วันนี้..ฉันได้มีโอกาสเข้าไปเดินเล่นใน YouTube ก็เลยได้เจอกับคลิปนี้โดยความบังเอิญ    และช่างน่ามหัศจรรย์เหลือเกินกับสาววัย 47 ปี ชาวสก็อตผู้มีนามว่า Susan Boyle (ซูซาน บอยล์)    ที่ได้สมัครเข้าร่วมรายการประกวดร้องเพลง Britain′s Got Talent ทางสถานีไอทีวีอังกฤษ เมื่อวันเสาร์ที่ 11 เมษายน 2552    

 

ด้วยรูปลักษณ์ที่ไม่มีส่วนใดจะเปล่งประกายของความเป็นดาวออกมาให้ใครได้เห็น    สาวเจ้าเนื้อท่าทางเฉิ่มๆ เชยๆ คนหนึ่งที่ปรากฏตัวบนเวทีใหญ่    วินาทีแรกที่เธอปรากฏตัวบนนั้น..ฉันเห็นสายตาของคณะกรรมการผู้ชายสองคนและผู้ชมส่วนใหญ่มองเธอเหมือนเป็นตัวตลก    หลายคนแสดงอาการเยาะเย้ย    ยิ่งตอนหนึ่งที่เธอบอกว่าเธออยากจะเป็นเหมือนนักร้องนักแสดงนามElaine Paige (เอเลน  เพจ) ที่ได้รับฉายาว่าเป็น "สุภาพสตรีอันดับหนึ่งของวงการละครเพลงอังกฤษ"

จนกระทั่งเมื่อเสียงดนตรีได้บรรเลงและเธอเริ่มขับขานบทเพลง I Dreamed a Dream จากละครเพลงเรื่อง Les Miserables  ทุกคนในฮอล์รวมทั้งคณะกรรมการต่างก็ตะลึงกับเสียงร้องมหัศจรรย์ของเธอ    ต่างก็ปรบมือให้    และเมื่อบทเพลงนั้นจบลงก็มีเสียงปรบมือดังกระหึ่มไปทั้งฮอล์

 

I dreamed a dream in time gone by
When hope was high
And life worth living
I dreamed that love would never die
I dreamed that God would be forgiving.

 
Then I was young and unafraid
And dreams were made and used 
And wasted
There was no ransom to be paid
No song unsung
No wine untasted.
 
 
But the tigers come at night
With their voices soft as thunder
As they tear your hope apart
As they turn your dream to shame.
 
 
And still
I dream he'll come to me
That we will live the years together
But there are dreams that cannot be
And there are storms
We cannot weather...
 
 
I had a dream my life would be
So different form this hell I'm living
so different now from what it seemed
Now life has killed
The dream I dreamed.
 

 

 

ฉันชอบที่อแมนดาคนสวย (จากการวิเคราะห์ของฉันกับอาจารย์จ๊ะ..และคิดว่าหลายท่านก็คิดแบบเดียวกัน)ซึ่งเป็นหนึ่งในสามคนของคณะกรรมการบอกว่า..  "ฉันรู้สึกตื้นตันมากเลย     เพราะรู้ว่าในตอนแรกนั้นทุกๆ คนในที่นี้ได้กำลังต่อต้านคุณ    ด้วยความสัตย์จริง..ฉันคิดว่านี่เป็นการปลุกให้ทุกคนได้ตื่นขึ้นจากความคิดที่พวกเขาได้เห็นคุณในตอนแรก    มันเป็นเรื่องที่เยี่ยมมากๆ ที่ได้ฟังเสียงคุณในวันนี้ค่ะ"

คณะกรรมการ..ท้ายที่สุดก็เทคะแนนให้เธอ

เป็นการแจ้งเกิดภายในสัปดาห์เดียวของดาวดวงใหม่ที่โด่งดังจากเกาะอังกฤษไปยังทวีปอเมริกา    สื่อมวลชนต่างก็ขอสัมภาษณ์เธอเป็นจำนวนมาก    แน่นอนที่หนึ่งในนั้นจะมีรายการของโอปราห์  วินฟรีย์ ด้วย  ^^

 

ฉันเชื่อเสมอในสิ่งที่เจ้าชายน้อยบอกกับสุนัขจิ้งจอกว่า .."สิ่งสำคัญมิอาจมองเห็นได้ด้วยตา"   อย่าได้ตัดสินคนเพียงเพราะหน้าตา หรือสิ่งเคลือบปิดภายนอก    ใช่ล่ะ..น้ำเสียงของเธออาจจะไม่ได้เพราะพริ้งหรือทรงพลังขนาดที่จะพาใครต่อใครเคลิ้มลอยไปได้ไกลแสนไกล    แต่สำหรับฉัน..เพียงเท่านี้ก็มหัศจรรย์พอแล้ว    และแอบสะใจเล็กน้อย (ก็ยอมรับว่าฉันนิสัยไม่ค่อยดีนิดหน่อย)กับท่าทีแต่แรกของผู้ชมส่วนใหญ่ที่มีต่อเธอ    จะมีสักกี่ครั้งกันที่เราจะเห็นผู้ชมทั้งหมดพากันตะลึงและ..เปลี่ยนใจมาเอาใจช่วยเธอ     ฉันขอเป็นคนหนึ่งที่อยากจะลุกปรบมือให้เธอดังๆ อีกครั้ง..และอีกครั้ง   

 

ฉันไม่สามารถหาโค้ดมาแปะได้  เพราะไม่มี (เนื่องจากเหตุผลใดก็มิทราบ--หาดูตั้งแต่เช้าแล้ว)   ฉันอยากจะชวนคุณคลิกเข้าไปดูการแข่งขันนี้บนเวทีของเธอเสียจริงๆ     ไปกันนะคะ  <คลิกที่นี่>   ฉันเชื่อแน่ว่าคุณจะต้องอึ้ง..ทึ่ง..และมีรอยยิ้มกว้างๆ บนใบหน้าเหมือนอย่างที่ฉันเป็น    เป็นอีกเรื่องดีๆ ที่เกิดขึ้นในวันนี้ของฉัน    และฉันก็ยอมรับว่าตัวเองน้ำตาคลอไปกับภาพที่ได้เห็นในคลิป    คงเพราะความตื้นตันใจและชื่นชมที่เธอได้รับเสียงปรบมือดังกึกก้องเป็นระยะเวลายาวนาน    จะมีสักกี่คนที่ไล่ล่าตามหาความฝันของตัวเองและสามารถทำให้มันเป็นความจริงขึ้นมาได้    ขอบคุณซูซาน  บอยล์ ที่ทำให้ฉันยิ้มได้ในวันนี้   

  

<คลิกที่นี่-ประวัติของเธอ>