ม>> เป็นบรรทัดฐานหนึ่งของการมาที่นี่ ถ้าไม่หลงทางถือว่ามาไม่ครบหลักสูตร คณะของชาวชลบุรีก็เช่นกัน หลงทางเอาตอนจวนจะมาถึงอยู่แล้ว อาจารย์ขจิตกับคุณดาออกไปตาม หายไปนานเหมือนกัน ประมาณ 1 ชั่วโมง ชาวคณะจึงหอบกระเป๋าพะรุงพะรังมาถึง ..คืนนี้ลมสงบนิ่ง อากาศอบอ้าว นักศึกษาเหนื่อยอ่อน คาดว่าอาบน้ำเสร็จตอนเที่ยงคืน ความเหน็ดเหนื่อยคงจะนำพาไปเฝ้าพระอินทร์ ..ขอให้หลับฝันดีนะลูกหลานเอ๋ย พรุ่งนี้เช้าเราค่อยมาพบปะกัน
>> คุณสุชาดาเล่าให้ฟังว่า ชวนอาจารย์ขจิตออกไปรับ
แทนที่จะให้คณะนักศึกษาแพทย์รีบเข้าที่พัก
กามนิตหนุ่มแกล้งให้ลงเดินเข้ามาระยะทาง 3-400 เมตร
บอกว่ารถโค๊ชสูง 2 ชั้นเข้าไม่ได้ ขอให้นักศึกษาเดินเท้าเข้าไปก่อน
ท่ามกลางความมืดตอน 5 ทุ่มเศษ
ชมหิ่งห้อย ชมดวงดาว ด้วยความทุลักทุเล
นี่แหละฤทธิ์เดชของกามนิตหนุ่ม..
>> ผ่านไป 1 คืน ตื่นเช้ามาเห็นหน้าตากันชัดๆ
ชวนกันไปนั่งที่ร่มไผ่ถามไถ่ใครเป็นใคร
มาทำไม คาดหวังอะไร คิดเห็นอย่างไร
สรุปว่า ครูบาเปิดประเด็น ที่นี่ที่ไหน มีความเป้นมาอย่างไรโดยสังเขป
หลังจากนั้นก็โยนไมค์ให้หมอเจ๊คนสวย แซ่เฮ คุยกับคุณหมอรุ่นลูกหลาน
มีอาจารย์ขจิตและคณะเราเป็นตัวซ้ำเติม
>> แดดออกเต็มท้องฟ้าสว่างไหว
หิวแล้ว..ชวนกันไปกินข้าว
แล้วก็เข้าสู่บน..นอนเรียน การฟังอย่างประณีต
ทุกคนนอนแผ่ ทำตัวให้เบาๆตามที่วิทยากรแนะนำ
หลังจากนั้นก็ลุกมา..บีบๆนวดสลับกัน
นั่งจ้องหน้า ถามคู่ของตนเอง เจ้าเป็นไผ เล่าให้ฟังหน่อย
อิ อิ
ฝากคุณหมอทั้งหลายจำหน้าไว้ให้ดี
วันข้างหน้าถ้ากามนิตไปโรงพยาบาล
ขอให้เลือกเข็มเบอร์ที่ใช้ฉีดช้างฉีดยาให้ด้วยก็แล้วกัน อย่าลืม อย่าลืม..
สวัสดีครับ ยังไม่มีโอกาสได้ไป ก็ขอมาเยี่ยมก่อนครับ ขอให้ทุกคนมีความสุข ประสบความสำเร็จทุกๆท่าน โชคดีครับ มากับหลาน ม่อน
สวัสดีค่ะ
ตามมาอ่าผ่านมาเห็นคะ
แต่ไม่ขอจำหน้านะคะ
ไม่ชอบวิถีชีวิตของแพทย์คะ
เรียนพ่อครู
ตามกามนิตหนุ่มมาค่ะ สงสัยจะหลับนก อิอิ
พ่อครู ทีมขอนแก่นจะหลงทางไหมนี่
ยังไม่ปรินซืแผนที่ออกดูเลยคะ