หากครูคือป้า ผู้ทำหน้าที่พายเรือส่งผู้โดยสาร

และอาจจะต่างจากเรือจ้างทั่วไปก็ตรงที่ขณะผู้โดยสารลงเรือ

และอยู่ระหว่างการพยายามนำเรือที่บรรทุกปริ่มน้ำข้ามฝั่ง

เคยมีใครถามสักคำไหมว่า ป้า...ป้า  หิวไหม กินข้าวเช้าแล้วยัง

ปวดฉี่มั่งไหม เมื่อยแขนบ้างไหม แดดร้อนทำไมไม่พัก เอ้า ฝนตกทำไมยังพาย

โนน่ตรงนั้นมีขอนไม้เรียกว่าอะไร ตรงนี้ปลาอะไร ทำไมท้องฟ้าเปลี่ยนสี

ทำไมป้าไม่ไปทำอย่างอื่น ป้า..ป้า..ป้าพายมานานแล้ว ทำมป้าไม่ใส่เครื่องเรือหละ

สวะตรงนี้เยอะน๊ะ ป้า เขี่ยมันทิ้งหน่อยซิ .........ป้าๆ เรือเล็กจัง

เออป้า ว่างไหมช่วยป้อนข้าวให้ลูกฉันด้วยนะ ข้าวเช้ายังไม่ได้กินเลย 

 วันนี้เลิกพายแล้วอย่าเพิ่งกลับนะป้า

 ฉันฝากลูกด้วย สอนการบ้านให้มันด้วยน๊ะ

 ถ้ามันหิวฉันรบกวนป้าซื้อหาให้มันกินด้วยนะ

แล้วค่าแรงออกเมื่อไหร่ฉันจะมาคืน

ป้า ป้า พายช้าจังเลย หมดแรงก็เลิกเถอะนะ รำคาญช้า..

ป้า ป้า วันนี้กินอะไรมา แรงเยอะจัง พายเร็ว เดี๋ยวเรือล่มนะ

ป้า ป้า เรือรั่วแล้ว สีก็เก่า

ดูนั่นซิเรือเร็ว สวยด้วย  แต่ แ......มันไม่มีน้ำใจ

ขับเร็วน้ำกระเด็นเปียกหมดเลย   ไอ.....

หากครูคือป้า..............................ช่วยบอกหน่อย.................

ใครคือครู ครูคือใครในวันนี้.........................

        อันครูไซร้ ใช่ซี อยู่ที่ชื่อ              ใช่นับถือ ปริญญา ล้นฟ้าสิ้น

ใช่สอนนาน ผ่านกิจ บอกศิษย์ชิน          ใช่ที่ยิน ยกอาจารย์ ชาญวิชา

        ครูจริงไซร์ ใจดี ปรานีศิษย์           สอนให้คิด  สอนให้ทำ  นำปัญหา

สอนให้แก้  แง่ถนัด  พัฒนา                  เพิ่มคุณค่า ของมนุษย์ สูงสุดพอ

ขอขอบคุณบทกลอน

จากบทบรรยายของ นายพีรากร  บุนนาค และ นายกอบชัย   ดาวเรื่อง

(การเอกสารพัฒนาวิชาชีพครูและบุคลากรทางการศึกษา ก่อนแต่งตั้งให้มีวิทยฐานะชำนาญการพิเศษ/เชี่ยวชาญ สพท.สมุทรสาคร  มปป.)