สวัสดีค่ะ..น้องแมงโม่

ขอบคุณมากค่ะที่ทำให้ได้ถวิลหาอดีตเช่นกัน..ในยามเช้าของวันสบายๆ

ดีใจค่ะที่ได้พบคนร่วมสมัย..ที่มีภาพของวันวานที่เป็นความงดงามของวิถึชีวิตฝังแน่นอยู่ในความทรงจำเช่นกัน

ที่บ้านพี่อ้วนเรียก..ห้างโต้ง (โต้ง หมายถึงทุ่งนา) หรือตูบหน้อย

พี่อ้วนไม่ได้เลี้ยงควาย..แต่ได้หาบน้ำรดผักที่พ่อแม่ปลูกเป็นแถวเป็นแนวยาวเหยียด สารพัดผักตามฤดูกาล

บ่อน้ำก็ขุดลงในแปลงนานั่นแหละค่ะ..มีบันไดพาดลงไป ๓-๔ ขั้น

หาบบัวรดน้ำ เป็นรูปสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ (เดี๋ยวนี้ไม่เห็นมีเลย..ไม่เห็นนานหลายสิบปีแล้ว) ๒ ใบ  หาบตั้งแต่ตัวเล็กๆที่ใส่น้ำเต็มบัวไม่ได้เพราะหนักมากจนกระทั่งโตที่สามารถใส่น้ำเต็มบัวได้

หาบทุกวัน(จึงตัวเตี้ยๆ..อิอิ)เมื่อเหนื่อย..ก็ไปนั่งพักในตูบที่มุงด้วยใบตองตึง  ช่วงหลังๆแม่จะเปลี่ยนเป็นหญ้าคาค่ะ  (เสียดายนะคะไม่มีรูป  ..มีแต่ภาพที่กระจ่างชัดมากในความทรงจำ)

เมื่อหน้าในมาถึงน้ำในนาข้าวก็จะขังอยู่  พี่อ้วนก็จะใส่เบ็ด (เบ็ดก่อง)ไว้ตามคันนา ล่อปลา  แล้วก็จะไปนั่งในตูบ พอเบ็ดคันไหนดิ้นดุ๊บๆ ก็จะวิ่งตื๋อไปยกขึ้น .อูว์..สุดยอดค่ะ สารพัดปลา

พอละนะคะ..ยิ่งเล่ายิ่งยาว

ขอบคุณน้องแม่โม่ค่ะ..ที่ทำให้ภาพอดีตพร่างพรูขึ้นมาอย่างมีความสุข

แล้วจะมาเยี่ยมอีกนะคะ