Lifelong Education เป็นสิ่งที่ฉันสัมผัสมาตลอดชีวิตการเดินทาง ตั้งแต่แรกเกิด  วัยเด็ก วัยผู้ใหญ่ ดูเหมือน ฉันกับ lifelong  education จะไม่เคยแยกจากกัน   มหา'ลัยชีวิต นั้นนำพาให้ฉันเดินสู่ถนนคนดีมีคุณธรรม โลกที่สร้างสรรค์ และพัฒนาทั้งพอ เพียง และความหลงในปัจจัยที่นำพาไปตามครรลองชีวิต

หากในวัยที่ความตรึกตรอง ภาวะที่สุขงอมของสังขารกลับมีบางอย่างทำให้ฉันสดชื่นขึ้น มากกว่ารอวันที่สังขาร ความคิดที่ดีงาม ร่วงโรยไปตามกาลเวลา เหมือนใบไม้ร่วงโรย และรอวันที่ต้นไม้ที่เคยยืนยงกลับค่อยๆเอนกายทอดร่างลงสู่แผ่นดินกลับคืนสู่ธรรมชาติอย่างสงบ

แม้รับรู้ถึงสังขารที่ร่วงโรยตามกาลเวลา หากความคิดอ่านกลับสวนทาง นั่นหมายถึงเกิดความขัดแย้งภายในขึ้น การรับธรรมะและการฝึกปฏิบัติธรมตามผู้สำเร็จ เป็นหนทางและเป็นยาที่จะสมานความขัดแย้งและยอมรับสภาวะที่เกิดขึ้นอย่างมีความสุข สามารถจัดการบริหารชิวิตได้อย่างพอเพียงและเป็นสุข พร้อมที่จะแบ่งปัน

ก่อเกิดการบริหารการจัดการกับชีวิตให้ได้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อสังคมมนุษย์  ต่อการเรียนรู้การแลกเปลี่ยนเพื่อสร้างองค์ความรูจึงถือกำเหนิดในโลกไซเบอร์ โลกไร้พรมแดน ที่ผู้คนสามารถควบคุมการนำความรู้และสิ่งต่างไมใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อตัวเอง สังคม และประเทศชาติ

และนี่เป็นหลายๆกิจกรรมที่ฉันได้รับโอกาสจากกัลยาณมิตรให้ได้ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ทั้งให้และรับอย่างมีความสุข เกิดการต่อยอดองค์ความรู้ ที่นับเป็นจุดเริ่มต้นของ สังคมgotoknow ซึ่งฉันได้เข้ามาเรียนรู้ แลกเปลี่ยน ถ่ายน้ำในแก้วเดิม เติมน้ำใหม่ และผสมสานความสวยงามพร้อมนำน้ำในแก้วออกไปใช้ให้เกิดประโยชน์ และพร้อมเติมเต็มตลอดเวลา เพราะน้ำในแก้วของฉันยังมีที่ว่างเสมอ

กิจกรรมที่ฉันสัมผัสดูและร่วมรับรูการถ่ายทอดความรูสึกของคณาจารย์ของศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน

จ.เพชรบุรี จึงเป็นหนึ่งกิจกรรมหนึ่งที่เข้าสู๋กระบวนการ การเรียนรู้ตลอดชีวิต ( Lifelong Education  )

ฉันขอเก็บความประทับใจไว้ ณที่นี่ ด้วยภาพเพื่อเปิดโลกทัศน์ของฉันให้ก้าวไกล

 

 

นึกว่าอ.ขจิตหายไปไหน อยู่นี่เอง

 

 

 

ค่ะเกลียวปริศนาถูกแก้ออกแล้ว มันเป็นเพียงการเริ่มต้นที่ชาวกศน.เพชรบุรี และพวดเราต้องวางแผนเพื่อสร้างกิจกรรมที่จะสามารถนำพาเรือใหญ่ลำนี้ให้ได้ข้ามพ้นธารา แม้มีอุปสรรคขวางกัน หากในมุมมองของฉันมันคือสิ่งท้าทาย เป็นปริศนาที่ควรค่าแกการเรียนรู และก่อเกิดประโยชน์ต่อวงการ การศึกษา แม้ว่ามันจะเป็นเพียงฟันเฟืองที่เล็กๆ และเป็นการก้าวข้ามเส้นแบ่งเขตความเหลื่อมล้ำทางปัญญาซึ่งมีเครื่องมือที่มีประสิทธ์ภาพในการต่อสู้เพื่อลดปัญหาความขัดแย้ง และเติมเต็มความเข้าใจ สภาวะการอยู่ร่วมกันอย่างสันติ และมีความสุขต่อไป

สุดท้ายนี้หากชีวิตพวกเรายังดำเนินอยู่ ขอเพียงเรามีใจให้กัน ปันรักที่มีอยู่ เติมเต็มความรักกันวันละนิด ไม่นานความรักที่กระพร่องกระเพร่งในแก้วของเราจะเต็ม และพร้อมที่จะแบ่งปันเพื่อมวลชนต่อไป