คนธรรมดา

อาจารย์
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
Usernamechakrit_t
สมาชิกเลขที่70707
เป็นสมาชิกเมื่อ
เข้าระบบเมื่อ
ติดตาม{{ kv.owner.followee_count }}
ผู้ติดตาม{{ kv.owner.follower_count }}
สมุด{{ kv.user_statistic.blogs }}
บันทึก{{ kv.user_statistic.posts }}
อนุทิน{{ kv.user_statistic.journal_entries }}
ไฟล์{{ kv.user_statistic.files }}
ความเห็น{{ kv.user_statistic.comments }}
ดอกไม้{{ kv.user_statistic.given_votes }}
คำถาม คำตอบ
แพลนเน็ต
ประวัติย่อ

เกิด วันอาทิตย์ เดือน กุมภาพันธ์ 2498 

เริ่มเรียนชั้นอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลประจวบคีรีขันธ์ อยู่ชั้น ป.1 ตอน 4 ขวบนิดๆ

คุณพ่อเสียตอนอายุ 5 ขวบกว่า

ย้ายไปเรียนโรงเรียนเอกชน ศิริวิทยา ตอน ป.3 เพราะค่าเรียนถูกกว่า

คุณแม่เปลี่ยนสถานะจากแม่บ้านมาทำธุรกิจและรับจ้างเพื่อเลี้ยงลูกๆ 6 คน

เรียนป.5-7 ที่โรงเรียนวัดธรรมิการาม ต้องเดินไปเรียน ประมาณ 2-3 กิโลเมตรเห็นจะได้ ตอนเป็นเด็กดูเหมือนระยะทางมันจะไกลมาก

เรียน ม.1-5 ที่โรงเรียนประจวบวิทยาลัย ช่วงม.2-5 อยู่กับพี่สาวคนที่ 2 ซึ่งเรียนจบมาเป็นครูที่จ.ประจวบฯ ส่วนคุณแม่เข้ากรุงเทพฯไปดูแลพี่ๆ ที่ต้องเรียนมหาวิทยาลัย

เรียนปริญญาตรีที่คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รหัส 14...041 เลือกเข้าเรียนสาขาเคมีเทคนิค เพราะเขาบอกว่าจบไปทำงานเหมือนวิศวะ

เป็นนักกีฬาบริดจ์ของคณะฯและจุฬาฯเมื่ออยู่ตอนปี 3

เรียนจบไปทำงานโรงงานทอผ้าแถวบางนา ทำได้ 4 เดือนก็ออก เพราะเจ้าของเป็นหุ้นส่วนกัน เขาหาว่าเราเป็น spy ของอีกฝ่ายหนึ่ง

เดินเล่นแถวภาควิชาฯที่จุฬาฯตอนว่างงาน ศ.ดร.สมชาย ชวนให้มาเป็นอาจารย์ที่ ม.อ. นึกอย่างไรไม่รู้.ตอบตกลง

มาทำงานที่ ม.อ. อย่างเป็นทางการในวันที่ 7 พ.ย. 2518-ปัจจุบัน ที่ภาควิชาวิศวกรรมเคมี คณะวิศวกรรมศาสตร์

ไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศส ตอน ก.ค. 2520 กลับมาม.อ. พ.ย. 2523

เรียนจบเร็วเพราะเชื่อฟัง Professor มาก ทำที่เขาอยากจะให้ทำ ทำในเรื่องที่ตัวเองไม่ได้สนใจสักเท่าใด Thesis ก็ตั้งไว้ในหิ้งในลังเก็บของไปหลายปีแล้ว

อยู่ 3 ปีเศษ ไม่ได้กลับเมืองไทยเลย เพราะเจ้าของทุนไม่ออกค่าตั๋วเครื่องบินให้ เคยมีครั้งหนึ่งตู้โทรสาธารณะเสีย สามารถต่อมาเมืองไทยได้โดยไม่เสียเงิน นักเรียนต่างชาติเข้าคิวกันโทรฟรีตลอดคืน รวมตัวผมเองด้วย

ใช้เวลาช่วงปิดเทอมเที่ยวยุโรป แบบกางเต้นท์ปีแรก แบบซำเหมาแบกเป้ นอนในรถไฟปีที่ 2 ปีที่ 3 ทำงานรับจ้างเก็บเงินเพื่อเอากลับบ้าน

ไม่มีจุดหมายสูงส่งในชีวิต แม่บอกว่าขอให้เป็นคนดีก็พอ

ก็เพียงตั้งใจเป็นคนดี และทำประโยชน์ให้แก่ประเทศไทยบ้างก็คงพอแล้ว