ช่วยงาน บวช

       มี...งานเข้า

                                 

          ญาติสนิทมาบอกกล่าว"คุณครูเย็นวันศุกร์กลับจากโรงเรียนมาช่วยงานหน่อยนะ จะบวชลูกชาย" 

          ได้เลยน้อง! เรามันญาติสนิทชิดใกล้กันซะขนาดนี้จะปฏิเสธได้ไง เย็นวันศุกร์เจอกัน ก็เราเองก็มีลูกชายหัวแก้วหัวแหวนอยู่ 1 หน่วย  อีก 8 - 9 ปีข้างหน้าก็จะได้มีงานบวชลูกกะเขาบ้าง เรียกว่า"เอาแรง"กันไว้ก่อน (ภาษาสุพรรณบ้านเรานะ)

                                              

          โรงเรียนเลิกเปลี่ยนเสื้อผ้า ใส่ชุดลุยได้เต็มที่ ขี่มอ,ไซค์ไปที่บ้านงาน "ไหนมีไร,ให้ทำ" เราถาม กะจะมา ปอกกระเทียม  เด็ดพริกขี้หนู ..งานหนักๆทั้งนั้น  เจ้าภาพบอก"โน่น! คุณครู ไปจัดดอกไม้ ใส่แจกัน" ต๊าย ตาย!พระเจ้าช่วยน้องกล้วยแขก ให้จัดดอกไม้ แม่พ่อนาคเอ๋ย ..ให้ฉันนั่งขูดมะพร้าว เป็นน้องมะหมี่จะเวิร์คกว่ามั๊ยจ้ะ

                                         

             เดือดร้อนถึงพรรคพวก พี่น้อง ชาวครูเรา เอ้าเฮ! ใครทำดอกไม้พวกนี้ให้สวยงามได้บ้าง โทร.....ซิคะ  ซอยข้อยแน้.!!! หาไปหามาสักพัก ได้ค่ะ..ได้พี่ที่

เออรี่ไปแล้ว ท่านอยู่ว่างๆที่บ้านมาช่วยจัดให้อย่างสวยงาม   โอ้!รอดแล้วเรา

                                                 

              งานนี้ถ้าไม่มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีไว้เมื่อชาติปางก่อนคงแย่แน่ๆ และนี่ก็เป็นข้อคิดว่า เวลา จะตกลงช่วยงานใคร "ถามไถ่กันก่อนว่า เขาจะให้ทำอะไร" ไม่งั้นก็จะปวดขมับ ถึง ไมเกรนขึ้นได้ในเวลากระทันหัน  แต่ว่า วันนี้รอดแล้ว เย็นวันเสาร์ ก็จะไปร่วมงานเลี้ยงอย่างใหญ่โต ที่จัดเนื่องในงานบวชนาคครั้งนี้