ชิมบ่อย ๆ ก้อิ่มได้เหมือนกันนะนี่...

ช่วงนี้มีเรื่องเล่าถึงการเข้าไปในร้านหาของฝากติดไม่ติดมือกลับมายังเมืองไทย  ปกติเราก็ไปย่านสินค้าเยอะเหมือนกัน 

ยามเช้าที่กรุงไทเป  เมืองไต้หวัน...

 แต่ด้วยเป็นคนที่ไม่นิยมซื้อสิ่งของเท่าไหร่จึงไม่ได้อะไรเหมือนเพื่อนพ้องน้องพี่ 

 เพราะบางทีสิ่งของที่นั้นเขาก็มีนายทุนมาเหมาเอาแถวสวนจตุจักรบ้านเราไปขายก็มีหนา

ที่จะเป็นของซื้อทำจากไต้หวันจริง ๆ ก็เป็นพวกเครื่องใช้ไฟฟ้า  หรือเป็นขนม 

 ของขบเคี้ยวเล่น ๆ อย่างเม็ดทานตะวัน  หรือขนม  วันนี้เลยโดนพาเข้าไปร้านขายขนมดังมีชื่อเสียงมาก  พอเราไปถึงเขาก็นำตัวอย่างมาวางให้ชิม...เออ...อร่อยจริงชิมเพลินเกือบอิ่มเลยละก็อยากเอามาให้ชิมนี่หนา  เลยตั้งใจกินซะเลย  ขำ ๆ ตัวเอง...อิ อิ อิ