บางครั้งการทำให้มีการรอคอยกันบ้าง ก็เพิ่มคุณค่าให้แก่กันยิ่งๆขึ้นไป

ในวันที่ฝนตกเช่นวันนี้ ผู้เขียนคิดถึงสถานที่แห่งหนึ่ง
ที่ชอบไป และมักจะพาใครๆไปเที่ยวชมเสมอ
นั่นคือวัดถ้ำประทุน อำเภอบ่อทอง จังหวัดชลบุรี
เป็นความประทับใจส่วนตัว กับบรรยากาศ
ที่สงบเงียบเข้าไปถึงหัวใจ และ...
เกิดความรู้สึกที่เรียกว่านิ่งในใจได้นานเชียวค่ะ

วัดถ้ำประทุนอยู่ในขุนเขาเทือกหนึ่ง ที่ไม่สูงมากนัก มีหน้าผาที่ต้องแหงนคอตั้งบ่า ที่สำคัญมีถ้ำด้วยค่ะ เมื่อเข้าไปในบริเวณวัด จะมีชะง่อนหิน เป็นเพิงง้ำออกมา สามารถเข้าไปนั่งได้หลายสิบคน สบายๆ พ้นแดด พ้นฝน พื้นปูกระเบื้องสะอาดมากๆ เข้าไปนั่งกราบพระพุทธรูป หรือจะนั่งสมาธิก็ไม่มีใครรบกวน
แต่วันนี้ผู้เขียนไม่นำภาพมาให้ชมนะคะ ขอเก็บเอาไว้ก่อน แต่ถ้าใครอยากเห็นจะพาไปชมของจริงเลยดีกว่า มาว่ากันถึงถ้ำต่อไปนะคะ พ้นจากเพิงชะง่อนหินนั้น ก็มีทางเป็นอุโมงค์ธรรมชาติ เดินเข้าไปได้สบายๆ ไม่กว้างมากนัก ประมาณ สามคนเรียงหน้ากระดานค่ะ ระหว่างเดินทางเข้าไป ให้เราตรึกอยู่กับก้าวย่างของเรา แบบจงกรม กับระยะทาง ประมาณ 50 เมตร ก็สามารถทำให้เราได้ฝึก การอยู่กับเนื้อกับตัวได้อย่างวิเศษทีเดียว
พอพ้นอุโมงค์มาด้วยความสงบแล้ว เราก็จะได้พบกับความมหัศจรรย์แห่งธรรมชาติบนพื้นที่ที่ไม่ได้กว้างขวางมากนัก เป็นปล่องของขุนเขา ที่มีแสงส่องลงมาถึงพื้นดิน รอบด้านเป็นกำแพงศิลา และต้นไม้ที่แทรกอยู่ตามเหลี่ยมหิน ไม่มีทางออกด้านอื่นอีกเลย นอกจากทางที่เดินเข้ามา และต้องเดินกลับออกไปเท่านั้น
ผู้เขียนจำไม่ได้ ว่าพระพุทธรูปปางนี้ ชื่ออะไร ไปรู้เอาที่สารนาถ ประเทศอินเดีย ที่ที่พระพุทธองค์ ทรงแสดงปฐมเทศนา จึงได้รู้ว่า เป็นพระพุทธรูป ปางปฐมเทศนานั่นเอง เมื่อเข้าไปในบริเวณนั้นผู้เขียนถอดรองเท้า แล้วเริ่มเดินจงกรม เวียนประทักษิณ รอบองค์พระ เป็นการแสดงความเคารพ สีขาวบนพื้นนั้น คือทรายที่ขาวละเอียด จนนุ่มเท้าราวกับพรมชั้นดี มีผลพลอยได้ที่กระทบถึงใจ ในเวลาเดียวกัน บังเกิดความอ่อนละมัยในใจ และผ่อนคลาย โปร่งเบา
เป็นสถานที่ที่แม้จะต้องเดินทางไกล หลายสิบกิโลเมตร แต่ผู้เขียนก็จะไปเสมอๆ ตามที่ใจต้องการ
แต่เมื่อถึงฤดูกาลนี้ ฝนที่ตกกระหน่ำทุกวัน ทำให้น้ำท่วมปากถ้ำ ไม่สามารถเข้าไปได้ สายน้ำกั้นโลกภายนอกกับภายในโดยสิ้นเชิง ย่างเข้าฤดูหนาวคราวหน้านั่นแหละ จึงจะได้เข้าไปยังดินแดนมหัศจรรย์นี้อีก
บางครั้งการทำให้มีการรอคอยกันบ้าง ก็เพิ่มคุณค่าให้แก่กันยิ่งๆขึ้นไป
อย่าโกรธถ้าต้องรอคอย....
เพราะเมื่อถึงวันที่ได้พบ เราจะได้รับความรู้สึก ที่แสนดี....
****** เป็นรางวัลค่ะ******


