วันที่ 12 มิ.ย. 52 กำหนดนำเสนอโครงร่าง R2R...อ.แต้ม มาถึงห้องประชุมก่อน 8 โมงเช้า พี่วิยังไม่ถึงที่ทำงานเลย...อายมั้ย!
คุณตุ๊กไปรับ อ.กะปุ๋ม คู่ซี้...วันนี้นักวิจัยมากันพร้อมหน้า...พี่วิตื่นเต้นเหมือนเดิม จะเจออะไรที่ไม่คาดฝันบ้าง(ฟะ)...คุณหมอวสันต์นั่งใกล้ อ.แต้ม อีกฟาก อ.กะปุ๋ม พี่ตุ่ม น้องหมู...จัดวาง ตามหลักการ Balance Scorecard มั้ง!...วันนี้ หน.ยุทธศาสตร์ มาให้กำลังใจถึงที่ R2R จะไปได้ดี ต้องไปพร้อมๆกับผู้บริหาร พี่วิจึงพยายามให้อยู่ในสายตาเข้าไว้...นี่ถ้า ไข้หวัดฯ 2009 ไม่บุกชลบุรี วันนี้คงได้พบ นพ.สสจ.
การนำเสนอโครงร่างเป็นไปอย่างดุเด็ด เผ็ดร้อน มีทั้งเสียงหัวเราะและความเงียบ สลับกันเป็นช่วงช่วง(ไม่ใช่แฟนหลินฮุ่ย นะ)ใกล้เลิก อ.กะปุ๋ม ให้การบ้าน...ชาว KM เขาเรียกกันว่า AAR(ชาวยุทธศาสตร์อย่างพี่วิเรียก ประเมิน)ถามว่า...มานี่มีเป้าหมายหรือคาดหวังอะไร...ได้อะไรตามคาด...อะไรไม่เป็นไปตามคาด...กลับไปจะทำอะไร...และจะเสนอแนะอะไร...ให้นักวิจัยเขียนใส่กระดาษที่คุณตุ๊กแจกให้
นักวิจัยเขียนกันใหญ่...พี่วิแอบลุ้น...เราน่ะ โจทก์แรกเลย...เดินเก็บการบ้านเอง ปึกใหญ่...นับดูได้ตั้ง 35 ใบแน่ะ ขนาด 4 โมงกว่าแล้ว ยังไม่หนีกลับกันอีกรึ!...อ่านดู รู้สึกอึ้งไปนิดนิด... 6 คนบอกว่า ผิดหวังที่ไม่ได้นำเสนอโครงร่าง แสดงว่าไม่ได้กลัว อ.แต้มเลยสักนิด...เกือบทั้งหมด บอกว่ามาเพราะอยากรู้ว่า R2R คืออะไร?...บางคนบอกว่าอยากแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ได้รู้ว่าเขาทำอะไรกันบ้าง เหมือนโดดออกมาดูโลกกว้าง ว่างั้นเหอะ... แล้วได้อะไรตามที่คาดหวังบ้าง...ข้อนี้หลากหลายแฮะ...บ้างก็ว่า ได้ความรู้ ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ ได้รับคำแนะนำจากอาจารย์และพี่เลี้ยง(ที่น่ารัก)อย่างดี บรรยากาศไม่เครียด(แต่คนจัดเครียด)...บ้างบอกว่าดีใจที่ได้นำเสนอ(คนไม่ได้นำเสนอก็ผิดหวัง)...คนนี้บอกได้กำลังใจ สงสัยจาก อ.กะปุ๋ม และได้เปิดสมอง แน่ะ!...อีกคนบอกเกิดแรงบันดาลใจ อยากเก่งเหมือน Commentator สงสัยเป็นแฟนพันธุ์แท้ The star เหมือนกัน...