Yesterday...
I met the homeless kids’ seing disobedient
and rebelled with truth
I then taught them of what I could not do
The night that the sun crossed the moon
I yelled at both kids passing dy
They pulled a face as if they got sung by a bee
While I stood with a knowingly smile.
เมื่อวาน...ฉันได้พบเด็กดื้อ ไร้บ้าน เป็นปฏิปักษ์กับความจริง ฉันจึงสั่งสอนในวิ่งที่ฉันทำไม่ได้
ราตรีที่พระอาทิตย์สวนทางกับพระจันทร์
ฉันตะโกนถามทั้งสองว่า
เห็นเด็กดื้อรั้นผ่านมาทางนี้บ้างไหม
ทั้งสองทำหน้าเหยเก เหมือนโดนผึ้งต่อยมา
ฉันยืนมองแล้วอมยิ้มเอาไว้
Today..
These disobedient kids have climbed
Into the Dhamma wall
The wall that protects them from dangers
And gives them gentle and detailed eyes
To see the elaborated beauty
Along with the sharing shine
วันนี้…. เด็กดื้อได้ปีกเข้าสู่รั้วแห่งธรรม รั้วนั้นได้ปกป้องอันตรายและยังให้ดวงตาที่อ่อนโยน มองเห็นความงานอันประณีตและจรัสแสงแห่งการแบ่งปน
Tomorrow
If I meet a girl
I wish to meet the girl with obstinacy and pride
No less than any men alive
Any she will reach…….Dhamma
พรุ่งนี้.. หากฉันเจอเด็กผู้หญิงสักคน ขอให้เจอเด็กผู้หญิงที่ดื้อรั้น และทระนงว่าจะไม่ด้อยกว่าชายใด
