การเรียนรู้ที่ยังไม่พร้อม ทำไปเรียนไป หัดในไถ

            อาจารย์ วรพล  คุณดวงใจ  คำคง  คุณ  ฮอดีเหยาะฮ์  หลีเยาว์  และทีมงาน  ศวพถ.(ศูนย์ประสานงานเครือข่ายเพื่อการวิจัยและพัฒนาท้องถิ่น) แนะนำให้ผู้เขียน ทำบล๊อกเขียนบันทึกลงในโกทูโน  แต่ผู้เขียนปฎิเสธมาตลอดมา ด้วยเหตุผลสองประการ  ประการแรก  ใช้คอมพิวเตอร์  ไม่เป็น  ประการที่สองพิมพ์ไม่เป็น  รับปากกับน้องปูว่า ขอเวลาไปเรียนคอมฯให้ได้ก่อนถึงจะมาหัดเขียน 

     ได้นำเรื่องที่ปราถนาจะไปเรียนคอมฯเข้าที่ประชุม สภาครอบครัว  มีสมาชิก   6  คน มีมติออกมาเป็น  4ต่อ 1 ประธานงดออกเสียง  4 เสียงให้เหตุผลว่ารักจะทำอะไรก็ทำ อย่าให้ครอบครัวเดือดร้อน  แต่ 1 เสียงที่คัดค้านเป็นพยาบาลให้เหตุผลว่า วัตถุประสงค์ของการไปเรียนแล้วมาใช้ เพียงเพื่อเขียนบันทึกไม่คุ้มค่า 

    ว่าแล้วเธอก็จัดการเปิดบันทึกให้ โดยผู้เขียนบอกให้พิมพ์ตาม  เรื่องแรกคือ  พันธ์ข้าวพัทลุง  มีกัลญาณมิตร เข้าให้กำลังใจที่อบอุ่น  แต่ยังตอบไม่เป็น   พอหัดตอบได้  ก็เข้าเมนูหลักไม่เป็นอีก  น้องปู  ดวงใจ  ท่าน เกษตร  ชาญวิทย์  ย้ำมาว่าให้เข้าเมนู  จนกระทั่งตัวการตัวช่วยหยุดเวร มาบ้าน  จัดการสอนบทที่สองว่าด้วยการเข้าเมนูหลัก 

     จากวันนั้น  ถึงวันนี้ครบขวบปี ที่ผู้เขียนเข้ามาเรียนรู้บันทึกได้  92 บันทึก เป็นการเรียนรู้ที่ยังไม่พร้อม  แต่ก็ต้องทำไปเรียนไป  ภาษาใต้บอกว่า หัดในไถ ต้องขอบคุณทุกๆท่านที่กรุณามาให้กำลังใจโดยเฉพาะ  .ผอ.ประจักษ์  อาจารย์ขจิต และทุกท่านที่เข้ามายอนให้ผู้เขียนได้มีวันนี้........สวัสดีครับ