มี 3 คนให้ยาหอมมาว่า ได้เกินคาด!!! ที่ทำให้รู้จัก Website แลกเปลี่ยนเรียนรู้ R2R คงได้อ่านเรื่องเล่าจากนักวิจัย ชาวชลบุรี ใน Gotoknow มั่งละ อีก 2 คนบอกว่า การได้เรียนรู้ร่วมกับคนที่ทำงานแตกต่างกัน เป็นสิ่งที่ได้เหนือความคาดหมาย...มาดูสิ่งที่ทำให้ผิดหวัง ผิดความคาดหมายกันบ้าง...ก่อนอื่น ขอบอก “ถ้าคนเราได้ทุกอย่างอย่างที่คิด ชั่วชีวิตจะเอาของกองไว้ไหน”ท่องไว้ ทำใจก่อนอ่าน... ก็อย่างที่บอกตอนต้น หลายคนผิดหวังที่ไม่ได้นำเสนอ ผู้จัดก็ผิดหวังที่ทำให้นักวิจัยผิดหวัง เอาน่า...เรื่องที่ไม่ได้นำเสนอวันนี้ ก็ผ่านสนามซ้อมใหญ่เมื่อวันที่ 9 มาแล้ว...ไหนบอกว่า R2R ไม่ยุ่งยาก สนุก มัน ไม่เบื่อ นี่ชักไม่เป็นไปตามที่บอก เริ่มยุ่งยาก ซับซ้อน คลุมเครือ...ได้ยินคำว่า “อีกแล้วเหรอ เริ่มทุกข์” อ.กะปุ๋ม รีบยกคำพระมากล่าวทันที “ไม่รู้จักทุกข์ จะสุขได้อย่างไร” สาธุ!...คิดว่าจะสอนพื้นฐาน R2R ก่อน(ข้อนี้ อ.แต้ม รับไปเต็มๆ หรือไม่ก็นักวิจัยไม่ได้มาครั้งที่ 1)...อาจารย์มีเวลาให้น้อย เวลาอบรมก็น้อย งปม.ที่จะจัดก็น้อย(อันหลังนี่พี่วิพูดเอง)...
โครงร่างบางเรื่อง ไม่อยู่ในความสนใจเพราะไม่ได้ทำงานนั้น อ้าว! ไม่อยากรู้เรื่องของชาวบ้านบ้างเหรอ...การบ้านมากขึ้น...ต้องการรู้เรื่องวิจัยเชิงคุณภาพ...อยากให้สอนการทำวิจัยมากกว่านี้(คนนี้อบรมรุ่น 1 กับ อ.บุญธรรมถ้าจะดี เรียนวิจัยกันหูอื้อ ตาลาย) R2R คืออะไรกันแน่ ฮึ! ... ติดเรื่องจริยธรรม(แหงล่ะ ก็เล่นกับคน)...แยกไม่ค่อยออก R2R กับวิจัย เขียนไม่เหมือนกัน มั้ง!...คำถามข้อนี้หลายๆคนไม่ตอบ ว่างไว้...ไม่รู้ว่า ไม่มีหรือไม่กล้า? แม้จะตอบมั่งไม่ตอบมั่งแต่ข้อต่อมาตอบเกือบทุกคน กลับไปจะทำอะไร...หลายคนบอกว่าจะไปศึกษาเพิ่มเติม ทบทวน แก้ไข ทำต่อ พัฒนางาน...ส่งเรื่องให้ EC ...มองงานประจำ มาทำ R2R...เปิด website R2R เข้า Gotoknow เจอกันแน่...หาแนวร่วม ขยายผล พัฒนา ต่อยอดงานวิจัย ดอก ผลคงตามมา...2 คนหลังนี่มาแปลก คนหนึ่งบอกจะกลับไปทำงานที่กำลังจะถูกตรวจวันที่ 16 เนี่ย สงสัยใจคอไม่อยู่กับ R2R...อีกคนบอก ดิสันบ่มีเวลาเฮ็ดอีหยังดอกค่า สิกลับไปเลี้ยงลูก(เหมือน อ.แต้มเล้ย! ทั้งเลี้ยงลูก ทั้ง R2R) คำถามสุดท้ายให้ข้อเสนอแนะบ้างซิ...