ภาพที่เห็นอยู่นี้เป็นภาพที่เตือนใจผมอย่างหนึ่งคือมันเป็นภาพที่ผมคิดถึงตอนที่ผมต้องตื่น ตั้งแต่เช้า เพื่อเอาควายลงไปเล็มหญ้าเวลาที่หมอกลงอย่างสลัวๆผมมองไม่เห็นอะไรเลย แต่ผมก็กำลังไล่ควายลงไปยังทุ่งนาที่มันเปียกไปด้วยหมอกในตอน เช้า หรืออาจจะเป็นน้ำค้างก็ได้ ใครจะเข้าใจ อย่างไรผมก็ไม่ทราบผมรู้ แต่เพียงว่าวันนี้ผมจะต้องไปเลี้ยงควาย วันนี้เป็นวันเสาร์ เมื่อผมเอาควายลงไปผูกไว้ ให้มันเล็มหญ้าอยู่ทุ่งนา ในตอนเช้า นกเอี้ยงก็คอยบินเวียนวนอยู่บนหลังควาย มันเป็นเรื่องที่เราเคยเจอเป็นประจำ แต่สิ่งที่ผมลืมไม่ได้ผมต้องดูการ์ตูน ก่อนที่จะไปเลี้ยงควาย ผมว่าผมโชคดีที่ผมเกิดมาทันตอนที่วัฒนธรรมเก่ายังเหลือไว้ให้เห็นอยู่มันยังไม่ไมหายไปสักเท่าไร เอาล่ะเมื่อผมดูการ์ตูนเสร็จแล้วผมก็ต้องมาเตรียม เอาห่อข้าวเพื่อที่จะไปเลี้ยงควาย ผมไม่รู้ว่าจะอยู่บ้านกันไปทำไมสิ่งที่สนุกมันไม่ได้อยู่ที่ บ้าน แต่มันอยู่ที่ทุ่งนา เมื่อถึงเวลาแล้ว ทุกคนที่เอาควายลงมาผูกจะต้องลงมาปล่อยควายของตัวเองเพื่อไปหาแหล่งหญ้าที่เยอะกว่า ก่อนที่เราจะปล่อยควาย ผมก็มีเพื่อนเยอะ แยะ เรามานั่งคุยกันที่เถียงนา ผมเล่นเกมกับเพื่อน เราเล่นเกมแหย่กัน โดยวิธีเล่น เราจะมาโอ เป่ายิ่ง ชุบกัน ใครแพ้ก็เป็นคนแหย่ คนแหย่จะอยู่ไต้เถียงนา คน ที่ชนะก็อยูบนเถียงนาต้องคอยหลบม่ให้โดนแหย่ถูก มันสนุกครับ กับเถียงนาที่ดูไร้ค่า แต่เวลาเราไปนั่งบนเถียงนา ยลมเบาๆพัดผ่านมาโดนใบหน้า มันเย็นสบาย ทำให้ผมหลับได้อย่างสบายเลยล่ะครับ
เถียงนาที่บ้านมุงด้วยหญ้าคาค่ะ เวลาพายุมาทีก็พัดปลิวยกไปทั้งแผง ปู่บอกว่าดีเหมือนกันจะได้ถือโอกาสเปลี่ยนหญ้าคาซะเลย
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนะครับ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ..น้องแมงโม่
ขอบคุณมากค่ะที่ทำให้ได้ถวิลหาอดีตเช่นกัน..ในยามเช้าของวันสบายๆ
ดีใจค่ะที่ได้พบคนร่วมสมัย..ที่มีภาพของวันวานที่เป็นความงดงามของวิถึชีวิตฝังแน่นอยู่ในความทรงจำเช่นกัน
ที่บ้านพี่อ้วนเรียก..ห้างโต้ง (โต้ง หมายถึงทุ่งนา) หรือตูบหน้อย
พี่อ้วนไม่ได้เลี้ยงควาย..แต่ได้หาบน้ำรดผักที่พ่อแม่ปลูกเป็นแถวเป็นแนวยาวเหยียด สารพัดผักตามฤดูกาล
บ่อน้ำก็ขุดลงในแปลงนานั่นแหละค่ะ..มีบันไดพาดลงไป ๓-๔ ขั้น
หาบบัวรดน้ำ เป็นรูปสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ (เดี๋ยวนี้ไม่เห็นมีเลย..ไม่เห็นนานหลายสิบปีแล้ว) ๒ ใบ หาบตั้งแต่ตัวเล็กๆที่ใส่น้ำเต็มบัวไม่ได้เพราะหนักมากจนกระทั่งโตที่สามารถใส่น้ำเต็มบัวได้
หาบทุกวัน(จึงตัวเตี้ยๆ..อิอิ)เมื่อเหนื่อย..ก็ไปนั่งพักในตูบที่มุงด้วยใบตองตึง ช่วงหลังๆแม่จะเปลี่ยนเป็นหญ้าคาค่ะ (เสียดายนะคะไม่มีรูป ..มีแต่ภาพที่กระจ่างชัดมากในความทรงจำ)
เมื่อหน้าในมาถึงน้ำในนาข้าวก็จะขังอยู่ พี่อ้วนก็จะใส่เบ็ด (เบ็ดก่อง)ไว้ตามคันนา ล่อปลา แล้วก็จะไปนั่งในตูบ พอเบ็ดคันไหนดิ้นดุ๊บๆ ก็จะวิ่งตื๋อไปยกขึ้น .อูว์..สุดยอดค่ะ สารพัดปลา
พอละนะคะ..ยิ่งเล่ายิ่งยาว
ขอบคุณน้องแม่โม่ค่ะ..ที่ทำให้ภาพอดีตพร่างพรูขึ้นมาอย่างมีความสุข
แล้วจะมาเยี่ยมอีกนะคะ
ขอบคุณครับ
ยังมีเรื่องราวมากมายที่จะเล่า แต่ค่อยเป็นค่อยไปเด้อครับ
เรื่องราวเหล่านี้ผมกลับลืมไปหมดเเล้ว ขอบใจที่ย้ำให้นึกย้อนเรื่องเก่าๆ ขอบคุณมาก