ความที่ตัวตนของ‘พนัส’คือการเป็นและอยู่อย่างติดดิน เรื่องราวที่ร้อยเรียงจึงบอกเล่าความเป็นไปของกิจกรรมนิสิตผ่านงานค่ายกิจกรรมต่างๆ ที่สะท้อนให้เห็นถึงวิถีปัญญาชนแบบที่เท้ายังแนบผืนดินอยู่ ไม่ใช่มองมุมสูงอย่างนักวิชาการบางจำพวก รูปแบบการถอดบทเรียนของ‘พนัส’จึงเป็นวิธีการที่สร้างขึ้นจากกระบวนการทำจริง และล้วนเกิดการจากการแลกเปลี่ยนแบ่งบัน ร่วมฝันร่วมสร้างไปด้วยกัน