เหินฟ้าสู่สนามบินนานาชาติหาดใหญ่  ประมาณ ๑๙.๒๐ น. กว่าจะรับกระเป๋าเรียบร้อย ไม่ได้สนใจกับเวลามากนัก  แต่สนใจกับเสียงโทรศัพท์ที่ชาวบล็อกเรียกหา  ทราบว่าอาจารย์ ดร.ธวัชชัย ปิยะวัฒน์ มารับพวกเรา  ซึ่งน้องน้องครูอ๋อย น้องครูแอนมีความตั้งใจมารับพวกเราเช่นกัน  และทราบภายหลังว่าท่านอาจารย์คุณหมอวิจารณ์ พานิช เดินทางไปเที่ยวเดียวกัน 

       น้องครูอ๋อยและน้องครูแอนขอรับอาสาพวกเราสามคน  และขอให้อาจารย์ ดร.ธวัชชัย  ได้รับคุณหมอวิจารย์ไปพักผ่อน น้องครูอ๋อยมาทั้งครอบครัวพ่อสัม ลูกแอมแปร์ ขวัญใจชาวบล็อก พวกเราไปทานข้าวที่ร้านอาหารอิสานผสมใต้ ใกล้ ๆกับสนามบิน  ได้เวลาจึงแยกกันกับครอบครัวน้องครูอ๋อยที่ร้านอาหาร

      น้องครูแอนพาพวกเราสามคนมาส่งที่พักโรงแรมหาดใหญ่พาราไดซ์  ได้พบกับอาจารย์ ดร.ขจิต ฝอยทองและชาวบล้อกอีกหลายท่าน ที่จำได้จากภาพสัญลักษณ์คือคุณสิงห์ป่าสัก คุณหนุ่มร้อยเกาะ นอกนั้นได้รับการแนะนำ ขออภัยที่ยังจำสับสนอยู่บ้างจึงไม่กล้าเอ่ยนาม วันพรุ่งนี้ก็จะได้รู้จักและผูกมิตรภาพเหนียวแน่นขึ้น... อาจารย์ขจิต น้องครูแอนและน้องครูพรรณา  ช่วยส่งฉันเข้าพักที่ห้อง ๕๒๓  เก็บเสื้อผ้าเข้าตู้พบว่ามีเสื้อสีเขียวแขวนไว้คอย ๑ ตัว

      ขอขอบคุณกับมิตรภาพน้ำใจไมตรี ในการต้อนรับที่อบอุ่น  และขอขอบคุณทุกท่านที่ให้การต้อนรับ รวมทั้งการได้รับความห่วงใยทางโทรศัพท์...และสายสุดท้ายคือเสียงจากเกลอวอญ่า....   มิตรภาพที่ต้องจดจำ..เปิดเพลงคำสัญญาที่หาดใหญ่...ฟังไปด้วยกับการเขียนบันทึก  ขอให้ทุกท่านนอนหลับฝันดีนะคะ  ราตรีสวัสดิ์