การบริการด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์

“แม่ต้อยคะ เราไปหอผู้ป่วยเด็กสาม ง. รพ.ศรีนครินทร์กันไหมคะ” พอลล่าเอ่ย ถาม แม่ต้อย หรือที่สถาบันฯท่านเป็นรองผู้อำนวยการด้านส่งเสริมการพัฒนาคุณภาพ ในวันที่เรามาชง SHA ที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ในวันที่ 17 18 มิย. ที่รร.พูลแมน ขอนแก่นออคิด (โซฟิเทล) ค่ะ

“ไปสิ..ดีเหมือนกันจะได้ไปเยี่ยมเด็กๆ” แม่ต้อยกล่าว  .... อิอิ .. พอลล่ายิ้มอยู่ในใจเพราะภาระกิจที่อุ้มตุ๊กตาขึ้นเครื่องบินมาสองตัว มีเค้าว่าจะสำเร็จ อิอิ...

ตัวหนึ่งเป็นของฝากมาจากลูกสาวท่านพี่เกษตร(อยู่)จังหวัด และอีกตัวหนึ่งเป็นของน้องออย น้องใหม่ของสถาบันฯค่ะ

 

เจ้าสองตัวนี้เอง จะเอาไปให้น้องๆค่ะ

 

เมื่อประตูลิฟต์เปิดที่ชั้นแปด...ความรู้สึกเดิม กลับมาอีกครั้ง... เมื่อเดือนก่อนกับกิจกรรมโกทูโน.สานฝันให้น้อง ที่ยังคงความประทับใจให้พอลล่าอย่างไม่รู้ลืม ภาพนั้นกลับมาอีกครั้งหนึ่งในความทรงจำ น้องโชค เด็กชายผู้อวบอั๋นกำลังนั่งเล่นคอมพิวเตอร์อยู่บนเตียงท้ายสุด...กล่าวสวัสดีทักทาย พอลล่า แม่ต้อยและทีมงานที่ไปเยี่ยม เสียงคุณแม่น้องโชคบอกว่า"จำพี่พอลล่าได้ไหม??? " น้องพยักหน้าบอกว่า “ จำได้” ยิ่งทำให้พอลล่ารู้สึกปลื้มใจขึ้นเป็นทวีคูณ น้องยังไม่ได้กลับบ้านเลย.. ที่นี่!! สาม ง. อาจจะเป็นบ้านที่อบอุ่นของน้องก็เป็นได้ค่ะ

พี่กุ้ง พาไปดูห้องที่เราเคยร่วมทำกิจกรรมสานฝันให้น้องกัน ภาพนั้นยังอยู่... อยู่ในมุมมืดของห้อง แต่พอลล่าจำภาพนั้น ที่ผนังในห้องนี้ได้แจ่มชัดราวกับมีแสงไฟขนาดหลายวัตต์ส่องสว่างข้างในห้องนั้น รอยยิ้ม ^ _ ^  เสียงหัวเราะ เสียงเพลงจากพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆที่ช่วยสร้างความสุข แบ่งปันซึ่งกันและกัน...ในห้องนี้...พอลล่าไม่เคยลืม

ภาพนี้ยังอยู่ค่ะ

พี่กุ้งเดินพาไปชมน้องๆ ที่นอนรักษาตัวอยู่ในหอนี้ แต่ละเตียงหากถามพี่กุ้งแล้ว ..มากกว่าครึ่ง เป็นคนไข้ระยะสุดท้าย... เป็นมะเร็ง...แต่ดูสีหน้าของน้องเขามีความสุข และพอลล่าสัมผัสได้ถึงความอบอุ่น ของพ่อแม่ ลูก ที่เป็นสิ่งแวดล้อมที่จะช่วยเยียวยา พวกเขาทั้งครอบครัวได้เป็นอย่างดี มีให้เห็นอยู่เกือบทุกเตียงที่เราเดินผ่าน เราทักทายเตียงนั้นบ้าง เตียงนี้บ้าง บางเตียงน้องก็งอแง ..อิอิ ปกติของเด็กค่ะ

