..หนึ่งรากแก้วการอ่าน..เช่นฉัน ขอกำหนดเป็นปณิธานใจ ในการ “หยั่งราก” ให้ลึกที่สุดตราบทีมีแรงและลมหายใจ**

 

สู่…อาศรมร่มรัก[บทชีวิต..คืนอำลา]

  

มหัศจรรย์ร่มสักรักห่ม

รื่นรมย์ดวงจิตประภัสสร

เริ่ม..เรียน..รู้..ชีวิต..ทุกบทตอน

ประนมกรก้มกราบกราน.ครูกานท์.เอย

 

 

..คืนอำลา..

นั่งนึกหมองมองจันทร์กระจ่างฟ้า          แสงจันทราสว่างวับจับใจฉัน

สายลมพลิ้วอ่อนละมุนกลางแสงจันทร์   ใต้สักนั้นเห็นเงา..เหงาหัวใจ

ทุกภาพงามยามมองผ่องดวงจิต           ยิ่งเพ่งพิศแพรวพราววับวาวไหว

เสียงครูบอกปิดแสงของดวงไฟ           จันทร์สวยใสฉาบไล้ทั่วไพรวัลย์

ส่องลอดเล็ดใบสักประจักษ์ฉาย          แวววับพรายทั่วลานสักมิเหหัน

เสียงทุ้มทุ้มนุ่มหูครูดังพลัน                 บอกศิษย์นั้นได้เล่าความในใจ

อยากบอกใจฝากใจดั่งใจฝัน               ใบสักนั้นเฝ้ารับรู้อยู่ไหวไหว

พวกเราเงียบเพื่อก่นค้นหัวใจ               เตรียมออกไปเอ่ยขานผ่านอักษรา

เสียงจั้กจั่นเรไรก้องในป่า                   เพื่อนรักจ๋า..โปรดได้บอกอย่าหวั่นไหว

เสียงเพื่อนเพื่อนพี่น้องบอกความนัย     สิ่งที่ได้เขียนอ่านผ่านบทเรียน

บทชีวิตทุกบทกำหนดแน่ว                 ได้เลือกแล้วเส้นทางการอ่านเขียน

ครูรากแก้ว..ทุกคนมีพากเพียร           ไม่ลืมเลือนขุนเขาก้าวข้ามพลัน

น้ำตาค่อยรินไหลจากใจฉัน                ภาพของวันคืนวานค่อยผ่านผัน

โอ้ครูแก้วศิษย์จำลาจรจรัล                พระคุณนั้นจำจรดหมดหัวใจ 

 

   

บทชีวิต ณ ทุ่งสักอาศรม

 

กลัวที่จะกล้า..

          ครูพูดสัพยอกฉันพร้อมรอยยิ้มที่อบอุ่น .. “คนเชียงใหม่ เวลาสั่นเขายกขาขึ้นด้วย”..เมื่อฉันแสดงอาการสั่นผับๆ ครั้งนำเสนอผลงานในชั่วโมงแรกของการเรียนวันแรกที่หน้าห้อง  สั่นจริงๆ ไม่ได้เสแสร้งเลย  มื่อสั่น  เสียงสั่นจนพูดเกือบไม่เป็นภาษา  ขาสั่นมากโดยเฉพาะขาขวา สั่นจนต้องยกขึ้นไปไพล่ไว้ด้านหลังขาซ้ายตั้งหลายครั้ง  หลายนาทีทีเดียวอย่างไรก็ไม่เลิกสั่นจนต้องเลิกพูด  โห.. ศน.อ้วนเอ๋ยผ่านมาตั้งหลายร้อยเวที..ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ได้    ตัวเองเท่านั้นที่ตอบได้คือ.. กลัวครูกานท์มากนั่นเอง  กลัวตั้งแต่ยังไม่เห็นหน้า ยิ่งเห็นหน้าก็ยังกลัวอยู่ ร่างกายจึงไม่สามารถต้านแรงใจได้..จึงเป็นเช่นนี้  ครูคงไม่ทราบว่าจริงๆแล้วอยากเรียนรู้กับครูมากที่สุด  นานมาแล้ว  จนกระทั่งครูหยิบยื่นโอกาสอันงดงามให้..ครูคะ เป็นความกลัวแต่ก็กล้าในการรับรู้ความรู้จากครูค่ะ..กลัวที่จะกล้า เพื่อเสาะหาความรู้พลัน..เพียงเพิ่มความเชื่อมั่น เส้นทางฝันนั้นเป็นจริง…ฉันจะกล้าที่จะก้าวต่อไป..

