คนปัจจุบัน “บ้าบุญ” แข่งกันสะสมบุญ แต่ไม่ค่อยเห็นความสำคัญของ การทำทาน

 

 

เมื่อวานคนไม่มีรากมีโอกาสได้โทรไปคุยกับผู้ใหญ่ที่คุ้นเคยและเคารพนับถือ ท่านเป็นคณะทำงานสรรหาครูภูมิปัญญาไทยมาหลายรุ่น อาจารย์วรอนงค์ เนตรสุภลักษณ์  ตั้งแต่การสรรหาครูภูมิปัญญาไทย รุ่นที่ 2 จนปัจจุบัน (กำลังประชุมเพื่อสรรหาครูภูมิปัญญาไทยรุ่นที่ 6 ณ โรงแรมรอยัลริเวอร์ กรุงเทพ ฯ) 

             คนไม่มีรากเรียกท่านอย่างสนิทสนมว่า “ป้าวร” ลงพื้นที่ภาคเหนือทุกครั้ง ป้าวรจะเป็นผู้อำนวยความสะดวกสบาย ดูแล เลี้ยงดู จนคนไม่มีรากแสนสบายและติดใจ กินอิ่ม นอนหลับ ไม่เคยอนาทรร้อนใจที่ต้องรอนแรมลงพื้นที่ที่ไม่คุ้นเคยเลย...

 

 

          “ป้าวร” ท่านเป็นศึกษานิเทศก์ 9 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา เชียงใหม่ เขต 1 ซึ่งเกษียณอายุราชการมาแล้ว 4-5 ปี (หากจำไม่ผิด) ป้าวรเป็นที่รักและเคารพ ด้วยความที่ท่านมีภูมิรู้อย่างดีในงานที่ท่านต้องนิเทศ และจากการได้มีโอกาสร่วมงานกับท่าน ป้าวรเป็นผู้ที่มีความเอื้อเฟื้ออย่างยิ่งต่อทั้งเพื่อนร่วมงาน รุ่นน้อง ลูกน้อง และผู้ที่ท่านเคยคุ้น นอกจากนี้ยังเป็นผู้ที่ประสานประโยชน์ทุกประการให้แก่หน่วยงานที่ท่านสังกัดอยู่กับหน่วยงานอื่น ๆ อย่างกว้างขวางอีกด้วย

             แม้จะเกษียณอายุราชการแล้ว ป้าวรก็ยังได้รับเชิญและยังทำงานให้หลายหน่วยงาน ทั้งในกระทรวงศึกษาธิการ กระทรวงสาธารณสุข ฯลฯ อย่างเข้มแข็ง  ทุกครั้งที่ท่านมากรุงเทพ ฯ ท่านจะมีข้าวของ ขนม สิ่งละอันพันละน้อย มาฝากเด็ก ๆ น้อง ๆ สม่ำเสมอไม่เคยขาด จนผู้รับอย่างคนไม่มีรากเกรงใจ แม้จะเพียรบอกท่านว่า ป้าวรเกษียณอายุราชการแล้ว มีรายได้ไม่มากเท่าเดิม ไม่ต้องซื้อของมาฝากหรอก แต่ป้าวรก็ยังคงมีความสุขในการให้...อย่างไม่เปลี่ยนแปลง ... และที่สำคัญที่สุดคือ ... ป้าวรมีปิยวาจาที่ทำให้คนที่ได้ทำงานด้วยมีความสุขกับถ้อยคำอันอ่อนหวาน เมตตา และไม่เคยเห็นท่านถือโทษโกรธเคืองใครเลย 

             ได้คุยกับ “ป้าวร” ทำให้คนไม่มีรากคิดถึงที่เคยอ่านว่า คนปัจจุบัน “บ้าบุญ” แข่งกันสะสมบุญ แต่ไม่ค่อยเห็นความสำคัญของ การทำทาน  แต่...กลับเห็นได้ชัดเจนว่า “ป้าวร” เป็นตัวอย่างของคนที่ทำทั้งบุญและทำทานอย่างสม่ำเสมอเกือบครบทุกข้อเลย...

 

 

การทำทาน

1.                ให้ทานด้วยทรัพย์สินเงินทอง

2.                ให้ทานด้วยสายตาที่เมตตาปรานี

3.                ให้ทานด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส

4.                ให้ทานด้วยวาจาที่ไพเราะน่าฟัง

5.                ให้ทานด้วยแรงงานช่วยเหลือผู้อื่น

6.                ให้ทานด้วยการอนุโมทนายินดีเมื่อผู้อื่นทำดี

7.                ให้ทานด้วยการให้อาสนะ

8.                ให้ทานด้วยการให้ที่พัก

9.                ให้ทานด้วยการให้อภัย

10.          ให้ทานด้วยการให้ธรรมะ

 

          อ่านดูเรื่องการทำทาน 10 ประการแล้ว ก็ไม่ยุ่งยากและซับซ้อนอะไรนัก มาลองนับ ๆ ดู เราทุกคนก็น่าจะได้ทำทานกันทุกวันโดยไม่ยากเย็นนัก...ดีจังเลย

          ถ้างั้นต้องเชิญชวนกันตรงนี้ว่า...ทำบุญแล้ว อย่าลืมทำทาน ด้วยนะคะ

          ขอบพระคุณ “ป้าวร” มาก ๆ ค่ะที่นอกจากให้ทานในหลาย ๆ ข้อแล้ว ยังให้ “ธรรมทาน” แก่คนไม่มีรากในวันนี้ด้วย

 

                                                      (^___^)