ไม่ชอบ...แต่ก็ต้องทำด้วยใจ

    

     เทคโนโลยีกับข้าพเจ้าเป็นสิ่งที่ไม่ค่อยจะเข้ากันได้ง่ายนัก ถ้าจะพูดถึงโปรแกรมใหม่ๆนั้น ข้าพเจ้ามักจะส่ายหัวไว้ก่อน ที่พอจะทำได้บ้างก็คงเป็นเพราะ “โดนบังคับให้เรียน” ตั้งแต่ม.1ถึงม.6 ด้วยความที่วิชาคอมพิวเตอร์ของโรงเรียนจะเน้นการนำไปใช้จริง ดังนั้นจึงได้เรียนโปรแกรมแปลกๆตั้งแต่ Dreamweaver, Macromedia Flash จนมาถึง โปรแกรมตัดต่อวีดีโอSony Vegus นี่แหละ ตอนแรกก็คิดว่า ตัดต่อวีดีโอ เรียนไปทำไม!!!ไม่ได้อยากเป็นผู้กำกับซะหน่อย  ด้วยความที่มีอคติกับวิชานี้ตั้งแต่ต้น ทำให้ในตอนแรกๆไม่ค่อยจะใส่ใจเรียน เวลาที่อาจารย์ให้ฝึกทำในห้องก็มักจะให้มะดัน(เพื่อนที่ทำคู่กัน)เป็นคนทำซะมากกว่า(ส่วนตัวเองก็จดอย่างเดียว เหอๆ)  จนกระทั่งวันหนึ่งได้มีโอกาสเห็นงานที่เพื่อนห้องอื่นทำ อู้หู!!! ทำได้ไงเนี่ย ทึ่งสุดๆ(ไม่ต้องสงสัย ตอนนี้เพื่อนคนนั้นก็ได้โควตาไปเรียนต่อด้านนี้ที่จุฬานู่น) ตอนนั้นก็เริ่มคิดแล้วว่า “เรียนมาด้วยกัน แต่ทำไมเพื่อนถึงทำได้ขนาดนั้นเลยง่ะ” จากนั้นก็เริ่มอยากจะฝึกทำให้ได้ซักเศษเสี้ยวของเพื่อน เมื่อได้แรงบันดาลใจแล้วก็ต้องหาวิธีเรียนรู้ใหม่ ตั้งใจเรียนในห้องมากๆ ฝึกทำเยอะๆ พยายามหาเทคนิคต่างๆมาเพิ่ม ให้เพื่อนช่วยคอมเม้นท์แล้วก็เอามาปรับปรุง พอความตั้งใจมันเต็มล้น ก็มีพลังในการทำงาน ตั้งแต่หาเพลง(ก๊อบมาจากenconceptไม่รู้จะโดนเรื่องลิขสิทธิ์รึป่าวนะ เหอๆ) หานักแสดง ถ่ายทำ ตัดต่อ จนในที่สุดก็ได้มิวสิควีดีโอน่ารักๆที่ทำเองทุกขั้นตอนมาไว้ดูเล่น(แม้จะไม่ได้ดีเท่าของเพื่อน แต่ก็ภูมิใจ๊ภูมิใจ เออนะ เราก็ทำได้นี่หว่า)  ผลการเรียนก็คุ้มค่ากับงานที่ได้ทำ เพราะวิชานี้ได้4 อิอิ  แต่เรารู้ตัวเองตั้งแต่ตัดต่อเสร็จแล้วล่ะว่าผลการเรียนจะออกมาเป็นยังไง เพราะสิ่งที่เราได้จริงๆก็คือความรู้ ความเข้าใจที่เอาไปใช้ได้ตลอด เกรดจึงไม่มีผลอะไรเลย(แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่อยากได้4นะ อิอิ) พอมานึกย้อนๆดูถึงได้รู้ว่า การเรียนแต่ละอย่างก็ล้วนให้ข้อคิดกับเรา เช่นเรื่องนี้ เราเองก็ไม่ควรจะมีอคติกับมันตั้งแต่ต้น สิ่งที่เรียนไปซักวันก็ต้องได้ใช้(ซึ่งได้ใช้จริงๆ เพราะได้ไปช่วยอาจารย์ตัดต่อวีดีโอในวันปัจฉิม) นอกจากนั้นยังได้เห็นผลของความพยายามทุ่มเทที่น่าชื่นใจ แม้จะไม่ได้ดีเด่นอะไร แต่ก็มีคุณค่าทางใจกับตัวเรา เพราะ“เราทำมันด้วยใจ”   

     อยากฝากให้คนที่เข้ามาอ่านว่า การเรียนรู้ทุกอย่างทั้งในและนอกห้องเรียนล้วนมีคุณค่ากับเราทั้งสิ้น ท้อได้นะแต่อย่าถอย ถ้าเราพยายามทุ่มเท ผลจะออกมาเป็นยังไงก็ตาม เราย่อมภูมิใจแน่นอน เพราะเราได้ทำเต็มที่แล้ว  และที่สำคัญตั้งใจและใส่ใจในทุกอย่างที่เรามีโอกาสได้ทำได้เรียนรู้ อย่างน้อยก็คิดซะว่า ต้องตั้งใจแทนคนที่เค้าไม่มีโอกาสได้ทำ

     และก็ต้องให้เครดิตอ้างอิงเพลงที่นำมาตัดต่อจากเว็บนี้จ้า : www.enconcept.com ขอบคุณครูพี่แนนที่ทำให้หนูเพลิดเพลินไปกับคำศัพท์และเสียงเพลง

     อ้างอิงเว็บที่สอนการตัดต่อวีดีโอ : http://www.redarmyfc.com/board/viewtopic.php?t=11717