 

กล้าที่จะกลัว..

          บทชีวิตบทนี้..ยิ่งใหญ่ในความรู้สึกมาก ครูหยิบยื่นเสรีภาพในการเรียนรู้ให้ลูกศิษย์ทุกคนขึ้นอยู่ว่าใครจะรู้จักใช้เสรีภาพนี้ให้ตรงกับความหมายมากที่สุด  เสรีภาพในการไขว่คว้าหาความรู้  เรียนรู้ร่วมกลุ่มร่วมหมู่พวก  อยู่ในกฎเกณฑ์ ข้อตกลงที่สร้างขึ้น อยู่อย่างมีวินัย            ..ยอดเยี่ยมจริงกลวิธีสร้างคนดีของครูที่ฉันสัมผัสได้    แม้ว่าในบางครั้ง ฉันคิดว่าครูต้องกล้าเสี่ยงมากทีเดียวกับการสูญเสีย     เพื่อให้ศิษย์รักเดินทางสู่เป้าหมายได้สำเร็จ  โดยมีจิตสำนึกในความเป็นคนดีมากที่สุด   ครูให้ความสำคัญเรื่องความเกียจคร้านมาก ความเกียจคร้านเป็นศัตรูของความสำเร็จ    ครูบอกว่า “เจ้าความเกียจคร้านนั้น ตัวตนของมันค่อยๆสั่งสมจากพฤติกรรมหลีกหนีการปฏิบัติ  หนีความยาก หนีความลำบาก  หนีอารมณ์อันไม่พึงปรารถนา   โดยมันจะซุกแอบแฝงอยู่ในตัวเรานี่แหละ..เราจะต้องเอาชนะมันให้ได้   เพื่อการก้าวย่างได้อย่างภาคภูมิใจ

 

แกะใจ..อ่านชีวิตเขียนชีวิต

บทอ่านเขียนชีวิตบทนี้..เป็นยอดบทเรียน  ณ เกาะดอกไม้ ในทุ่งสักอาศรม   ครูสอนวิธีคิดแบบโยนิโสมนสิการ  คิดแยบคายแยบยล  คิดสืบสาวหาเหตุ  ทุกคนต้องคิด คิด คิด  มองชีวิตแบบทะลุทะลวง  ไม่แตะๆเพียงผิวเผินเท่านั้น   เพราะชีวิตคือชีวิต    ฉันยอมรับว่าตลอดชีวิตของฉัน..ฉันเพิ่งพบวิธีการจัดการเรียนรู้ของครูกานท์ที่วิเศษสุด  ในภาคเช้าของวันที่ ๙ เมษายน ๒๕๕๒ ตั้งแต่เก้าโมงเช้าจนถึงเที่ยงครึ่ง  ฉันและเพื่อนๆต้องค้น  ค้น และค้นหาคำตอบจากปริศนาชีวิตที่ครูกำหนดให้  ..สืบ  ค้น  หาคำตอบ เมื่อคิดว่าถูกแล้วนำมาบอกเล่าให้ครูฟัง  ครูกำหนดคะแนนให้เต็มสิบ ได้สิบเมื่อไหร่แสดงว่าค้นพบแล้ว “ปริศนาชีวิต”  กลุ่มของฉันใช้เวลารวม ๓ ชั่วโมงกว่าในการเรียนรู้  เดินเข้าเดินออกในเกาะดอกไม้..เข้าไปค้นหาคำตอบแล้วออกมานั่งสานเสวนากัน  เมื่อรวมเป็นคำตอบของกลุ่มแล้วจึงไปพบครู  บอกเล่าให้ครูฟัง  รวม ๔ ครั้ง  ครั้งแรกได้ ๖ คะแนนครึ่ง  ครั้งที่สองได้เพิ่มอีก ๑ คะแนน เป็นเจ็ดคะแนนครึ่ง  ครั้งที่สามตอบได้ตรงประเด็นคะแนนพรวดขึ้นไปเป็น ๙ อีกหนึ่งคะแนนต้องไปเขียนชีวิต ถึงพบสัจธรรมของชีวิต..ขอไม่เฉลยนะคะ ครูขอสัญญาแล้วว่า การค้นพบชีวิตนั้นทุกคนต้องค้นเอง..เพื่อนๆที่สนใจตามไปทุ่งสักนะคะ..ไปหาครูแห่งชีวิต วิธีการแกะใจ..อ่านเขียนชีวิตของครูน่าทึ่งมากค่ะ

