ช่วงนี้มีคนถามกันมากว่า ภาคอีสานปลูกยางพันธุ์อะไรดี

1.                          บ้างก็บอกว่า พันธุ์ RRIM 1200 (ก็พันธุ์ RRIM 600 แหละครับแต่ต้นตอก็ 600 ตาก็ 600)ซึ่งก็เสี่ยงพอสมควรเพราะว่าถึงแม้นว่าปลูกกันแพร่หลายหลายๆพื้นที่ แต่เป็นพันธุ์ยางที่เราได้มาจากมาเลเซียนานแล้วครับ ซึ่งตอนนั้นผมไม่รู้ว่าเราซื้อเขามาหรือลักเขามา ถ้าลักเขามาก็น่าจะดีครับเพราะเราคงจะลักได้ของดีในสมัยนั้น แต่ถ้าซื้อเขามาผมว่า มาเลเซีย เขาคงไม่เอาของดีที่สุดในสมัยนั้นมาขายเราหรอกครับ ซึ่งช่วงหลังๆพบว่า ยางพันธุ์นี้ อ่อนแอต่อโรคใบร่วงที่เกิดจากเชื้อไฟท๊อปเทอร่า มากเลยครับ ทั้งในแปลงขยายพันธุ์และยางแปลงใหญ่ และถ้าใครเก็บเมล็ดยางในอีสานไปเพาะสังเกตได้ว่า เมล็ดยางเริ่มงอกน้อยลง หรือว่าถึงจะงอกแต่ต้นที่สมบูรณ์น้อยลงมากครับ โดยเฉพาะตอนนี้ในพื้นที่ปลูกยางใหม่ (ภาคอีสาน ภาคเหนือ) จะปลูกกันมาก สมมุติว่า มีโรคใดโรคหนึ่งลงในยางพันธุ์นี้ ก็อันตรายพอสมควร

2.                          พันธุ์ RRIT 251 เป็นพันธุ์ยางที่สถาบันวิจัยยางไปได้มาจากเกษตรกร อ.นาทวี จ.สงขลา แล้วมาปลูกคัดเลือก ทดสอบจนได้ยางต้นที่คิดว่าดีที่สุดแล้วตั้งชื่อว่ายางพันธุ์ สถาบันวิจัยยาง 251 หรือเรียกชื่อเป็นภาษาหรอยๆ ว่า RRIT 251 (นี่ถ้าเป็นผมน่ะ จะเอาชื่อของลุงเจ้าของสวนมาตั้งน่าจะดีกว่า ไม่ก็ใช้ชื่อ นาทวี ก็เป็นการให้เกียรติกับเจ้าของเขาหน่อย) แต่เอาเถอะมันตั้งไปแล้วนี่นา แต่เท่าที่ผมได้ลองปลูกดู ดูแลค่อนข้างยากครับ ช่วงแรกๆ ลำต้นมันเลื้อยมาก ผมลองปักหลักแล้วเอาเชือกมันดู ปรากฏว่า ต้นยางไปถูกับหลักต้นเป็นรอยหมดเลยครับ ทรงพุ่มก็แตกไม่สมดุลกัน ยิ่งมาเจอลมแรงๆ ลำต้นโยกซ้ายโยกขวา ทำให้เปลือกปริ แตกกิ่งแตกแขนงทั่วทิศทั่วแดนเลยครับ และโดยเฉพาะดินไม่ค่อยสมบูรณ์ในภาคอีสาน ไม่ค่อยเหมาะครับ

3.                          พันธุ์ PBM 24 มีคนเอามาปลุกเหมือนกัน ซึ่งจะเหมาะหน่อยถ้าเป็นที่ลุ่มครับ แต่ปัญหาคือ กีดถี่น้ำยางจะค่อยๆ ลดลงๆ จนหมดน้ำไปเอง ส่วนหน้า 2 น้ำยาง ออกน้อยมาก

4.                          พันธุ์ JVP 80 เป็นยางของ ซี.พี. น่ะครับ อันนี้ก็ไม่แน่ใจถึงแม้น ซี.พี.เขาจะบอกว่า โตเร็ว ผลผลิตสูง เปอร์เซ็นต์เนื้อยางในน้ำยางสูง แต่ ยังไม่ได้มีการทดสอบให้เป็นเรื่องเป็นราวก็เสี่ยงพอสมควรครับ

5.                          ยางพันธุ์ ซีรี่ RRIM 2000 และ ซี่รี่ PB ของ มาเลเซีย ที่เขาว่ากันว่า และเริ่มมีการนำมาขยายพันธุ์ขายในอีสาน ไม่ว่าจะเป็น RRIM 2025 ที่โตเร็ว ให้น้ำยางมาก หรือ PB 350 ที่ว่ากันว่า เปอร์เซ็นต์ เนื้อยางแห้งในน้ำยางค่อนข้างสูง แต่ก็เหมือนเดิมแหละครับ ยังไม่ได้มีการปลูก การทดสอบในภาคอีสานเลย ก็ยังเสี่ยงอยู่ดีสำหรับมือใหม่หัดขับแบบพี่น้องชาวอีสานเรา

6.                          พันธุ์อื่นๆ ซึ่งก็มีบ้างเช่น พันธุ์ 226  พันธุ์ 311 หรือ พันธุ์ 235 ฯลฯ ก็ยังไม่ได้มีการปลูกการทดสอบที่เป็นเรื่องเป็นราวอยู่ดี

 

ฉะนั้น ถึงแม้นว่า เรามีสถาบันวิจัยยาง เรามีศูนย์วิจัยยางอยู่ในภาคอีสาน (ศูนย์วิจัย

ยางหนองคาย และศูนย์บริการวิชาการและปัจจัยการผลิตด้านพืชบุรีรัมย์) ก็ยังช่วยพี่น้องตัดสินใจได้น้อย พี่น้องก็เลยต้องทดลองต้องเสี่ยงกันเอาเอง แต่ยังไงก็ขอให้ตัดสินใจอย่างมีสติ อยู่บนพื้นฐานของข้อมูลบ้างครับ ไม่ใช่ว่าปลูกและประคมประหมมา เกือบ 10 ปี สุดท้ายแล้วเป็นพันธุ์ที่ไม่เหมาะกับภาคอีสานเอาเสียเลยก็เป็นเรื่องน่าเศร้าครับ เพราะการที่จะทดสอบพันธุ์ยางนั้นใช้เวลานานมากครับ 20 ถึง 30 ปี เชียวแหละ หรือใครมีไอเดียดีๆ ก็ลองๆช่วยกันดูครับ ส่วนผมก็จะพยายามปลูก ทดสอบ แล้วเอามาเล่าสู่กันฟัง โดยเฉพาะปีนี้ คิดว่าจะทดลองปลูก พันธุ์ JVP 80 , พันธุ์ RRIM 2025 , พันธุ์ PB 350 นอกเหนือจากพันธุ์ RRIM 600 และ RRIT 251 ที่ได้มีการปลุกไว้ก่อนหน้านี้แล้วครับ