คนเราไม่มีใครดีกว่าใคร

ในเย็นวันนี้ผมต้องไปงานสังสรรค์ เพื่อนร่วมรุ่นปริญญาโท ที่เพื่อน ๆ หลายคนในรุ่นประสบความสำเร็จในชีวิต และหน้าที่การงาน แต่ผมยังย่ำอยู่กับที่ หรือเรียกว่าอยู่ในกลุ่มคนที่ไม่ประสบความสำเร็จก็ว่าได้ ผมนึกในใจแบบนั้น เลยรู้สึกไม่อยากไปร่วมงานเลย ยิ่งภรรยาท้องอยู่เลยคิดว่าจะไปคนเดียว ยิ่งทำให้ไม่อยากไป

พ่อเห็นสีหน้าอย่างนั้น ก็บอกว่า “ หากฝืนใจที่จะไป แล้วจะไปทำไมกัน” ผมตอบว่า

“ ต้องไปสังคมเพื่อเอาเพื่อนบ้าง ” พ่อบอกว่า “ คิดได้อย่างนั้นก็ดีแล้ว งั้นก็ไปอย่างสบายใจซิ ”

แล้วพ่อก็พูดอีกประโยค ซึ่งเหมือนจะเข้าใจผมมากเลยคือ “ ไม่มีใครในโลกนี้ที่สามารถเหยียดหยามตัวเราเองได้ นอกจากตัวเราเอง ”

ผมได้ฟังดังนั้นก็สบายใจมากเลย พ่อมีมุมมองในชีวิตที่เยี่ยมมากเลย และวันนี้ก็เป็นวันสังสรรค์ที่สนุกที่สุดในรอบหลายปี เพราะผมเป็นตัวของตัวเองและมีความมั่นใจมาก

ผมนึกในใจว่า สังคมเรามีกรอบมากมายและกติกามากมาย หากเราใส่สูทไปเที่ยวทะเล คนก็หาว่าบ้า บางทีก็มองในมุมที่ต่างออกไป ใช้ชีวิตในแบบของเรา อย่าไปกังวลคนอื่นมากอาจจะมีความสุขกว่าที่เป็นอยู่ก็ได้
ที่มา : จากหนังสือ คำสอนสุดท้ายของพ่อ