เสียงของนกกระจอกนี่เองที่ยังคงบอกเล่าเรื่องราวให้เราๆได้รับรู้ว่าสายหมอกที่เริ่มมืดครึ้มยังคงทอถักทุกสายใยของผู้คนที่นี่

บางครั้งการนั่งอยู่กับความเงียบแล้วลองมองย้อนดูเรื่องราวต่างๆ มันเป็นจุดเริ่มต้นของความท้าทายที่ผ่านมาของคำถามในความหมายมากมายในมุมมองที่เรียกว่า "ประสบการณ์"

สืบเนื่องจากบันทึก http://gotoknow.org/blog/fuad1011/264508 

 

 

 

        เมื่อย้อนกลับไปเมื่อปี ๔๕ เป็นปีแรกที่ใครบางคนเดินทางเข้าสู่ดินแดนแห่งสายหมอกของใครหลายคนในวันนี้ นี่ก็เกือบ ๗ ปีบนพื้นที่แห่งนี้เรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นมากมาย ความท้าทายของการค้นหาคำว่าประสบการณ์ คือ สิ่งที่มุ่งมั่นฟันฝ่าผู้คนมาจากเมืองกรุงมุ่งสู่ดินแดนแห่งการขนานนามว่า "ลังกาสุกะ"

 

 

 

        ภายใต้ท้องฟ้าสีงามงดจรดกับความใสสดของพื้นทะเลความไขว่เขวของชีวิตก่อตัวขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าวันต่อวัน ผลันให้ใครคนหนึ่งหวนคิดถึงเรื่องราวต่างๆนานากับห้วงเวลาที่ได้ผ่านพบ ลบเรื่องร้ายๆที่ผ่านเข้ามา ตามหาสิ่งดีๆที่ยังคงหลงเหลือให้พบเจอ หากเราไม่ลืมและผลั้งเผลอก้าวข้ามปล่อยผ่านเลยไป

 

 

        วันนี้แม้สายหมอกในพื้นที่แห่งนี้ยังเต็มไปด้วยเรื่องราวมากมายให้ชวนค้นหา การนำพาความจริงสู่ความสันติสุขที่ควรก่อเกิดในพื้นที่มิใช่ควรค่าแก่การก่อเกิดแต่มันคือความจริงของทุกสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นภายใต้ความมืดครึ้มของสายหมอกอย่างน้อยเสียงนกกระจอกก็ยังคงร้องทายทักทุกค่ำเช้า เป็นสัญญาณถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นว่าเพียงประสบการณ์ที่ผ่านพบ และเสียงของนกกระจอกนี่เองที่ยังคงบอกเล่าเรื่องราวให้เราๆได้รับรู้ว่าสายหมอกที่เริ่มมืดครึ้มยังคงทอถักทุกสายใยของผู้คนที่นี่

 

 

 

          

         พรุ่งนี้ก็เช้าแล้ว

                              พรุ่งนี้ก็สว่างแล้ว

                                                        พรุ่งนี้ก็เปลี่ยนไปแล้ว

                                                                               และพรุ่งนี้ก็อาจเป็นเฉกเช่นวันวานที่ผ่านมา

 

 

         เสียงเล็กๆ

บันทึกเพื่อเตือนความทรงจำ

๓๐ พฤษภาคม ๒๕๕๒