อาจารย์คะ ฝากมาที่นิสิต ภาควิจัยการศึกษาที่ศูนย์อุดรธานีบ้างซิคะ อยากอ่านค่ะ