สู้ สู้ เท่านั้นที่จะชนะ

 

 

ครึ่งของความว่างเปล่าที่ ก้าวเดิน

...........................

ข้าพเจ้า   เดินทาง    มาครึ่งโลก   ผ่าครึ่งซีก  ความโศก   มิพบแก่น

อดีตกาล   ทรงจำ   เตียนราบแปน  พังพาบเหนือ  ดินแดน  เคยยินดี

 

ข้าพเจ้า   เดินทาง   มาครึ่งหวัง   มาทุกความ   จริงจัง ไปทุกที่

พานพบ  ความปราชัย   เท่าที่มี    เสียงดนตรี  ปัจจุบัน  ยังร้องไห้

ข้าพเจ้า    เดินทาง   ครึ่งชีวิต   เดินยึดติด  ใบหน้า  อันป่วยไข้

เดินเซซัด    ซานซม   ล้มมาไกล  ลุกขึ้นได้  เพราะเพียง   มีน้ำตา

ข้าพเจ้า  เดินทาง   ครึ่งความดี    มาพร้อมกับ  บทกวี   แสวงหา

คงต้องการ   อีกครั้ง  ของธรรมา  ณ ศาสดา  บิ่นบ้า   จนเตรียมใจ

ครึ่งของความ   ว่างเปล่าข้าฯ   เดินทาง  ทุกทุกการย่าง   ก้าว ข้าฯไปไหน

จักรภพ   ตรงหน้า    เหลืออะไร   ยุคสมัย  ล้มล้าง  ทางข้าฯเดิน

 

โดย: สิงหา สัตยนนท์

 

นี่คือบทกลอน  ที่ดิฉันไปเยี่ยมบล็อค  ของคุณสิงหามาคะ

ขออนุญาตคุณสิงหา ดึงกลอนไพเราะมาประกอบด้วยนะคะ

ส่วนท่อนล่างนี้เป็นกลอนของดิฉัน ได้ให้กำลังใจคุณสิงหาคะ

 

เพื่อนของฉัน เดินทางมาเกือบ ครึ่งโลก  พบแต่โศกโลกกว้าง ทางข้างหน้า   

เก็บความช้ำ  หมองหม่น  จนด้านชา     เร่ร่อนหา   แก่นแท้   แต่ไม่เจอ

 

ด้วย เดินมา  ครึ่งหนึ่ง   ของชีวิต      เคยยึดติด ใจด้านชา คราเสนอ

เสียงดนตรี  คือร่ำไห้ ไม่อยากเจอ    พบเสมอ  คือปราชัย  ที่ท้าทาย

 

ผจญทุกข์   ไร้สุข  ทุกย่างก้าว         เจ็บปวดร้าว เกินจิต  คิดมุ่งหมาย

ต้องดิ้นรน  ต้องสู้  อย่างผู้ชาย         หากร่างกาย  อ่อนแอ  ย่อมแพ้มัน

 

ในโลกกลม  ใหญ่กว้าง  ทางข้างหน้า  ล้วนมายา  เสแสร้ง  แกล้งเย้ยหยัน

ต่างสังคม คนคิด ผิดแผกกัน         ทุกชนชั้น แก่งแย่ง  แล้งน้ำใจ

 

แต่ละก้าว ของเพื่อน คือจุดหมาย    ทั้งหญิงชาย มีสิทธิ์ฝัน อันยิ่งใหญ่

จักรภพ  ตรงหน้า  เหลืออะไร        ทุกทางไป   มีสิทธิ์   คิดต่างกัน

 

ให้เพื่อนเรา มีจิตใจ ที่สู้  สู้     ให้ชีพอยู่  ได้คิดบ้าง  อย่างสร้างสรรค์

ยุคสมัย  ล้มล้าง  ช่างหัวมัน  แม้ทางตัน  ซึ้งสงบใจ ในพระธรรม  (บวช)

สู้  สู้  นะคะ ทุกคน