แม่ต้อยมาหยุดที่เตียงน้องคนหนึ่ง น้องอยู่รพ.มานานหลายปี ตอนนี้ไตวายและเป็นแผลกดทับ ต้องเจาะคอให้ออกซิเจนตลอดเวลา...ข้างเตียงนั้น.. คุณพ่อ คุณแม่ของน้องนั่งเฝ้าดูแลไม่ห่าง  พี่กุ้งเล่าว่า ในระหว่างที่เฝ้าน้อง ที่หอผู้ป่วยสามง .มีกิจกรรมที่ใช้สำหรับฝึกสมาธิของพ่อและแม่ เป็นกิจกรรมการพับกระดาษสติ๊กเกอร์ เป็นรูปหงษ์ เป็นตระกร้าดอกไม้ สวยงามมากๆค่ะ  มีการออกแบบหลากสีสรร แล้วแต่จะประดิษฐ์ค่ะ เมื่อเสร็จแล้วจะเรียงไว้ที่หัวเตียง

 

 

ขอบคุณภาพจาก website ค่ะ

แบบว่า ลืมถ่ายไว้เลย หมดเร็วไม่ทันได้ถ่ายค่ะ อิอิ

 

พี่กุ้งหยิบตัวใหญ่ที่สุด มา 1 ตัว บอกว่าจะมอบเป็นที่ระลึกให้แม่ต้อยค่ะ แม่ต้อยเลยมอบเงินบริจาคให้คุณพ่อ คุณแม่น้องไปจำนวนหนึ่ง ทั้งพ่อแม่ของน้องดีใจมากๆเลย พอลล่าเห็นสีหน้า แววตาของคุณพ่อที่รับมอบเงินจากแม่ต้อย...ซึ้งค่ะ

 

ทันใดนั้น พอลล่าคิดมาได้ว่า เราน่าจะหารายได้เพื่อช่วยน้องเขา โดยการรวบรวมหงษ์และตะกร้าสวยๆ ฝีมือของพ่อ แม่ของน้องๆ ไปประมูลเพื่อหารายได้ที่ห้องประชุม SHA ท่าทางจะดี  เพราะเคยคิดไว้ตั้งแต่ครั้งก่อนแล้ว ว่าอยากทำค่ะ แม่ต้อยอนุญาต เราจึงนำไปประมูล เพื่อขอรับบริจาคในห้องประชุมค่ะ โดยแม่ต้อยได้ขอความร่วมมือไปยังท่านผอ.จเด็ด

ท่านผอ.รพ.ชุมพลบุรี มาช่วยเป็นหน้าม้า !! เอ๊ย เป็นประชาสัมพันธ์ ช่วยโปรโมทให้ค่ะ จากนั้นธารน้ำใจก็หลั่งไหลมาไม่ขาดสาย พอลล่านับเงินไม่ถูกเลยค่ะ รูปเลยไม่มี มัวแต่ตื่นเต้น อิอิ

Jaiboon 

Napo 

ขโมยรูปจากพี่กุ้งค่ะ

สรุปรายได้รวม แล้ว เกินความคาดหมาย...ได้ไปถึง 11,399 บาทค่ะพี่น้อง....

แม่ต้อยมอบให้พี่กุ้งไปเรียบร้อยแล้วค่ะ และนี่เป็นวันหนึ่งที่พอลล่าจะเก็บไว้ในความทรงจำตลอดไปค่ะ สานฝัน สามง. !!!  

Tanjai 

พอลล่ายังมีภาระกิจเพื่อน้องๆ และเพื่อความสุขของพี่พอลล่าอีกมากเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้น้องๆ คุณพ่อ คุณแม่ และเป็นกำลังใจให้ตัวเองทุกๆวันค่ะ

ฝันดีค่ะ  ราตรีสวัสดิ์ทุกท่านนะคะ