หลายคนบอกว่า น่าจะให้ความรู้การวิจัยง่ายๆก่อน ยังไม่ค่อยเข้าใจภาษาวิจัยเลย พรวดพราดมาก็ R2R ตกใจหมด...ขอตัวอย่าง R2R ง่ายๆ...น่าจะมี R2R กลุ่มแพทย์บ้าง มี สมัครเข้ามาแล้ว แต่คำตอบคือเวลา?...เวลาน้อย...กลุ่มใหญ่เกินไป ก็รู้ รับสมัคร 15 เรื่อง 50 คน มา 23 เรื่อง 70 คน พี่วิปล่อยเลยตามเลย เผื่อหายแต่ปรากฏว่าไม่หาย เลยเบ้อเริ่ม...มีช่องทางให้คำปรึกษารายบุคคล แนะนำผ่าน website ได้ไหม ได้อยู่แล้ว...น่าจะจัดตามกลุ่มวิชาชีพ(มองต่างมุมกับคนที่บอกว่า ได้เรียนรู้กับคนต่างวิชาชีพคือสิ่งที่ได้เกินความคาดหมาย)...ขอให้จัดแบบนี้อีก อยากให้ทำต่อ จัดทุกปี ฟื้นฟูให้ด้วยนะ ตัวเอง...ค่ะ?...ตั้ง EC ของจังหวัดให้บ้างสิ หาทางอยู่แต่ยังไม่เจอ...คนสุดท้าย ขอความเห็นใจว่า อย่าเพิ่งเบื่อนักวิจัยมือใหม่หัดขับ เอ้ย! หัดทำ นะคะ อืม? น่าไปทำสติ้กเกอร์ติดท้ายรถนะ “นักวิจัยมือใหม่หัดทำ”
บรรยากาศแห่งความประทับใจเกิดขึ้นในห้องวิริยกิจจา มากมาย...ระหว่างอาจารย์ พี่เลี้ยง นักวิจัย ผู้จัด...คำวิพากษ์ บางเวลาเป็นยาขมแต่ก็เป็นยาดี...คำชื่นชม กำลังใจเป็นยาหอม เป็นแรงผลักให้หลายคนไปต่อ...อ.แต้ม บอกว่า ประทับใจผู้จัด จัดอะไรแบบนี้ เกิดมา ไม่เคยพบเคยเห็น พี่วิเกิดมาก็ไม่เคยรับผิดชอบงานวิจัยเหมือนกัน เมื่อก่อน วันๆอยู่กับตาสีตาสา ยายมายายมี วันนี้อยู่แวดล้อมไปด้วยนักวิชาการ ผู้เชี่ยวชาญ ผู้ทรงคุณวุฒิ นักวิจัย งงตัวเองมาก??? ความสำเร็จ ที่เริ่มจากจุดเล็กๆ...ขอบคุณโอกาสที่ผ่านเข้ามา...ขอบคุณความกล้า ที่มี...ขอบคุณโชคดีที่ได้เรียนรู้จากผู้คน...ขอบคุณสมองที่รู้จักสร้างเครือข่าย...ขอบคุณพี่จิ๋มที่ช่วยเย็บกระดาษ...ขอบคุณทุกๆคนที่สนใจ ใส่ใจกับสิ่งที่ให้...แม้จิ๊กซอว์จะยังต่อได้ไม่เต็มภาพ เพราะยังหาชิ้นส่วนของ รพ.หนองใหญ่ รพ.วัดญานฯ และ รพ.เกาะสีชัง ไม่เจอ แต่ก็ได้ภาพที่สวยงามตามสถานการณ์...ช่วยกันหาชิ้นส่วนที่หายไปหน่อยนะ เผื่อภาพจะสวยงามยิ่งขึ้น...ไปล่ะ บ๊าย บาย สวัสดีค่ะ...พี่วิ คนจริง J
ขอบคุณ อ.กะปุ๋ม ที่ลงให้ หวังว่าคงเป็นประโยชน์ต่อนักวิจัยชาวชลบุรีและผู้สนใจบ้าง
ขอบคุณที่ได้เจอ ได้เรียนรู้ ได้ทบทวน และได้ตั้งหน้าเรียนรู้กันต่อไปค่ะ
หากมีโอกาสเราจะได้เจอกันอีกนะคะ...