รถดี มีสติ มีเครือข่ายร่วมด้วยช่วยกันจัดการ ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดีค่ะ

สวัสดีค่ะ บันทึกช้ากว่าพี่แก้ว น้องไก่ประกาย   บันทึกช้า ก็ดีกว่า ไม่ทำบันทึกนะคะ  น่าเสียดาย 

การตัดสินใจไปสวนป่าครั้งนี้  ไม่ง่ายนักนะคะ แม้จะได้รับคำเชิญจาก อ.ขจิต นานแล้วก็ตาม  เคลียร์งานตัวเองไม่ลงตัวซะที มีกิจกรรมมากซ้อนกันมาเรื่อย ๆ แทบไม่ได้หยุด  ตั้งแต่ปลายปีงบประมาณ  พอได้หยุดก็ได้โอกาสลาไปญี่ปุ่น และหยุดยาวช่วงเทศกาลสงกรานต์ได้ดูแลพ่อแม่และครอบครัวประสาคนโสดหากไปไหนอีก คงไม่ได้พัก  และไม่ได้จัดการงานค้าง อะค่ะ 

ช่วงไม่มีบันทึก  ก็เข้ามาอ่านบันทึกจากเพื่อสมาชิก G2K   Hi5  และ Multiply เป็นระยะ  เห็นไก่ประกายชวนกันไปสวนป่า ฯ ในบันทึก  ก็เฉย ๆ ไว้ ไม่เม็นท์ทิ้งร่องรอยความคาดหวังอะไรไว้ให้   จนมาวันหนึ่งเรื่องมาเริ่มต้นจาก  วันที่ 17 เมษายน 2552  เป็นผู้ตรวจการพยาบาลเวรนอกเวลาราชการ  ได้มีโอกาสไปเยี่ยมกิจกรรมคุณภาพที่หอผู้ป่วย AE4  วันนั้นคุณลดาวัลย์  เป็นผู้รับการเยี่ยมตรวจ  หลังคุยกันเรื่องงานเสร็จได้มีโอกาสพูดถึงเรื่องไปสวนป่าพ่อครูบาฯ อีกครั้ง  ครั้งให้หมายเลขโทรศัพท์น้องดาไว้  ถ้าตัดสินใจไปจะติดต่อไป  ขอเคลียร์เรื่องราวตนเองให้ได้ก่อน  ไม่ได้รับปากอะไรอีกเช่นกัน

ต่อมามีเรื่องราวต่อเนื่องช่วยสอนการทำหนังด้วย Windows Movies  Maker ให้กรรมการวิจัยงานบริการพยาบาลของพี่แก้ว  เมื่อวันที่  20  เมษายน  2552  และมีกิจกรรมร่วมกันรับงานช่วยโรงพยาบาลศูนย์บำบัดยาเสพติดขอนแก่นให้ช่วยไปจัดกิจกรรม KM ให้กับบุคลากรในวันที่  27 เมษายน  2552  ดิฉันกับพี่แก้ว  งานเยอะมากมายกันทั้งคู่   พี่แก้วบอกดิฉันว่าจะไปสวนป่าพ่อครูกับน้องไก่ ประกายกับน้องลดา โดยน้องลดาจะเป็นโชว์เฟอร์ให้  เอาละซิคิดหนัก ลังเลใจ  ไป ไม่ไป  อีกทั้งทางศูนย์บำบัดยาเสพติดฯ ก็ตามเอกสารประกอบการอบรมให้เสร็จก่อนการอบรม ยุ่งละซิจะทำเสร็จหรือเปล่า  เกรงไม่ได้ไปสวนป่าไม่กล้าบอกพี่แก้ว 

วันที่ 22 เมษายน  2552  พี่พิมจากศูนย์บำบัดเสพติดฯ มาติดต่อวิทยากรที่โรงพยาบาล  ดิฉันพาพี่พิมไปพบกับพี่แก้วเพื่อคุยเรื่องกิจกรรมในวันที่ 27 เมษายน 2552   วันนั้นพี่แก้วก็ชวนไปสวนป่าอีกครั้ง 

