วันนี้เดินทางไปที่สนามบินสุวรรณภูมิไม่รีบร้อนมาก เพราะเป็นวันหยุด รถก็ไม่ค่อยติด ผมต่อรถจากอนุสาวรีย์ฯ ราคา ๓๖ บาทก็ถึงสถานีรถ จากนั้นมีรถบริการฟรีของทางสนามบินฯ  การเดินทางแบบนี้เหมาะกับคนที่มีสัมภาระไม่เยอะ ผมเองมีแค่เป้ใบเก่งใบเดียว แต่ หนักมาก ...

เป้ที่หนักเพราะบรรจุเสื้อผ้า,ของใช้ส่วนตัว,MP3,คอมพิวเตอร์,กล้อง Canon 40D ตัวใหม่ ซึ่งขนาดใหญ่พอสมควร นอกจากนั้นก็เป็นหนังสือพ้อกเก็ตบุ้ค สองสามเล่ม ไว้อ่านเวลาเดินทาง...

ที่สนามบินสุวรรณภูมิ  จริงๆ ผมสร้างวีรกรรมไว้เยอะ แต่ต้องขอบคุณสายการบินไทยที่อนุญาตให้ เช็คอินก่อนเวลา Boarding เพียง ๑๕ นาที  ในครั้งนั้น พนักงานสาวสาวของการบินไทย ถามผมว่า “พร้อมจะวิ่งไหมคะ?”  (นึกออกไหมครับ???? ๑๕ นาทีกับระยะที่ยาวหลายกิโลเมตรที่สุวรรณภูมิ)

คำว่า “พร้อมจะวิ่งไหมคะ?” หมายถึง พอได้รับบัตรโดยสารเสร็จ ผมต้องวิ่งหน้าตั้งไป Boarding ซึ่งขณะนั้นผู้โดยสารขึ้นเครื่องกันหมดแล้ว ก็คงรอแต่ “ผู้โดยสารพร้อมวิ่ง” คือผมคนนี้หละครับ

เขาให้ผมวิ่งได้ ถือว่ากรุณาต่อผมอย่างที่สุด... เพราะเสียดายหากตกเครื่อง ตั๋วไม่สามารถเลื่อนได้ เสียเงินก้อนโตไปในพริบตา

นั่นคือ ประสบการณ์ครั้งก่อนโน้น...ยังจำได้ดี หอบตัวโยนแทบสิ้นชีวิต เมื่อไปถึงเครื่อง ..

- - - -

- - - -

- - - -

ครั้งนี้ก็เดินทางไปก่อน สบายๆ เช็คอินเสร็จ นั่งเล่น Internet ไปพลาง แอบใช้ Wi-fi ของสายการบิน สิงค์โปร์แอร์ไลน์ ที่แอบแบ่งปันให้ผมบ่อยๆ แต่ก็หลุดๆดับๆ

อีกหนึ่งชั่วโมง ไปถึงเชียงใหม่ ครั้งนี้นั่งสบายใน Boeing 737  ที่สบายเพราะที่นั่งว่างเยอะ ผมนั่งคนเดียวในสามเก้าอี้  ปุยเมฆ และท้องฟ้าสวยจังเลยวันนี้ กะจะเปิดเอา เจ้าหนอนที่นอนในเป้มาถ่าย แต่ก็เปลี่ยนใจ เพราะดูจะเอิกเกริกเกินไป แต่ใจรอนๆอยากจะถ่ายมาก

ถึงเชียงใหม่...พร้อมกับ เสียงโทรศัพท์ของผู้มารับ (อ.Wasawat Deemarn) อากาศที่เชียงใหม่วันนี้ปลอดโปร่งดี เหมือน กทม. ร้อนน้อยกว่า อากาศใสกว่า ผมไปเช็ตอินที่พักก่อนก่อนที่จะตะลุยทำธุระกันในเชียงใหม่

ที่พักของผม...ครั้งนี้ พักที่ “บ้านอ้ายหล้า” ครับ เป็น Boutique Hotel ที่น่ารัก คลาสสิค มาก ราคาห้องพักไม่แพงมาก บรรยากาศในเวปที่ชมก่อนโทรจองดู ผ่อนคลาย และ ที่สำคัญ Wi - fi ที่นี่ฟรี

ผมจองที่พักนี้จาก กทม. โทรศัพท์มาเจอเจ้าของพอดี การสนทนาเป็นกันเองมาก นอกจากเรื่องที่พัก เขายังแนะนำเรื่องอื่นๆบ้างเล็กน้อยว่าช่วงนี้เชียงใหม่มี Event อะไร ..ถือว่าเป็น Service mind อย่างหนึ่งที่ได้รับ สัมผัสได้

