ความดี ที่ไม่สูญสิ้น ความจริงที่ไม่ตาย

             สวัสดีครับ วันนี้จะเล่าเรื่องและนำภาพจากวัด"สวนโมกขพลาราม "เพียงนิดเดียวที่จะบอกเล่า   คือเมื่อวันที่ 2 พค ที่ผ่านมาผมและพี่น้องที่สำนักงานหลายคนเดินมางไปร่วมงานแต่งานของเพื่อนที่อำเภอหลังสวน ขับรถไปกันเองครับ มาแบบสบายๆพลัดกันขับ พลัดกันชมธรรมชาติ สองข้างทางแถวร่อนพิบูลย์ มีร้านจำหน่ายผลไม้ของชาวบ้านมาวางขายเต็มสองข้างทาง  บอกเสียก่อนว่าไปกันแบบสบายๆ ใครจะแวะที่ไหนให้บอกมา..ฮ่าๆๆ.

ประตูทางเข้า

พวกที่มาด้วยกัน

ออกจากยะลา 07.30น มาแวะกินเข้าเที่ยงที่ทุ่งสง ผ่านสุราษฏร์ธานี ..ผมบอกทุกคนว่า เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน..แวะสวนโมกข์ดีกว่า  ได้ยินชื่อ รู้กิตติสรรพ ของหลวงพ่ออาจารย์พุทธาสดี รู้ว่ามีปริศนาธรรมมากมายที่สอนให้คนคิด มีโรงมหรสพ   จิตวิญญานอะไรอีกเยอะแยะ แต่ผมไม่เคยย่างกรายเข้าไปเลย.... ผ่านไปผ่านมา แวะซื้อไข่เค็มไชยา ไม่รู้กี่สิบที่ร้อยครั้ง ยังไม่มีสักครั้งที่จะได้เยี่ยมเยีอน

ลานธรรม

         หน้าวัด ร่มรื่น มีร้านจำหน่ายสินค้าไม่มากนัก แทบไม่รู้ว่าด้านในเป็นสวนโมกข ประตูทางเข้าเล็กๆ มีรั้วกั้น ภายในเป็นป่ารกครื้ม ร่มรื่น สมขื่อ วัดธารน้ำใส (ไหล)มีอาคารไม่กี่หลัง  มีลานกว้างสำหรับผู้มาเยือน ที่มาเป็นหมู่คณะสำหรับนั่งสมาธิ ภายในมีถนนวนไปทั่ว  ผมใช้เวลาประมาณ 10 นาที่เที่ยวชมได้เพียงเล็กน้อย    เดินไปเจอลานปฏิบัติธรรม ในวันนั้นมีนักเรียนจากโรงเรียนสตรีทุ่งสงมานั่งฟังเทป พระอาจารย์บรรยายธรรม อยู่จำนวนมาก โดยมีพระพี่เลี้ยงคอยแนะนำ

                เดินถัดไปเจออาคารเป็นรูปเรือครับ ไม่มีเวลาสอบถามราวเรื่องเดินต่อไปเจอบ้านไม้เก่าๆหลายหลัง และซุ้มเขียนปริศนาธรรมของท่านพุทธาสไว้เตือนสติ ผู้คนที่มาเยี่ยมเยือน   เดินวนไปวนมาก็กลับมาที่ประคูทางเข้า..เอารูปมาให้ดูกันครับ พอเป็นพิธี เวลามีน้อย   กลัวคนอื่นเขาจะคอย เดี๋ยวต้องไปหลังสวนต่อ ก็ถือว่าเป็นครั้งแรกของผมที่มีโอกาสแวะวัดสวนโมกขพลาราม

          เสียงเทปธรรมะ ของท่านอาจารย์ที่เปิดให้ญาติโยม ฟังยังก้องกังวาลอยู่ในใจ เสียงท่านเสนาะ แจ่มใส มีเสน่ห์ คนฟังชื่นชอบ ทุกคำพูด ทุกประโยค มีความหมายกินใจ  ..เป็นธรรมะที่ไม่มีวันตาย  เป็นความจริงที่ทุกตนต้องประจักษ์   ขอบคุณมากสวัสดีครับ