ดิฉันมาคิดดูอีกที  พี่แก้วมีงาน KM ที่ศูนย์บำบัดฯ เหมือนกับดิฉัน  พี่เขายังไปเลย แล้วทำไมเราถึงจะไม่ไป การเตรียมพร้อมรับงานนี้กับพี่แก้ว   โชคดี ดิฉันสืบค้นข้อมูลที่เกี่ยวข้องมาศึกษาและทำเอกสารเสร็จทันตามกำหนดและเอาไฟล์ไปส่งที่ศูนย์บำบัดฯ ในวันที่  23 เมษายน 2552  ก็ค่อยโล่งอกไปเปราะหนึ่ง  ขาดเหลือเทคนิคอีกเล็กน้อย คิดว่าการไปสวนป่าพ่อครู ฯ จะช่วยเติมเต็มในสิ่งที่อยากรู้   จึงคุยกับพี่แก้ว  พี่แก้ว....ไก่เคลียร์ตัวเองได้แล้ว ตัดสินใจจะไปกับทีมด้วยนะคะ แต่อำไว้ก่อนนะคะพี่อย่าพึ่งบอกใคร อิอิ  อำได้หรือเปล่า 

วันที่ 24 เมษายน 2552 โทรหาน้องดา สอบถามเวลาเดินทางไปสวนป่า  บอกผลการตัดสินใจให้น้องดาทราบและนัดหมายจุดรับขึ้นรถเช้าวันที่ 25 เมษายน 2552  มีนัดกับครอบครัว  ตอนเย็นพาน้ำฝนหลานสาวไปเลี้ยงที่ร้านเพ้งเนื้อย่างเกาหลีที่เมืองเก่าหลังเรียนจบผู้ช่วยทันตแพทย์  ผลัดเธอมาหลายเวลา  คืนนั้นดิฉันได้โอกาสบอกแม่กับน้องว่าพรุ่งนี้จะไปบุรีรัมย์  แม่อุทานออกมาเสียงดังว่า  "ไปบุรีรัมย์อ๊ะ เหรอ ไปอีกแล้วเหรอ" พวกเราหัวเราะกับเสียงของแม่  แต่ที่แน่ ๆ แม่ทำข้าวต้มผัดไว้ เลยขอแม่ไว้ 20 กีบจะเอาไปฝากพ่อครู และคุณ Fa ทั้งหลายที่สวนป่าฯ ค่ะ

เช้าวันที่ 25 เมษายน 2552  เวลา  07.30  น.  เป็นเวลาออกจากบ้าน  ให้น้ำฝนไปส่งที่หน้าปากซอย ขึ้นรถกับทีม 

สรุปว่าได้ไปสวนป่าพ่อครูบาฯแล้วจริง ๆ นะคะ 

พวกเราไปครั้งนี้ 4 คน  มีน้องลดาเป็นโชว์เฟอร์  พี่แก้ว  น้องไก่ ประกาย   ทุกคนไปสวนป่าเป็นครั้งแรกนะคะ  ตื่นเต้นมาก  คุยกันตลอดทาง  ถึงเรื่องราวต่าง ๆ  คุยเรื่องงาน   คุยเรื่องบล็อก  คุยมาถึงเรื่องฟักยักษ์ ขณะนั้นรถวิ่งมาถึงแถวบ้านไผ่  ก็ได้ยินเสียงตุ๊บดัง ๆ  เหมือนมีอะไรมากระทบ  ข้าวของที่กระเป๋าฝาเปิดของดิฉันของหล่นจากกระเป๋าและแผ่น VCD เพลงของน้องลดาหล่นกระจายที่พื้น 

คำแรกที่ดิฉันบอกน้องลดาว่า 

"ดา  ระวัง เราถูกชน  ประคองรถให้ดี ๆ นะอย่าตกใจ" 

เหตุเกิด  : รถโตโยต้า Forjuner สีขาว ทะเบียนป้ายแดง มีสัญญาณไฟฉุกเฉินบนหลังคา ขับมาด้วยความเร็วกว่า 100 กม/ชม. คนขับบอกว่ากลับมาจากงานพระราชทานเพลิงศพ เมื่อคืนไม่ได้นอน รีบขับรถกลับบ้านที่บรบือ กำลังจะแซงรถน้องลดา  เขาเห็นรถปิ๊คอัพสีน้ำตาลที่แล่นตามหลังเขามาพุ่งออกมาจะแซงก่อนหน้าเขาตัดสินใจแซงน้องรถน้องลดา  เขาจึงหลบเข้ามาในช่องทางเดิม จึงพุ่งเข้าชนบั้นท้ายของรถน้องลดาอย่างจัง  ดีนะคะบั้นท้ายดี  มียางอะหลั่ยรับแรงปะทะ  รถน้องลดาเสียหลักไม่มาก   

น้องลดามีสมาธิดีมาก  สามารถประคองรถไม่เบรคกระทันหัน  โชคดี รถเราไม่พลิกคว่ำ  และไม่มีรถคันอื่นตามหลัง  ไม่งั้นเหตุอาจรุนแรงกว่านั้นถูกชนซ้ำก็เป็นได้  คิดแล้วขนลุก  ช่วงนี้  เอาภาพมาให้ดูกันค่ะ                     