ห้องพักผมเป็นห้องพักแบบแอร์ เตียงเดี่ยว ครับ ภายในตกแต่งได้น่ารัก และเก๋ดี ในส่วนความคิด สีผนังปูนสีอิฐให้อารมณ์ละมุนละไมดี และห้องน้ำ ดูดิบๆ ชอบครับ

ภาพทดลองถ่ายโดย canon 40D - Kit 18 - 55 IS เลนส์

ห้องนอนของผม - - - ถ่ายได้มุมเท่านี้ เพราะ จำกัดมุม

เเสงมืดไปหน่อย ภาพนี้มือนิ่งมาก..

ห้องน้ำปูนเปลือย ดิบๆ แต่ถูกใจผมมาก

สบู่ ยาสระผม

บรรยากาศนอกห้องพัก...ถ่ายสดๆ ก่อนหน้าโพส ๑๐ นาที (ผู้หญิงเสื้อดำในภาพ คือ เจ้าของบ้าน)

อาหารมื้อเย็น เราไปทานกันที่ Lemon tree ใน Uniserve  ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่  มีอาจารย์ท่านหนึ่งเป็นเจ้าภาพ แต่เรา สองหนุ่ม (อ.Was และ ผม ) ไปถึงก่อน ถือโอกาสนั่งรอ และ เดินเล่นถ่ายรูปลองกล้องไปพลางๆ ผมถ่ายโดยไม่ได้ปรับอะไรเลย จากเจ้า canon 40D และเลนส์ที่ใช้เป็นเลนส์ Kit 18-55 IS  มือสมัครเล่นก็แบบนี้ละครับ ถือว่าซ้อมมือไปก่อน ยังไม่ปรับอะไรดูสิว่า ผลงานน่าจะใช้ได้ และการเรียนรู้การถ่ายรูปผมคิดว่าจะเรียนรู้ไปเรื่อยๆ มีเทคนิคเยอะแยะมากมาย แล้วแต่เราจะครีเอทอย่างไร?

กำลังคิดเปิดบล็อก ที่เขียนเกี่ยวกับการถ่ายภาพ...และคิดว่าใน Gotoknow ก็มีกลุ่มคนรักการถ่ายภาพอยู่หลายท่าน เช่น น้องชายของผม adayday  ,มันนี่ Kanadee S. ,คุณพ่อเป็ดน้อยnuvall ,pa_daeng   และ อ.Wasawat Deemarn เองก็ถือว่าเป็นมือกล้องที่มีผลงานระดับหาตัวจับยาก 555  

เขียนเล่าแบบสบายๆในวันเดินทางของผมนะครับ  เหมือนไดอารี่เลย อยากให้บรรยากาศการเดินทางของผมเป็นเรื่องราวผ่อนคลายสำหรับวันหยุดของทุกท่านวันนี้ครับ

ผมนำรูปถ่ายที่ทดลองใช้ Canon  EOS 40D มาลองโพสดูบ้าง ถ่ายอย่างเดียวไม่ได้ปรับอะไร...ผลงานออกมาก็พอรับได้ พอใจพอสมควรครับ

รูปเก้าอี้ภายใน สวนเล็กของ uniserve มช. แสงไม่ค่อยดี แต่ก็พอดูได้

แมวที่วิ่งแถวนั้น อ. was จับมาให้เป็นแบบเคลื่อนไหว..

ลองถ่ายย้อนแสง ถ่ายแบบให้เน้นเงาดำ ภาพแบบนี้ขายง่าย

เป็ดน้อยๆกลางสวน เป็นเป็ดที่ยืนนิ่งๆ มากๆ

เลนส์ kit 18 - 55 ลองถ่ายแนวนี้ดู ผมก็ว่าไม่ขี้เหร่นะ

ภาพนี้อาจจะดูฟุ้งๆไปบ้าง แต่ได้จังหวะดี ผมชอบ...

ลอง ถ่ายแบบมาโคร ดูบ้าง ก็ดูได้ ไม่น่าเกลียดมาก

อาหารที่เราสั่ง...กุ้งสด กรอบ หวาน อร่อย - ยำมะเขือยาว

พรุ่งนี้ผมมีภาระกิจสำคัญที่มหาวิทยาลัย... และเรื่องราวพรุ่งนี้ก็น่าติดตามครับ ลองติดตามกันต่อไปว่าผมจะมาทำอะไรที่เชียงใหม่ ที่แน่ๆขอบอกว่า ผมมาช่วยลดความเหลื่อมล้ำ...เป็นประเด็นสำคัญเลยนะครับ