ปุ๋ยน้ำชีวภาพ ได้ขยายผลให้กับโรงเรียนที่เป็นต้นแบบเศรษฐกิจพอเพียง เพื่อให้นักเรียน และกลุ่มเรียนรู้ได้เข้ามาศึกษาเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียง ในแหล่งเรียนรู้ที่บ้านสวนของผู้เขียน เป็นส่วนหนึ่งที่ยืนยันว่าการใช้ปุ๋ยน้ำชีวภาพนั้นมีประสิทธิภาพบำรุงรักษาดินที่เสื่อมคุณภาพกับมาและก็ได้ขยายผลไปสู่ภาคการเกษตร
เป็นการลดต้นทุนในการซื้อปุ๋ยเคมีนั้น และบำรุงดินให้กับคืนสภาพความอุดมสมบูรณ์แบบยั่งยืน เด็กนักเรียนนั้น มีความสนใจและก็ซักถามการผลิต,การใช้อย่างมีความตั้งใจที่จะนำไปใช้กับวิถีชีวิตผูกพันกับการเกษตรตามดั่งเดิมของพ่อแม่
นางวรัญญา สิทธิรส ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านหนองแข้ ได้เข้าใจวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของเด็กนักเรียนที่อยู่ตามชายแดน จึงบูรณาการนำคณะครูและนักเรียนศึกษาแหล่งเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียง ของ กศน.อรัญประเทศ บ้านเลขที่ ๙๖ หมู่ที่ ๓ ต.บ้านด่าน อ.อรัญประเทศ เมื่อ ๒๖ มิ.ย.๕๒
เป็นโรงเรียนต้นแบบที่ผู้ปกครองได้ชื่นชมผู้บริหารและคณะครูได้น้อมนำเอาปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้กับนัก
เรียนนำไปขยายผลกับผู้ปกครองในการดำรงชีพให้เป็นรูปธรรม






เป็นภาพที่น่าชื่นใจนะครับ ที่เด็กๆมีโอกาสได้เรียนรู้ จากการปฏิบัติจริงนอกห้องเรียน
ผมเขียนเรื่องของโรงเรียนชำฆ้อพิทยาคาร ยังไม่จบคิดว่า จะเขียนในตอนต่อไป เนื้อหาจะเขียนถึง กระบวนการพัฒนาโรงเรียนโดยใช้แนวทางเศรษฐกิจพอเพียงมาพัฒนา น่าสนใจมากครับ
พี่มหา..ทำงานหนักเหมือนกัน ใช้พลังสูงมาก ผมขอให้กำลังใจครับ
"เกิดมาในดินแดน ต้องทดแทนคุณแผ่นดิน"
ขอบคุณครับผม
สวัสดีค่ะ เป็นปลื้มด้วยนะจ๊ะ ยิ้มซะรู้เลยนะ
สวัสดีค่ะ
* มาเป็นกำลังใจและร่วมยินดีด้วยกับความสุขของคนทำงานค่ะ
* สุขกายสุขใจนะคะ
สวัสดีค่ะพี่มหา
พี่มหาเจ้าขา...สุดยอดจริงๆ...อยากมีโอกาสแวะดูสวนหลังบ้านจังเลย
และขอบคุณกับความคิดถึงนะคะ..ซึ้งใจค่ะ
นอนหลับฝันดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
จะกลับถ้ำแล้วเจ้าค่ะ แล้วค่อยพบกันใหม่/โชคดีและมีความสุขค่ะ
เด็กๆ โชคดีที่มีบุคลากรต้นแบบแห่งความพอเพียง ที่แบ่งปันความรู้และ ประสบการณ์ถ่ายทอดสู่สาธารณชน เห็นแล้วชื่นใจค่ะ มีความสุขกับการทำงานของพี่มหา เป็นกำลังใจให้คนดีค่ะ
สวัสดีครับ คุณพี่มหาเหรียญชัย เหรียญชัย มาวงษ์
@ แอบชื่นชมกับคณะครูและนักเรียนรวมทั้งพี่มหาด้วย
@ ดูหน้าตาแต่ละคนซิ..
@ เปื้อนยิ้ม...มีความสุข
@ สุขทั้งคนให้ สุขทั้งคนรับ
@ ขอเป็นกำลังใจครับ
สวัสดีค่ะ
* มาชวนไปเที่ยวงานประกวดทุเรียนเมืองลับแลค่ะ พี่มหาเคยรู้จัก "ทุเรียนหลงลับแล" และ "หลินลับแล" หรือเปล่าคะ เป็นทุเรียนพื้นเมืองของอุตรดิตถ์ มีการผสมสายพันธุ์ จนมีรสชาดอร่อยสุดยอดค่ะ ชาวกรุงเทพฯ นิยมทานกันมากๆ ราคาแพงหน่อย ตอนนี้ กิโลละ 150 บาท ลูกนึงก็หลายตังอยู่
* ชาวสวนลืมตาอ้าปากได้ก็เพราะเจ้าทุเรียนพันธุ์นี้แหละค่ะ เป็นหน้าเป็นตาของคนอุตรดิตถ์ทีเดียวค่ะ
* ครูใจดีไม่มีตังซื้อหรอกค่ะ ได้อานิสงส์จากเด็ก เอามาฝาก 555 เป็นบุญปาก เอารูปมาฝากใช้ชมค่ะ
ลูกข้างล่างนี้ หลินลับแลค่ะ
ลูกนี้ หลงลับแล คล้ายๆ กัน แต่ไม่เหมือนค่ะ แต่รสชาดยอมกันไม่ได้เลย
ท่านมหานี่ ชีวิตแต่ละวัน ก็งานเข้าไม่หยุดเลยนะคะ
ขอยกย่องชมเชยจริงๆ คนมีอุดมการณ์ ของการพัฒนาท้องถิ่นตน
คุณภรรยาท่านมหาหรือคะ มีภาพอยู่กลางด้วย
ดีคะ แสดงว่า กิจกรรมทุกอย่าง ผู้ให้กำลังใจและหนุนหลัง ก็คงเป็นคุณภรรนานี่เอง เข้าใจกัน ไปไหนไปด้วยกัน สุขใจคะ ที่เห็นรักกัน