เดินทางไปกับความฝัน
บางความฝันเป็นความฝันของตัวเอง
บางความฝันเป็นความฝันของคนอื่น
ความสุข...ฉายชัดด้วยรอยยิ้ม
แต่บางครั้ง ความสุขก็อาจฉายชัดด้วยน้ำตา

แต่ไม่ว่าสภาวะใด..
ผมก็ยังอุ่นใจ และรู้สึกเสมอว่า
ในเส้นทางของการ “ใช้ชีวิต” นั้น
ผมได้ใช้ชีวิตอย่างคุ้มค่าและควรค่าต่อการใช้ชีวิตเป็นที่สุด
ทั้งโดยการเพื่อตัวเองและเพื่อคนอื่น
และนั่นรวมถึงความรู้สึกที่ว่า...
ความอ้างว้างเกาะกุมผมได้ไม่นานนักหรอก
เพราะผมไม่ได้อยู่ห่างไกลไปจากความดีงามของคนรอบข้าง


หลายต่อหลายครั้งของการใช้ชีวิต
ผมเรียนรู้ว่าคนเราทุกคนล้วนหลอมรวมมาจากความอ่อนแอและอ่อนโยนด้วยกันทั้งนั้น
หากแต่ธรรมชาติของคนเรามีคุณสมบัติอันพิเศษที่น่าทึ่งอยู่สองอย่าง
นั่นคือ ..เข้มแข็งด้วยตัวเอง และเข้มแข็งจากกำลังใจของคนรอบข้าง

ครับ วันนี้ผมก็เข้มแข็งได้อย่างรวดเร็วด้วยต้นทุนแห่งการเดินทางแบบใช้ชีวิตของผมเอง
และเข้มแข็งได้รวดเร็วจากอ้อมกอดอุ่นๆ ของพี่สาวคนไกล...
แน่นอนครับ มันยังไม่ใช่ความเข้มแข็งเสียทั้งหมด
แต่มันก็ยิ่งใหญ่พอที่จะทำให้ผมไม่รู้สึกอ้างว้าง-เลื่อนลอยยาวนานจนเกินไป

ในบางสถานะ เราอ่อนแอให้ใครเห็นไม่ได้จริงๆ..
แต่บางครั้ง เราต้องเชื่อว่า น้ำตาชะล้างบางสิ่งบางอย่างได้จริง
ร้องไห้เถอะครับ หากรู้สึกว่า มันจำเป็นจริงๆ...
เราอ่อนแอด้วยกันทั้งนั้น
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า เราโดดเดี่ยว..เสียเมื่อไหร่ ! .....

ขอบคุณครับ