หลังจอดรถที่ปลอดภัย  พวกเราก็ไปดูความเสียหายที่เกิดขึ้น  พร้อมกับรถของคู่กรณีก็จอดห่างจากรถพวกเรา  ประมาณ 100 เมตร  จากนั้นก็ติดต่อเครือข่ายต่าง ๆ มาช่วยเหลือกัน

โทรแจ้ง 191  ตำรวจบอกว่าให้ตกลงคุยกันเองระหว่างคู่กรณี  ถ้าตกลังกันไม่ได้ให้โทรบอกตำรวจอีกครั้ง  ข้อมูลต่าง ๆ ไม่ชัดเจน  ท้ายสุดเราต้องตามตำรวจมาดูแลให้อีกครั้ง 

 

 

มีตำรวจจราจร 3 ท่าน กำลังจะไปเรียนเห็นเหตุการณ์พอดี จึงมาให้คำแนะนำและจะช่วยเป็นพยานให้กับพวกเรา  จากนั้นท่านทั้ง 3 ก็ขอตัวเดินทางไปเรียน  ก่อนไปยังให้เบอร์โทรติดต่อเอาไว้ให้กับคุณลดาของเรา ตำรวจจราจรทั้ง 3 ท่านเป็นกัลยาณมิตรที่ใจดีจริง ๆ ขอคารวะ  

 

 

น้องลดา  ก็เป็นแฟนตำรวจ  โทรให้คำปรึกษาเป็นระยะ  แถมมีเครือข่ายเพื่อนของแฟนอยู่โตโยต้าบ้านไผ่แวะมาดูแลพร้อมช่างของบริษัทและประเมินความเสียหายให้ 

 

 

พวกเรารอการจัดการเรื่องราวต่าง ๆ ที่สภอ.บ้านไผ่  ราว 5 ชั่วโมงได้ค่ะ  กว่าจะได้เรื่อง ทั้งอากาศก็ร้อนอบอ้าว ทำเอาพวกเราเหนื่อยล้ากันเลยนะคะ  โดยเฉพาะน้องลดา  โทรขอกำลังใจเป็นระยะ ๆ แต่ใจเธอเด็ดมาก  ถึงยังไงจะต้องไปที่สวนป่าฯให้จงได้  โดยจะขับรถต่อไปเอง  ดิฉันมองวาค่อนข้างเสี่ยงแม้ไม่ได้ขับช่วงกลางคืน แต่ไฟท้ายข้างขวาไม่มี  ก็เกรงจะมีโอกาสเกิดเหตุอันตรายซ้ำได้  ทุกคนเริ่มคิดตาม  และเห็นด้วย  จากนั้นพวกเราช่วยกันคิดว่าต่อจากนี้จะทำอย่างไร  ไปต่อ หรือถอยกลับขอนแก่น 

พวกเราน่าจะมีทางเลือก น้องไก่ ผู้ประสานงานคนเก่ง  ไม่รอช้า  โทรหาน้องสายลม  ได้ความ   น้องสายลมขณะนั้นอยู่ขอนแก่น กำลังประชุม เธอน่ารักมากรับมาดูแลพี่ ๆ  เธอก็มาถึงพวกเราช่วงเกือบบ่าย มาให้คำปรึกษาช่วยเหลือพวกเราและรอรับพวกเราไปสวนป่า ฯ ในครั้งนี้ด้วย  โชคดีจริง ๆ ค่ะ   

พวกรามารอใบเคลมจากบริษัทประกันที่ศูนย์โตโยต้าบ้านไผ่   และน้องลดาฝากรถไว้ที่นั่น แล้วจึงได้เดินทางมุ่งสู่สวนป่าพ่อครูค่ะ 

      

 

 

ช่วงเกิดเหตุ รอจัดการคดีความต่าง ๆ  พวกเราไปนั่งหลบแดดอยู่ป่าไม้ข้างทาง  เลยถ่ายรูปป่า ๆ เอาไว้ก่อนเผื่อไปสวนป่า ฯ ไม่ได้  มิเช่นนั้น  พวกเราคงได้เที่ยวแค่สวนป่าข้างทางที่บ้านไผ่นั่นเองแหล่ะค่ะ 

 

 

งานนี้ได้ไปถึงสวนป่าของพ่อครูได้อย่างปลอดภัย

ถึงสวนป่าประมาณ 16.00 น.ค่ะ  

ต้องขอขอบคุณน้องสายลม สุภาพบุรุษที่ดูแลพวกเราเป็นอย่างดี

ขอขอบคุณจริงค่ะ

วันนี้ขอบันทึกแค่นี้ก่อนนะคะ

 

กัญญา