การจากเป็นสัจธรรม ไม่จากเป็นก็จากตาย

       

          ถึงเวลาที่จะต้องขออำลาพี่ๆ เพื่อนๆ และน้องๆ ทุกท่านแล้วนะครับ คิดอยู่เหมือนกันว่า สักวันคงจะต้องหยุดเขียนบล็อก และต้องอำลาจาก  เนื่องจากสุขภาพไม่ค่อยดีต้องไปพบหมอบ่อยๆ  ใจก็รู้สึกเสียดายที่จะต้องหยุดและอำลาจาก แต่สภาพร่างกายมันไม่ไหวจริงๆ เลยมาบอกกล่าวเป็นทางการให้ทราบนิดนึงน่ะครับ 

          ขอขอบคุณ พี่ๆเพื่อนๆน้องๆทุกๆท่านชาว  G2k  ที่มีมิตรภาพดีๆ มาให้กันเสมอ และให้กำลังใจผ่านบล็อกนี้ และขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมเยียนบล็อกนี้ หวังว่าคงจะไม่ลืมกันนะ มีเวลาก็จะแวะมาทักทาย  ขอให้ทุกท่านโชคดีนะครับ      ขอให้สัญญาว่า     "ถ้าร่างกายและจิตใจพร้อมก็จะกลับมาใหม่"
                   

                                 

ขออำลา

ตลอด เวลา ที่ผ่านมา
เธอยังจำได้ไหมว่า เรารักกันแค่ไหน
ขออย่าลืมความรู้สึกนี้ แม้จะต้องห่างไกล
แม้ตัวฉันจะไป แต่หัวใจเรายังอยู่ด้วยกัน

แม้เธอจะเจอเพื่อนใหม่ที่ดีกว่า
ขอเธอจำไว้ว่า เพื่อนคนนี้จะไม่จากลาไปไหน
ถ้าเธอมีความทุกข์ หรืออึดอัดใจ
นึกถึงฉันได้ไหม...ฉันพร้อมยื่นไหล่ให้ซับน้ำตา

อยากจะขอ ดวงดาว ในคืนนี้
ให้เธอมี ความสุข ทุกแห่งหน
แม้ต้องเจอ สิ่งใด ให้กังวล
จงสู้ทน ต่อไป ไม่ต้องกลัว

 

        ท. ณเมืองกาฬ

                                                      2/6/2552

สำหรับบันทึกนี้ผู้เขียนขอไม่เมนท์ตอบนะครับ ขอขอบพระคุณทุกๆท่าน       ไว้ ณที่นี้เลย