สวัสดีค่ะคุณคนพลัดถิ่น~ต้นตอ-natachoei(หน้าตาเฉย)
ดีใจจัง
มีคนมาช่วยยืนยันความสงบร่มรื่นของวัด
ชอบไปจริงๆค่ะ แต่ช่วงนี้น้ำท่วมปากถ้ำ
ที่จริงพายเรือเข้าไปได้แบบก้มๆ
คงไม่สะดวก
สู้ไว้ฤดูแล้งๆ น่าไปมากกว่า
พักอยู่ส่วนไหนของชลบุรีเอ่ย
ใกล้กันไหมนี่
ขอบคุณมากค่ะที่แวะมาเยี่ยม
บ้านผมนั้นหรือคือพนัส
ป่าชัดๆไม่เถี่ยงไม่เกี่ยงหนา
ทุ่งเหียงนั้นหรือคือที่มา
ทุกเวลาที่อยู่บ้านสำราญใจ
บ้านอยู่อำเภอพนัสนิคม ทุ่งเหียงครับ อยู่ใกล้กับวัดชุมแสงศรีวนารามครับ
ขอบคุณที่แจ้ง ภูมิลำเนาเข้าใจแล้ว
เป็นคนแถวทุ่งเหียงเลี่ยงเมื่องหน่อย
เมื่องพนัสเจ้าเมรีที่รอคอย
หรือชะรอยพระรถหมดรักนาง
เป็นคนแถวพนัสนี่เอง จะถามว่า นางเมรีตามหาพระรถเจอหรือยังคะ
สวัสดีค่ะ
ช่วงนี้ไปสัมมนาไม่พ้นภูเขาและแม่น้ำเลย
วันศุกร์นี้ และต้นเดือนสิงหาคมนี้ก็ต้องไปอีก
ต้นไม้และสรรพสัตว์ในบ้านไม่ค่อยได้ดูแลเลย
ขอบคุณพี่บุญรุ่งมากเลยค่ะ ได้แวะเข้ามาบันทึกนี้ในยามที่กำลังรู้สึกว่าทำไมชีวิตเรามันยุ่งวุ่นวายจังอยู่พอดีเลยค่ะ ดูรูปแล้วชวนให้นิ่งสงบขึ้น พออ่านบันทึกไปด้วยก็ยิ่งลดระดับความเร็วๆที่กำลังทำอยู่ รู้สึกดีขึ้นเยอะเลยนะคะ ได้กลับออกไปแบบนิ่งๆขึ้น
สวัสดีครับหมอรุ่ง
สงบ สงัด สันติ ปัญญา
ขอบคุณครับ
แวะมาอ่านสิ่งที่ดี ๆ
สวัสดีค่ะคุณน้ำผึ้งสีชมพู
ขอให้ธรรมชาติ
จงช่วยขจัดปัดเป่าความเหนื่อยยาก
และวิตกกังวลที่อาจจะเกิดขึ้นได้
และให้มีความสุขกับภูเขาและสายน้ำนะคะ
สวัสดีค่ะคุณโอ๋-อโณ
คนที่รู้ว่าตัวเองเร่งรีบ
แปลว่าเราเริ่มจะหยุดแล้วละค่ะ
ธรรมชาติและความสงบเป็นสิ่งที่เยียวยาชีวิตได้ดีมาก
และมีความจำเป็นที่คนเราจะหาความเหมาะสมให้พบ
ยินดีค่ะ ที่บันทึกนี้
ทำให้คุณโอ๋ มีความสุขขึ้น สงบสบาย
ตามที่ใจเจ้าของบันทึก
ปรารถนาให้ผู้อ่านได้พบค่ะ
สวัสดีค่ะคุณครูแป๋ม
ความตั้งใจในการมาเป็นสมาชิกGotoknowแห่งนี้
ก็หวังว่าจะได้มานั่งล้อมวงคุยกัน
สารพัดเรื่องราว ในแต่ละวัน
อาจหาแก่นสารไม่ได้
แค่เราได้คุยกัน ผลัดกันเล่า ผลัดกันฟัง
โลกของเราก็น่าอยู่แล้วนะคะ
เราคงมีอัธยาศัยคล้ายกัน
จึงนิยมอ่านของกันและกัน
ขอให้ครูแป๋มรับความสุขกลับไปทุกครั้ง
ที่มาเยี่ยมนะคะ
สวัสดีค่ะคุณนายช่างใหญ่
ค่ะ สงบ สงัด สันติ ปัญญา
ผู้สัมผัสเท่านั้น
จึงจะอธิบายคำจำกัดความนี้ได้
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณเหรียญชัย เหรียญชัย มาวงษ์
ยินดีค่ะ
คงเหมือนใช้น้ำยาล้างกระจกใจ
ให้ใสสะอาดนะคะ
ขอบคุณท่านมหาค่ะ