เหตุผลที่ได้ไปเยือนใต้ครั้งนี้ก็เนื่องด้วยงาน Gotoknow Forum ครั้งที่ 1 ซึ่งมีผู้เขียนถึงและนำภาพแห่งความประทับใจมาให้ชมกันอย่างจุใจ เลยไม่นำมาฉายซ้ำกันนะคะ

ผู้เขียนได้โทรศัพท์ถึงเพื่อนซึ่งอยู่ที่สุราษฎร์ธานีถามว่าหากมาเจอกันที่หาดใหญ่ หลังจากผู้เขียนงานเสร็จแล้วเที่ยวใกล้ๆกันสักวันสองวันจะได้ไหม เพื่อน(คู่สามี-ภรรยา)ตกลง เขาขับรถมานอนหาดใหญ่คืนที่งานของเราเสร็จ สายๆรุ่งขึ้นก็พากันออกเดินทางไปทานข้าวกลางวันที่ตรัง หมายมั่นว่าต้องชิม หมูย่างเมืองตรัง ไปถามหาเจ้าดังโดยถามที่วินมอเตอร์ไซค์ น้าคนขับใจดีขี่รถนำทางไปชี้ให้ถึงหน้าร้าน ปรากฏว่าเราไปถึงบ่ายแล้วของหมด เราเลยได้ซื้อเจ้าไม่ดัง แต่ก็อร่อยดี

เดินทางหน้าฝนไม่ต้องลงเที่ยวอยู่ในรถ ขับผ่านให้ได้ชมสถานที่ก็ดีเหมือนกัน

ออกจาก ตรัง ด้วยความประทับใจน้าคนขับมอเตอร์ไซค์และหมูย่าง มุ่งหน้าไปกระบี่ ตั้งใจนอนค้างที่กระบี่หนึ่งคืน วันรุ่งขึ้นบ่ายสามโมงกว่าผู้เขียนก็จะบินกลับ ไม่ได้มากระบี่ห้าหกปีเห็นจะได้ เมืองเปลี่ยนไปมาก จากที่เมื่อก่อนมีโรงแรมไม่มาก ปัจจุบันมีโรงแรมมากมาย หลายระดับ ครั้งนี้ตัดสินใจพักแถวหาดพระนาง โรงแรมดูหรูสวยงาม ร่มรื่น อยู่ติดถนน แต่ราคาช่วงนอกฤดูท่องเที่ยวลดลงมาเยอะ

ย่านหน้าหาดร้านรวงเงียบเหงา ผู้คนบางตา พวกเราเลยไปใช้บริการนวดฝ่าเท้าอุดหนุนกันหน่อย ได้เจอเขากำลังซ้อมเพื่อเตรียมพร้อมเมื่อมีสาธารณภัย ภาวนาว่าสึนามิอย่ามาอีกเลย

ตอนเย็นไปทานอาหารท้องถิ่นที่อีกซีกหนึ่งของเมืองทีเดียว เป็นในตัวเมือง มองเห็นสวนสาธารณะสวยงาม อยู่ริมคลองมีป่าโกงกาง มีเรือหาปลา เรือพานักท่องเที่ยวไปเกาะต่างๆจอดเรียงราย ฝนตกหน้านี้ ไม่มีใครอยากเสี่ยงออกเรือไปเที่ยวเกาะ

นั่งรถดูบ้านช่อง ผู้คน ดูสงบสุข มีผลไม้พื้นบ้าน คือ ทุเรียนบ้าน เขาเอามาตั้งขายเป็นระยะๆ เพื่อนบอกว่า ทุเรียนพวกนี้เนื้อบางแต่ก็รสชาติดีทีเดียว เห็นพนักงานที่โรงแรมเขาหิ้วมาเลยขอถ่ายรูปไว้

สิ่งแปลกตาที่เห็นและทำให้ขำมากก็คือ เสาสัญญาณไฟจราจรในเมืองกระบี่สองแห่ง ไม่ทราบประวัติศาสตร์ หรือเรื่องราวที่มาของการออกแบบ

  • ที่เป็นรูปเหมือนมนุษย์โบราณกึ่งๆลิงหิ้วไฟจราจร อยู่ตรงสี่แยกแห่งหนึ่ง ดังนั้นจึงมีรูปปั้นถึงสี่ตัว

  • อีกแห่งเป็นรูปช้างชูดาบบนยอด และ ช้างด้านล่างใช้งวงหิ้วไฟจราจรไว้

ประทับใจ เบิกบานใจ กับงาน Gotoknow Forum ครั้งที่ 1 ที่มีโอกาสไปร่วมด้วย ได้พบกัลยาณมิตรG2K ทั้งที่เคยพบหน้าตัวจริง และผู้ที่พบกันแต่ในบล็อก(ในงานผู้เขียนพลั้งเผลอไปลดยศ ลุงเอก แต่ท่านใจดีมากบอกว่าไม่เป็นไรทำให้รู้สึกหนุ่มขึ้น) ได้มาพบตัวจริงกันครั้งนี้ นอกจากนี้ยังทำให้ได้ไปเยือนหาดใหญ่หลังจากไม่ได้ไปมานานราวสิบปีมาแล้ว แถมท้ายด้วยการเยี่ยม ตรังและกระบี่

เย็นฉ่ำชื่นใจในมิตรภาพและการเดินทางในหน้าฝน อะไรๆในทริปนี้ดีไปหมด