ชีวิตคือการเดินทาง

ยามเย็นหลังจากกินข้าวแล้วพวกเด็ก ๆ ก็ขึ้นรถเที่ยวไปดูแสงไฟฟ้าตามรายทางมุ่งออกจากตัวเมืองหาดใหญ่ไปทางสนามบินรถติดมากช่วงสั้น ๆ หลังจากเราออกนอกเมืองรถก็ไหลไปตามระยะทาง 20 กว่ากิโลก็จะเข้าเขตรั้วสนามบิน 

 เลยจอดรอใกล้ ๆ ด้านนอกซึ่งมีรถหลายคันทำเช่นนั้นเราก็เอาตามอย่างบ้าง พวกเด็ก ๆ ต่างออกอาการลิงโลดที่รู้ว่าคุณแม่กำลังมาถึงแล้วสิ่งที่ต้องการคือของฝากที่พวกเด็ก ๆ ชอบนั้นเองละ ช่วงนี้มองบนฟ้าเห็นพระจันทร์ดวงเดิมยิ้มให้อีกแล้วละวันนี้ และแล้วมีสายเข้ามาเป็นเสียงแม่ของลูก ๆ นั้นเองละเธอบินไปบางกอกใน ตอนบ่ายวันอาทิตย์ที่ผ่านมาและเดินทางกลับวันนี้ 

 ก็บอกไปว่าเพราะถ้าเข้าไปรอด้านในแบบนาน ๆ ก็เสียค่าจอดรถในสนามบินนั้นเอง  แล้วเราก็ไปรับคุณแม่ของลูก ณ ที่สนามบินนั้นเองละ  เดี๋ยวนี้เส้นทางไปสนามบินเขาพัฒนาแล้วไปมาสะดวกสบาย  ที่นี่เป็นศูนย์กลางการบินในภาคใต้เลยนะนี่ 

 ชีวิตคือการเดินทาง  ชีวิตคือสิ่งที่เป็นอยู่อย่างอิสระและเป็นสิ่งที่โบยบินไปอย่างต่อเนื่องสืบต่อไปอย่างไม่รู้จบสิ้นจนกว่าจะหมดกิเลสนั่นเองไงละ.