อะไรคือ สิ่งที่ทำให้เราเปลี่ยน

จะว่าไปแล้วหนทางที่เดินอยู่ทุกวันนี้มันก็ใหญ่พอที่ทำให้เราเดินได้สะดวกสบายนะ แต่ทำไม ผมไม่เคยรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่น่ายินดีเลยในเมืองกรุง หรือบ้านเราที่อยากจะมีอะไรที่มันสบายกว่านั่นคือสิ่งที่ทุ่นแรงเรา ใช่มันคือความสะดวกสบายครับ แต่ผมกลับมองไปอีกอย่างหนึ่งนั่นคือ เวลาที่ผมนั่งรถตู้หรือว่ารถ เมล์ ผมมองไปข้างถนน หรือตรงเกาะกลางเล็กๆที่มีพุ่มไม่ เล็กอยู่ตรงนั้น ผมก็คิดไปว่า เวลาที่เราไปรวมตัวกันเพื่อทำกิจกรรมต่างๆถ้าใครก็ตามที่ได้ยืนอยู่หรือ นั่งอยู่ใกล้ พุ่มไม้ นั้นมันคงจะให้ร่มเงาบังแดดให้เราได้ดีทีเดียว  แต่ทำไมคนเรายังไม่เห็นคุณค่าของธรรมชาตเสียที ใจของผมที่อยากจะให้คนทั้งโลกหันมาช่วยกันปลูกต้นไม้กันจะดีกว่า ดีกว่าการที่เรามาผลิดขีปณาวุธ ต่อรองกัน เล่นหุ้นปั่นราคา น้ำมันก็แพง เพื่ออะไร เพื่อให้คนเราหันมาใช้ชีวิตแบบทุนนิยมมันคือการสะกดจิตของเรา  ให้เราตกอยู่กับสิ่งที่เราเรียกมันว่าความสะดวกสบาย  เวลาที่เราอยากจะเที่ย  ผมว่าหลายๆคนก็อยากไปเที่ยวน้ำตกบ้างล่ะ เที่ยวทะเลกับบ้างล่ะ แต่ทำไมบางคนเวลาไปเที่ยว แล้วยังชอบทำลายสภาพแวดล้อมด้วยการสร้างมลพิษโดยการทิ้งขยะ ต่างๆไว้กับสถานที่ท่องเที่ยวนั้น ทำไมเวลาเราจะเอาเข้าปากแล้วเคี้ยวเรายังเคี้ยวถูก แต่พอเวลาทิ้ง เศษขยะ ทำไมเราไม่ทิ้งให้ถูงที่ถ้าไม่อยากทิ้งขยะก็อย่ากินอะไร ไม่ต้องนำอะไรไปเลย ผมรู้สึกเสียใจที่ผมเห็นที่มักง่าย ผมสังเกตมานานหลายสถานที่ที่มีสพานลอยท่านสังเกตเห็นอย่างที่ผมเห็นใหมครับท่านจะเห็น คนที่ทิ้งแก้วน้ำกาแฟ  หรือขยะต่างๆไว้  แล้วเมือมีคนทำก่อนแล้ว มันก็ต้องมีคนทำมมา  สิ่งที่ผมเห็นในวันนี้ พรุ่งนี้ผมก็ยังเห็น แล้วผมก็จะเห็นมันต่อๆไป ไม่มีที่สิ้นสุด คนเราเกิดมาเพื่อใช้ชีวิต แต่เราไม่รู้ค่าของชีวิตอีกหลายๆสิ่งที่นำมาเพื่อเป็นวัตถุดิบเลย  แต่อย่างไร บ้านผมก็ยังน่าอยู่เหมือนเดิมแม้เวลาจะเปลี่ยนไป แม้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นผมว่า ความทรงจำที่ผมมีอยู่มันก็ยังอยู่ในความทรงจำลึกๆรอที่จะให้เวลาของเราที่พอจะคิดขึ้นมาแล้วเอาเรื่องราวมาถ่ายทอด ให้ฟัง ให้อ่าน เวลาคุณเหงา คุณยังคิดถึงภาพ และความรู้สึกที่ดีๆที่เราเคยได้ผ่านมา แล้วรอวันที่มันจะเลือนหายไปจาก เราเองบันทึกนี้เพื่อเป็น สิ่งเตือนใจ ว่าผมจะไม่มีวันลืม ............อะไรที่ผมเคยเจอะเจอมา.......แม้เวลาจะผ่านไป...