ผมเคยเขียนเรื่องครูเก่งกับการปฏิรูปการศึกษาที่นี่   และชี้ให้เห็นว่าครูเก่งอยู่ในระบบไม่ค่อยได้ เพราะมีการบริหารจัดการที่ผิด   วันนี้ (๑๓ มิ.ย. ๕๒) พบสามีของครูเพื่อศิษย์ที่ผมยกย่องไว้ท่านหนึ่งคืออาจารย์ศรีลักษณ์ ผลวัฒนะ   ท่านจึงเล่าว่าอาจารย์ศรีลักษณ์ต้องอยู่ที่โรงเรียนนั้นด้วยความอดทน    ไม่ได้รับการสนับสนุนจากผู้บริหารโรงเรียน    เพราะไม่ชอบหน้า    ท่านบอกว่าการที่ผมเอามาเขียนยกย่องเป็นกำลังใจให้ทำงานต่ออย่างมาก 


          ทำให้ผมกลับมาคิดต่อว่าสังคมที่สุขภาวะต่ำ    จะไม่ยกย่องคนดี    ในสังคมที่กำลังล่มสลาย การทำดีจะเป็นที่รังเกียจ   วงการใดครอบครองอำนาจโดยคนไม่ดี คนดีจะอยู่ยาก อยู่อย่างไม่มีความสุข ไร้ญาติขาดมิตร    จะอยู่ได้ต้องมีคนนอกมาค้ำจุน ให้คนทำดีมีขวัญกำลังใจ


          ผมภาวนาขออย่าให้วงการศึกษาเป็นเช่นนั้น   การศึกษาสำคัญต่ออนาคตของบ้านเมืองเกินกว่าที่จะปล่อยให้เน่าอย่างนั้น


          จึงอยากฟังเรื่องราวชีวิตการเป็นครูที่ตั้งใจทำงานเป็นครูเพื่อศิษย์ ว่าได้รับการสนับสนุน ให้กำลังใจ ให้การยกย่อง ให้ความสะดวก หรือไม่อย่างไรบ้าง    คำเตือนของผมก็คือ ในการทำความดีนั้นตัวเราเองต้องไม่เรียกร้องผลตอบแทนเพื่อตนเองเป็นพิเศษ   แต่ควรช่วยกันเสนอระบบงานที่อำนวยความสะดวกในการทำงานครูเพื่อศิษย์


วิจารณ์ พานิช
๑๔ มิ.ย. ๕๒