                                                            

                        

                            ..มุมหนึ่ง..ของปริศนาชีวิตบนเกาะดอกไม้

                               

  

ปณิธานใจ..ครูรากแก้วการอ่าน

          ยังจำภาพ...มวลรวมของเด็กไทยในวันนี้ของครู ..เกียจคร้าน หนักไม่เอาเบาไม่สู้ ชอบสบาย นิ่งใบ้  ไร้แก่นสาร กล้าในทางเสื่อม  เปราะบาง  อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้  ไม่รักการอ่าน  คิดไม่เป็น  หย่อนมารยาท ไร้รากวัฒนธรรม ฯลฯ ..ท้ายสุด ครูถามพอหรือยัง..ครูยังบอกอีกว่าสาเหตุน่ะหรือ อันดับหนึ่งคือครอบครัว..แตกแยก  เลี้ยงด้วยเงิน ปล่อยปละละเลย ไม่รักการอ่าน บริโภคนิยม เลี้ยงดูแบบผิดๆ..(เป็นความเจ็บปวดมากกว่าเสื้อเหลืองน้ำเงินแดงเสียอีก..จริงไหมล่ะคะ..)

          ดังนั้นบทอ่านเขียนชีวิต “หนึ่งรากแก้วการอ่าน” เช่นฉัน ..ขอกำหนดเป็นปณิธานใจ ในการ “หยั่งราก” ให้ลึกที่สุดตราบทีมีแรงและลมหายใจ**   เพื่อแก้ไขมวลรวมของเด็กไทยในวันนี้ทุกประเด็น  โดยเฉพาะอย่างยิ่งการอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้  และการสร้างนิสัยรักการอ่าน ดังบทกวีแสนงดงามของครูกานท์ที่เคารพยิ่ง..

                     รากไทรแผ่ปกพื้น          พสุธา

                     แก้วเกดกระดังงา           มิ่งไม้

                     การเวกสาลิกา              เกาะกิ่ง ก้านเอย

                          อ่านกาพย์กล่อมไม้ไหล้   เพราะพริ้งเพลินฟัง     

 

 

                   

 

 

ฉันจะไม่ลืม

..น้ำเสียงของครูที่หนักแน่นและมั่นคงยิ่งนัก...หลังจากพิธีบายศรีสู่ขวัญ ก่อนพิธีปิดค่าย..

 

อย่าเป็นศิษย์เป็นครูแค่มายา

อย่ากลับมาถ้าไม่รักการอ่าน

อย่าบอกว่ารู้จักครูกานท์

ถ้ามิกินจิตวิญญาณอ่านตัวเอง

 

                             ..ด้วยสัญญาใจค่ะ..

 

                         จะเป็นศิษย์ของครูทั้งหัวใจ

                         จะกลับไปด้วยใจรักการอ่าน

                         จะบอกว่าเป็นศิษย์(ดี)ของครูกานท์

                         ด้วยมีจิตวิญญาณอ่านตัวเอง..

              

                        

                                          

 

 

เพื่อนๆที่สนใจอ่านทั้ง ๔ บท ค่ะ..

๑.สู่..อาศรมร่มรัก   บทเริ่ม    http://gotoknow.org/blog/snauon/255164

๒.สู่..อาศรมร่มรัก   บทเรียน  http://gotoknow.org/blog/snauon/255623

๓.สู่..อาศรมร่มรัก   บทรู้       http://gotoknow.org/blog/snauon/256032

๔.สู่..อาศรมร่มรัก   บทชีวิต   http://gotoknow.org/blog/snauon/256869

สวัสดีค่ะ..