ประทับใจมากค่ะ

ขอชื่นชมว่าเป็นบทความที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้ในมุมหนึ่งของสัจธรรมแห่งชีวิต ตั้งแต่ บทเริ่ม บทเรียน บทรู้ และบทชีวิต เป็นการถ่ายทอดภาษาที่ลึกซึ้ง กินใจ ทำให้ผู้อ่านคล้อยตามอารมณ์ของผู้เขียนที่เอ่อล้นด้วยความศรัทธา อ่านแล้วฮึกเหิมกับการหยั่งรากแก้วการอ่าน แต่บางครั้งก็กลัวที่จะกล้าเพราะรู้ว่าความเป็นจริงบางครั้งก็นำมาซึ่งความเจ็บปวด เพราะเราอ่านตัวเองแล้วรู้ว่าเราเป็นอย่างไร ...

เฮ้อ..แอบอิจฉา (อีกแล้ว)ที่ได้เห็นภาพสวยของครูตุ๊กแกกับศน.อ้วนค่ะ

และขอยืนยันว่าอยากเป็นลูกศิษย์ของครูกานท์เหมือนเดิมค่ะ

จาก น้องขวัญลินลดาเองค่ะ