น้องต้อมจ๋า..

หลายครั้งเช่นกันค่ะ..ที่พี่อ้วนพลาดโอกาสดีๆของชีวิต

ที่เกิดจากสาเหตุ..ความกลัว..ความไม่กล้า..ความไม่มั่นใจ

พี่อ้วนขอนำคำพูดของครูกานท์มาบอกน้องต้อมนะจ๊ะ..

    ..ความเขินอาย  เกิดจากปมซ่อนเร้นบางอย่างที่ไม่อยากเปิดเผย  ปมซ่อนเร้นของการขาดประสบการณ์  ขาดความรู้  ขาดความเข้าใจที่ลึกซึ้งและกว้างขวางเพียงพอ  ปมอุปสรรคปัญหาและข้ออ่อนด้อยในตนเองของคุณ ฯลฯ

   ..ถ้าคุณต้องการชนะมัน  คุณจะต้องเปิดเผยมัน  เรียนรู้มัน  เข้าใจมันและหาวิธีกำจัดมัน  ความไม่กล้าและความไม่เชื่อมั่นก็คล้ายๆกันนั่นเอง  มันเกิดจากปมที่คุณขาดและซุกซ่อนไว้  วิธีกำจัดปมที่ดีที่สุด ก็คือ เร่งเติมเต็มสิ่งที่ขาดและบกพร่องนั้นเสีย..

อิอิ..พี่อ้วนก็พิมพ์ไป..เตือนตัวเองไปด้วยแหละค่ะ

เพราะพี่อ้วนก็ต้องแก้ไขตัวเองอยู่เช่นกัน

เหมือนกลัวครูกานท์ค่ะ..สั่นผับๆ ด้วยคิดอยู่เสมอว่าครูเก่งมาก เราพูดอะไร ทำอะไร จะผิดหมดหรือเปล่านะ  ครูจะว่าให้ไหมนะ  ครูจะตำหนิไหมนะ  แต่พอพี่อ้วนพยายามสร้างความเชื่อมั่นให้ตัวเอง จากวัน..เป็นสองวัน..ที่ค่าย ฯ ได้สัมผัส ได้เรียนรู้กับครูแล้วก็สบายใจเพิ่มมากขึ้น ยิ่งรู้ว่าครูใจดี ไม่ดุ  ก็มีความกล้าเพิ่มขึ้นค่ะ  กล้าจะเขียนความคิดของตัวเอง และกล้าที่จะไปบอกกล่าวต่อที่ประชุม ..อึมม์..ดีขึ้นจริงๆค่ะ

น้องต้อมลองนะคะ..

ตอนนี้พี่อ้วนก็กล้าแล้วค่ะ..กล้าที่จะก้าว

บนความมุ่งมั่น..ศรัทธา และความถูกต้อง

โห..คุยเสียยาวเลย..

น้องต้อมมีความสุขดีนะคะ..รักษาสุขภาพกาย+ใจด้วยนะคะ

ชุ่มฉ่ำๆ..เย็นๆ..ในการทำงานนะคะ (ท่ามกลางอากาศร้อนจัด)

ด้วยรัก..พี่อ้วน